Πετάει, πετάει το… φαγητό

Πριν από περίπου τρεις μήνες ετοιμαζόμουν για ένα ταξιδάκι στην Καλιφόρνια.
Είκοσι τρεις ώρες θα ήταν το ταξίδι μέχρι να φθάσω στο Σαν Ντιέγκο από το Ελ.
Βενιζέλος. Σκεπτόμουν το ατελείωτο αυτό ταξίδι και ανάμεσα σε άλλα με
απασχολούσε το τι θα φάω στον αέρα, διότι ως γνωστόν η ουράνια γαστρονομία
είναι μάπα!

Μπροστά στα κέτερινγκ των αεροπορικών εταιρειών οι βαπορίσιοι μάγειροι είναι
σεφ τριών αστέρων. Τόσα χρόνια στα ταξίδια, όμως, κάτι έχω μάθει: Είναι,
σαφώς, καλύτερα να φέρει κανείς δικό του φαγητό.

Ίσως πρέπει να πω ότι είμαι ιδιαίτερα δύσκολη ταξιδιώτισσα. Παρ’ όλο που
ταξιδεύω συνέχεια με αεροπλάνα εξακολουθώ να τα φοβάμαι. Πολύ. Κάθε φορά που
πετάω με πιάνουν όλες οι φοβίες και οι καχυποψίες. Κοιτάζω τον κάθε
συνταξιδιώτη ύποπτα. Με το που ακούω τον θόρυβο των μηχανών οι σφυγμοί μου
ανεβαίνουν. Αρχίζω να βλέπω τις εξόδους κινδύνου, διαβάζω τα φυλλάδια, βάζω το
χέρι μου κάτω από το κάθισμά μου πεπεισμένη ότι το δικό μου το σωσίβιο το
ξέχασαν.

Παίρνω όμως και κάποια αντίμετρα προσπαθώντας να καταπολεμήσω το άγχος
και τον φόβο. Προσπαθώ να δημιουργήσω μία αίσθηση φωλιάς γύρω μου, ένα
κουκούλι. Ξεκινάω από τα αφτιά μου – βάζω επιτόπου τα ακουστικά με σκοπό να
μπλοκάρω τον εκρηκτικό βόμβο των μηχανών (και τον κάθε πιθανό σημάδι κακής
λειτουργίας τους). Φουσκώνω αυτό το μαξιλαράκι που μπαίνει γύρω από τον λαιμό.
Βγάζω τα παπούτσια μου, τυλίγουμε με μια κουβέρτα. Έχω πάντα διαλέξει ένα καλό
βιβλίο που θα με βγάλει σε όλη την πτήση.

Κάνω τον κόπο να οργανώσω το κολατσιό μου από το έδαφος, μόνη μου, μια-δυο
ημέρες πριν πετάξω. Το φαγητό στον αέρα πρέπει να είναι εύκολο στη μεταφορά
και ελαφρύ χωρίς να είναι φτωχό. Πάντα περιλαμβάνει τα δικά μου αγαπημένα
φαγητά – καλό τυρί, καλό ψωμί, προσούτο, ελίτσες, καλής ποιότητας ξηρούς
καρπούς, φρούτα, επιδόρπιο – θέλω να έχει ένα στοιχείο πολυτελείας.

Τα πακετάρω προσεχτικά και πάντα έχω επιπλέον νερό, διότι αργούν στην
οικονομική θέση να σου φέρουν. Μόλις μετά την απογείωση οι αεροσυνοδοί
πρωτοβγαίνουν με το άτσαλό τους καροτσάκι απολαμβάνω την ώρα του κοκτέιλ. Το
ποτό μου είναι το Bloody Mary, πικάντικο. Το ζητώ με χυμό τομάτας και όχι με
αυτά τα έτοιμα μείγματα. Τους βάζω να ψάχνουν τον σωστό χυμό και τη μάρκα που
προτιμώ, κάτι που συνιστώ διότι από τη βαρεμάρα τους πιάνουν ό,τι το πιο
πρόχειρο και εύκολο. Δεν τους λυπάμαι.

