Ψύχραιμη διερεύνηση

Συζήτηση στους «Φακέλους» (του Αλέξη Παπαχελά) για την τρομοκρατία χωρίς εντυπωσιασμούς και με το βάρος στην ουσία

Υπάρχει και η τηλεόραση που χωρίς να αρνείται τη ροή της επικαιρότητας, την
προσεγγίζει με ψυχραιμία, χωρίς τις αποσπασματικές εκρήξεις των δήθεν
αποκαλύψεων και τις συναρπαστικές αφηγήσεις των παντός είδους σεναρίων. Αυτή
την τηλεόραση υπηρέτησε ο Αλέξης Παπαχελάς, με τους προχθεσινούς «Φακέλους»
του, που ένωσαν το νήμα των αποσπασματικών πληροφοριών, αφηγήθηκαν τη γνωστή
μέχρι σήμερα ιστορία των τρομοκρατικών επιθέσεων και των αστυνομικών ερευνών
και αξιοποίησαν το δημοσιογραφικό δυναμικό του καναλιού για τις απευθείας
συνδέσεις και τις πληροφορίες, αποφεύγοντας τους αναδειχθέντες στα
τηλεπαράθυρα ως ειδήμονες στα περί την τρομοκρατία.

Η εκπομπή ήταν αναμενόμενη όχι μόνο γιατί ο Αλέξης Παπαχελάς έχει
επανειλημμένως ασχοληθεί με το θέμα στο παρελθόν, αλλά και γιατί το κανάλι
όφειλε να στηρίξει σε αυτή την περίσταση το σοβαρό του προφίλ και να
διαφοροποιηθεί από το τρομοσόου των ημερών, δίνοντας βήμα στη δική του
δημοσιογραφική ομάδα. Μια μεγάλη επιχείρηση της Αντιτρομοκρατικής που
εξελισσόταν την ίδια ώρα και περιελάμβανε την αιφνίδια προσαγωγή υπόπτου από
τους μακρινούς Λειψούς στην Αθήνα έδωσε τη δυνατότητα να συντονιστεί το
αυστηρά δομημένο σενάριο της εκπομπής με τον ιλιγγιώδη παλμό των εντυπωσιακών
εξελίξεων, χωρίς ωστόσο να παρασυρθεί από αυτόν. Είδαμε τον ίδιο τον Αλέξη
Παπαχελά να διατηρεί το ύφος του ψύχραιμου χειρουργού, που μαζί με τους
καλεσμένους του στο στούντιο Τάσο Τέλλογλου και Πάνο Σόμπολο διερευνούσαν την
ιστορία, τα γεγονότα, τα στοιχεία για τα πρόσωπα, τις πληροφορίες και τον
τρόπο που συνδέονται, πλέκοντας τον καμβά των γεγονότων μιας μακράς 27χρονης
υπόθεσης.

Βίντεο, με την αρτιότητα μιας συστηματικής δημοσιογραφικής έρευνας και
τη συναρπαστική δομή μιας μυθιστορηματικής αφήγησης, που είχε την υπογραφή της
Μαρίας Καρχιλάκη, συνέδεσε το νήμα γεγονότων, ερευνών, προσώπων. Πώς
συνδέονται οι επαναστατικές ομάδες, ο ΕΛΑ και πώς συνδέθηκε με τις έρευνες για
τη 17 Νοέμβρη, ο Χρήστος Κασίμης, ο τρομοκράτης που σκοτώνεται σε συμπλοκή, η
εξεύρεση του αρχείου της 17 Νοέμβρη, τα στοιχεία για την επίθεσης στην AEG από
τον ΕΛΑ και πώς οδηγήθηκαν τα μέλη στην αναδιάρθρωση του επιχειρησιακού
σκέλους. Οι εργαζόμενοι στου Ρέντη, θυμούνται καλά τα γεγονότα μετά την
επίθεση στην AEG και τους αστυνομικούς που έψαχναν έναν ψηλό ξανθό και έναν
κοντό.

Για τα «παράθυρα» επιλέχτηκαν σοβαρές και ήπιες φωνές, που απλώς επιβεβαίωσαν
την πολυπλοκότητα των γεγονότων και την αρνητική συμβολή τους στην αποκάλυψη
της αλήθειας. Τόνιζε διαρκώς ο Πάνος Σόμπολος ότι στην υπόθεση της
τρομοκρατίας, ποτέ κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τις πληροφορίες που
έχει από τις διάφορες πηγές.

Τηλεφωνήματα μαρτύρων, όπως ενός μέλους του δημοτικού συμβουλίου των
Λειψών, μιας κυρίας που γνώριζε τη Γαλλίδα σύζυγο του προσαχθέντος, του οποίου
το γνωστό όνομα ήταν Μιχάλης Οικονόμου και οι πληροφορίες έλεγαν ότι
ταυτίζεται με τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο, έδιναν στοιχεία για την εξωτερική
εικόνα των προσώπων. Άνθρωποι υπερβολικά ήρεμοι, υπερβολικά ήσυχοι, αλλά
περιέργως στους Λειψούς είχαν εμπλακεί σε δικαστικές διαμάχες με τον Δήμο,
γιατί κατά παράβαση των κανόνων για το πώς πρέπει να είναι τα σπίτια για να
διατηρηθεί το γραφικό περιβάλλον, εκείνοι είχαν βάψει το δικό τους κόκκινο.

Η υπόθεση θα έχει πολλά παράδοξα, ίσως μερικά από αυτά χωρίς νόημα καν, ωστόσο
οι πυρετώδεις ώρες των εξελίξεων ανάβουν τη φαντασία – δεν θέλουμε και πολύ ως
έθνος – και το θέαμα προσφέρει τόσες συγκινήσεις, ώστε απαιτείται μεγάλη
ψυχραιμία και συγκέντρωση δυνάμεων, για να αποκωδικοποιήσουμε τα γεγονότα.