Βάτραχοι κάνουν… αντι-ντόπινγκ

Βάτραχοι-χαμαιλέοντες επιστρατεύονται για να κάνουν πιο αποτελεσματικούς
τους ελέγχους αντι-ντόπινγκ. Ανιχνευτές που βρίσκονται στα κύτταρα
συγκεκριμένων ειδών βατράχων, οι οποίοι έχουν την ικανότητα να αλλάζουν χρώμα,
μπορούν να εντοπίσουν υπολείμματα ναρκωτικών ή άλλων χημικών ουσιών σε
σωματικά υγρά. Η συγκεκριμένη μέθοδος, σύμφωνα με τους εφευρέτες της, είναι
πολύ πιο αποτελεσματική από όλες τις μέχρι σήμερα γνωστές, καθώς μπορεί να
βρει ακόμη και τα ίχνη καινούργιων αναβολικών φαρμάκων και ουσιών (σ’ αυτό το
σημείο, όλες οι συμβατικές μέθοδοι αποτυγχάνουν).

Ορισμένα είδη βατράχου, όπως ο Αφρικανός βάτραχος, που μοιάζει με
σκορπιό (η επιστημονική του ονομασία είναι Xenopus laevis), αλλάζουν χρώμα,
είτε για να αντέξουν την ηλιακή ακτινοβολία και τις υψηλές θερμοκρασίες είτε
γιατί κινδυνεύουν και πρέπει να βελτιώσουν το καμουφλάζ τους. Τα καταφέρνουν,
ενεργοποιώντας κύτταρα στο δέρμα τους που περιέχουν μικρές κάψουλες μελανίνης
(ναι, της ίδιας ουσίας που βοηθά τους ανθρώπους να μαυρίζουν κάτω από τον
ήλιο, τα καλοκαίρια). Είναι τα μελανοφόρα κύτταρα, τα οποία συνήθως δίνουν ένα
σκούρο καφέ χρώμα, όμως στους βατράχους το χρώμα αλλάζει, σύμφωνα με τις…
εντολές μιας ορμόνης.

Όταν η συγκεκριμένη ορμόνη κολλάει στα τοιχώματα του κυττάρου, οδηγεί
τις μελανοφόρες «κάψουλες» προς το κέντρο του κι έτσι το χρώμα χάνεται. Όταν η
ορμόνη αποκολλάται, η μελανίνη απελευθερώνεται και απλώνεται, με αποτέλεσμα να
δίνει και πάλι ένα σκούρο χρώμα. Αυτή τη διαδικασία ελέγχου του χρώματος
προσπάθησε να επαναλάβει η επιστημονική ομάδα από το Πανεπιστήμιο Linkoping
της Σουηδίας, με επικεφαλής την Annika Karlsson, αυτή τη φορά στο εργαστήριο.

Τα επιστημονικά συμπεράσματα της ομάδας δημοσιεύονται στο εξειδικευμένο
περιοδικό «Biosensors and Bioelectronics» (τόμος 17, σ. 331).

Ανιχνεύουν κάθε χημική ουσία

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα στους βατράχους-ανιχνευτές χημικών ουσιών
είναι το ότι δεν χρειάζεται να ξέρουν εκ των προτέρων για ποιο φάρμακο
ψάχνουν. Θα εντοπίσουν τις ουσίες που, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο,
προκαλούν την αντίδραση των κυττάρων, θα δώσουν το «σημάδι» στον ερευνητή κι
εκείνος θα ξέρει, ακόμη κι αν δεν έχει ιδέα για ποια χημική ουσία πρόκειται.
Έτσι, ακόμη κι αν ένας αθλητής χρησιμοποιεί πολύ προηγμένα οπιούχα αναβολικά,
το σύστημα θα τα εντοπίσει. Οι συγκεκριμένοι ανιχνευτές θα μπορούσαν επίσης να
βοηθήσουν σημαντικά στην κατασκευή ωφέλιμων οπιούχων φαρμάκων.

LINKS

http://www.members.aol.com/sirchin/froglink.htm

http://www.ifm.liu.se/scientum/publications/theses/annka.html