Τρώω το φαΐ μου την ώρα που σερβίρονται και οι άλλοι επιβάτες, διότι δεν θέλω
να μου ταράξουν τη γαλήνη του κουκουλιού μου με τα ζηλιάρικα βλέμματά τους.
Εξάλλου θέλω και εγώ μαχαιράκι για το ωραίο τυρί που έχω μαζί μου και βούτυρο
για το ψωμάκι μου από γνήσιο προζύμι. Θέλω βέβαια και το κρασί που δίνουν.

Καμιά φορά οι αεροσυνοδοί σ’ εκπλήττουν. Στο ταξιδάκι μου προς την Καλιφόρνια
ο αεροσυνοδός πρόσεξε το ψωμάκι μου και τα δύο τυριά που είχα βγάλει, ένα
ώριμο καμαμπέρ και μια κρητική γραβιέρα, και μου έκλεισε το μάτι εγκρίνοντας.
Έπειτα από λίγο ξαναπέρασε, κοιτούσε γύρω γύρω ύπουλα και τοποθέτησε ένα
γυάλινο ποτήρι μπροστά μου. «Πολύ πιο πολιτισμένο από το πλαστικό δεν
νομίζεται κυρία μου;». Σε λίγο, πάλι πέρασε. Ένα είναι σίγουρο σε τούτη την
εποχή της ταξιδιωτικής ανασφάλειας ότι ακόμα και στον αέρα το να είσαι
απαιτητική γκουρμάνα δεν βλάπτει.

Παραδοσιακή πίτα και σάντουιτς

Για το κυρίως γεύμα στο αεροπλάνο δύο ειδών φαγητά είναι σούπερ κατάλληλα –
η παραδοσιακή πίτα και τα σάντουιτς. Και τα δύο είναι νόστιμα, χορταστικά και
εύκολα στη μεταφορά. Και στα δύο, επίσης, η επιλογή της γέμισης είναι
ατελείωτη. Μια καλή πίτα έχει τη σπιτική της ζύμη και νοστιμότατα χόρτα ή
τυριά. Ένα καλό σάντουιτς μπορεί να περιέχει τα πιο εξαιρετικά φαγητά στον
κόσμο – διάφορα τυριά, καλές λιαστές τομάτες, εξαιρετικό ελαιόλαδο ή μουστάρδα
ή μαγιονέζα σπιτική, αλλαντικά εκλεκτά, πιπεριές, βότανα κ.λπ. Από τις δικές
μου φαβορί πρώτες ύλες είναι η καλή μπαγκέτα, το προσούτο, τα πικάντικα
σαλάμια, η μοτσαρέλα, η σάλτσα πέστο και η πιπεριές Φλωρίνης.

Πολλές φορές φτιάχνω και σαλάτες για να απολαύσω κάτι δροσερό και πράσινο
στο ταξίδι μου. Ανακατεύω ρόκα με μαλακό τυρί, όπως το κατίκι, και τη σάλτσα
την κρατάω ξεχωριστά σε βαζάκι, ένα βινεγκρέτ με πορτοκάλι, ελαιόλαδο και ξύδι
μπαλσάμικο. Άλλες φορές ζεματάω φρέσκα φασολάκια και τα έχω μαζί μου σε ένα
τάπερ με λιαστές τομάτες, κεφαλονίτικη φέτα και ντρέσινγκ. Πάντα έχω μπόλικα
φρούτα εποχής μαζί μου – μήλα, πορτοκάλια και αχλάδια εάν είναι χειμώνας και
άλλα πιο ζουμερά εάν είναι καλοκαίρι. Ποτέ δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί δεν
σερβίρουν φρούτα στα αεροπλάνα.

Δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχω κάτι σοκολατένιο μαζί μου για επιδόρπιο.
Χρειάζομαι τη ζάχαρη για τα νεύρα μου και η σοκολάτα είναι τονική.

Εάν η πτήση φθάσει το πρωί φροντίζω για ένα καλό πρωινό – ένα καλό κρουασάν
και λίγο από το βουτηγμένο βούτυρο του αεροπλάνου ή ένα σπιτικό κέικ.
Δυστυχώς, δεν έχω λύσει ακόμα το πρόβλημα του καφέ που δίνουν στα αεροπλάνα,
αυτή η νερόβραστη λάσπη που καίει τα δόντια σου. Έχω ανακαλύψει βιολογικούς
χυμούς και πάντα φιλάω ένα για το πρωινό μου.

Όπως είπαμε το γεύμα στον αέρα δεν είναι ανάγκη να είναι πολύπλοκο αρκεί να
είναι νόστιμο.

Ουράνια γαστρονομία

Το τυρί

Είναι μία εξαιρετική λιχουδιά. Καλύτερα στην περίπτωση μιας πτήσης είναι τα
μαλακά, διότι το μαχαίρι στο αεροπλάνο είναι πρόβλημα.

Με το τυρί, κρασί

Οι αεροπορικές εταιρείες έχουν βελτιώσει τις κάβες τους τα τελευταία χρόνια.
Σίγουρα δεν θα βρείτε Chateau Petrus, αλλά τα κόκκινα είναι προτιμότερα από τα
φθηνά λευκά.

Η θέση

Είναι πάντα προτιμότερο να καθήσει κανείς όσο πιο κοντά στην πρώτη θέση
γίνεται.

Καθώς ξετυλίγεις τα νόστιμα ξενόφερτα φαγητάκια μπορεί ο αεροσυνοδός
εμπνευστεί και να βουτήξει κάτι – π.χ. ένα καλύτερο κρασί ή κανένα γλυκό – για
να κάνει το οδυνηρό ταξίδι στο σαρδελοκούτι της οικονομικής θέσης λίγο πιο
ανθρώπινο.

Καβουρδισμένα Αμύγδαλα

* 2 κούπες αμύγδαλα

* Μισή κούπα ελαιόλαδο

* Χοντρό αλάτι

Ζεματάμε και καθαρίζουμε τα αμύγδαλα από τις φλούδες τους. Προθερμαίνουμε τον
φούρνο στους 180 βαθμούς. Ανακατεύουμε τα αμύγδαλα με το λάδι και τα
τοποθετούμε σε ένα ρηχό ταψί. Ψήνουμε μέχρι να ροδίσουν ελαφρώς, γύρω στα 10
λεπτά. Τα βγάζουμε από τον φούρνο και ρίχνουμε το αλάτι. Τα αφήνουμε να
κρυώσουν και τα πακετάρουμε.

Αεροπορική… σαλάτα

Για 4 μερίδες

* 1 ματσάκι ρόκα

* 1 μικρό μαρούλι σαλάτα

* 1 κούπα στραγγισμένα κονσερβοποιημένα ρεβίθια

* 2 κούπες τομάτες τσέρι, κομμένες

* 120 γρ. καλής ποιότητας τόνο από κονσέρβα

* 2 κ.τ. σούπας ξύδι από σέρι

* 1-2 κ.τ. σούπας μουστάρδα Ντιζόν

* Αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι

* 1/3 της κούπας έξτρα παρθένο ελαιόλαδο

Ανακατεύουμε την ρόκα, το μαρούλι, τα ρεβίθια, τις τομάτες και τον τόνο.
Τοποθετούμε την σαλάτα σε ένα τάπερ.

Ανακατεύουμε το ξύδι, τη μουστάρδα και το λάδι μέχρι να πήξουν.
Αλατοπιπερώνουμε. Τοποθετούμε τη σάλτσα ξεχωριστά και ανακατεύουμε τη σαλάτα
στο αεροπλάνο.