ΕΜΑ ΣΑΠΛΙΝ Εσείς, έχετε ποπ όνειρα;

Ακόμη και με τη φυσική συστολή της η Έμα Σάπλιν, στα 28 της, έκανε στυλ. Βοήθησε και η επιτυχία του «Carmine Meo»…

Η Έμα Σάπλιν λάτρεψε την κλασική μουσική μέσα από μια διαφήμιση, τραγούδησε
χέβι μέταλ και επέστρεψε στη μελωδία, σε μια ρομαντική μουσική χωρίς χρόνο,
που αποδείχτηκε πως άρεσε σε πολύ περισσότερους από τους ονειροπόλους. Εκτός
κι αν είναι τόσο πολλοί αυτοί.

«Αν ο κόσμος βρίσκει κάτι στη μουσική μου», λέει η Έμα Σάπλιν στα «ΝΕΑ»,
«είναι, πιστεύω, ότι τον προτρέπει να ονειρευτεί. Δεν τον παραπέμπει σε
έτοιμες εικόνες. Δεν καταλαβαίνει με το πρώτο άκουσμα τι λέει το τραγούδι.
Έτσι μπορεί να φανταστεί, αν θέλει, μια ολόκληρη ιστορία»

Η Έμα Σάπλιν παρουσίασε και στην Αθήνα το άλμπουμ της «Etterna». Αν κάποιος
απορήσει γιατί μια Γαλλίδα με παγκόσμιο ακροατήριο διαλέγει να είναι και η
Ελλάδα στους σταθμούς της προώθησης της νέας δουλειάς, είναι γιατί το
προηγούμενο «Carmine meo», πέρασε αρκετό καιρό στο Νο 1 του ελληνικού
καταλόγου με τις επιτυχίες. Η συναυλία με τον Γιώργο Νταλάρα στο Ηρώδειο την
έφερε απλώς πιο κοντά.

Απέναντι στα ποπ είδωλα, τύπου Μπρίτνεϊ Σπίαρς και της Κριστίνα
Αγκιλέρα, στον κιθαριστικό ρομαντισμό της Τζούελ και στο φαινόμενο Μπγιορκ, η
Έμα Σάπλιν προτείνει μελωδίες από άλλες εποχές και τραγούδια γραμμένα με
έμπνευση από τα ιταλικά πάνω σε συνθέσεις του Γκρέιαμ Ρέβελ, ο οποίος υπέγραφε
τη μουσική στην ταινία «Κόκκινος Πλανήτης». Αποστάσεις στον πλανήτη είχε να
διανύσει η προετοιμασία του άλμπουμ. «Αν κάποια στιγμή δει κάποιος τα φαξ με
τα οποία επικοινωνούσαμε εγώ από το Παρίσι και ο Γκρέιαμ από το Λος Άντζελες –
πάρα πολλά φαξ – θα πιστέψει πως πρόκειται για δύο τρελούς. Φράσεις από δω κι
από κει. Λέξεις μόνες τους, όπως “το κορίτσι” ή το “φως” – το άλμπουμ αυτό
ήταν μια πραγματική περιπέτεια. Και έχω βέβαια πολύ περισσότερη συμμετοχή από
ό,τι στο προηγούμενο».

Στα 28 της χρόνια έχει κάνει ήδη στυλ. Εμπνέεται από την όπερα και τις
εντάσεις, αλλά γοητεύεται και από την αμεσότητα της ποπ. «Ο φόβος μου
δουλεύοντας αυτά τα κομμάτια ήταν μήπως αντί να προχωρήσω σε κάτι καινούργιο,
περιστρέφομαι διαρκώς γύρω από τον εαυτό μου. Ωστόσο δοκιμάζοντας πολλά
διαφορετικά πράγματα με την μουσική, νομίζω ότι ανακάλυπτα όλο και πιο πολύ
τον εαυτό μου. Με ξάφνιασε λίγο αυτό, αλλά ξέρω πολύ καλά πως αυτά τα
τραγούδια χαρακτηρίζουν μια περίοδο της ζωής μου». Η μουσική σε παραπέμπει σε
εποχές, χαμένες στο παρελθόν. Οι πρώτες φράσεις της ωστόσο γράφηκαν στον
υπολογιστή. Η Έμα Σάπλιν είναι ένα ρομαντικό, μοντέρνο κορίτσι.

Τι εκφράζουν για εκείνη τα τραγούδια του «Etterna»; «Είναι ένα μείγμα
από τις προτιμήσεις μου. Μου αρέσουν πολλά διαφορετικά πράγματα, ιδέες που
έρχονται από διαφορετικούς χώρους. Στην προηγούμενη περιοδεία μου, για
παράδειγμα, είχα πάντα μαζί μου ένα βιβλίο με ποίηση της Σαπφούς. Και είχα ένα
παιχνίδι με αυτό. Άνοιγα στην τύχη σε κάποια σελίδα, διάβαζα ένα στίχο, το
έκλεινα πάλι και άφηνα τον εαυτό μου να ονειρευτεί πάνω σε αυτό τον στίχο». Με
έναν αέρινο τρόπο έχει περάσει και μια ελληνική φράση στους στίχους.

Παιδική δειλία

«Ήμουν τόσο δειλή μικρή που όχι να τραγουδήσω, αλλά ούτε να φωνάξω δυνατά δεν
τολμούσα», θυμάται η Έμα, η οποία γεννήθηκε στο Παρίσι σε μια οικογένεια που,
αν έλειπε η μουσική, κανείς δεν το πρόσεχε ιδιαιτέρως. Όλα άλλαξαν όταν στα 11
χρόνια της, η Έμα άκουσε την άρια της Βασίλισσας της Νύχτας από τον «Μαγικό
Αυλό». Ήταν από ένα διαφημιστικό σποτ στην τηλεόραση. Λίγο αργότερα η
δεσποινίς Σάπλιν γνώρισε μια 70 κυρία που ζούσε ανάμεσα στις γάτες της, με
κεριά και ένα πιάνο. Η ατμόσφαιρα τη γοήτευε στα μαθήματα μουσικής που έκανε
και που ακόμη κρατάει σαν ξεχωριστή εμπειρία. Η επόμενη εμπειρία ήταν σκληρή.
Τα παιδιά στην τάξη της έφτιαξαν ένα συγκρότημα και έπαιζαν χέβι μέταλ. Της
πρότειναν να τραγουδήσει. Και η Έμα τα κατάφερε θαυμάσια με τις κραυγές πάνω
στις σκληρές, ηλεκτρικές κιθάρες. Το όνειρό της βέβαια ήταν αλλού. Και η Έμα
γύρισε σε αυτό με διάθεση όχι μόνο να το ονειρευτεί αλλά και να το ζήσει.