ΛΑΚΗΣ ΜΕ ΤΑ ΨΗΛΑ ΡΕΒΕΡ «Είμαι συνθέτης παντός καιρού»

«Μ’ αρέσει να παίζω. Αν πάψω να παίζω θα πάψω να κάνω τραγούδια. Είναι ένα παραμυθάκι για μένα, με βοηθά να μεταβάλλομαι», λέει ο Λάκης Παπαδόπουλος για τα διαφορετικά ακούσματα που περιλαμβάνει το νέο CD του «Κάτι γλυκό»

Δηλώνει συνθέτης παντός καιρού και παντός είδους ο Λάκης Παπαδόπουλος διότι
«ως ακροατή είναι πολλά τα μουσικά είδη που μου γλυκαίνουν την καρδιά». Με
αυτό το δεδομένο μπήκε στο στούντιο και ετοίμασε ένα δίσκο με μουσικές
εκπλήξεις. Και από τον οποίο, όπως και στους προηγούμενους, δεν λείπουν
συνεργασίες με άλλους καλλιτέχνες και συγκροτήματα.

Ο δίσκος είναι όλο… στροφές! Με καθαρούς ήχους, ροκ κομμάτια («Ola ta
ksekolia») και μπαλάντες («Τσαλακωμένη πεταλούδα»), γεύση από ρέγκε («Κάτι
γλυκό»), άρωμα μιας άλλης εποχής («Αυτός ο άλλος»), αλλά και μουσικές πινελιές
με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας («Πάμε Νταβέλη»).

Ωστόσο, το άλμπουμ «Κάτι γλυκό» (ΕΜΙ) είναι παράλληλα η υλοποίηση ενός
προσωπικού στοιχήματος, όπως λέει ο ίδιος, και συνάμα φόρος τιμής σε συνθέτες
και στιχουργούς που στην εποχή τους με απλές λέξεις και «χωρίς πολλές
φιοριτούρες» έφτιαξαν μικρά διαμάντια τα οποία ο Λάκης Παπαδόπουλος θέλει να
φέρει στο προσκήνιο και να λάβουν την αναγνώριση που τους αξίζει. «Κι αν
πέρασε στις επόμενες γενιές ο γλυκύτατος Μίμης Πλέσσας, αυτό οφείλεται στο ότι
μερικά κλαμπ τυχαία έπαιξαν το “Οι θαλασσιές οι χάντρες”», σημειώνει.

Με γνώμονα αυτό το σκεπτικό, στη νέα δισκογραφική δουλειά «Κάτι γλυκό»
του Λάκη Παπαδόπουλου περιλαμβάνονται τρία τραγούδια από τα παλιά,
διασκευασμένα με σεβασμό και αγάπη από τον συνθέτη. Τα «Μιλώ με σένα» σε
μουσική και στίχους Λυκούργου Μαρκέα, «Αυτός ο άλλος» των Νίκου Γούναρη-Κώστα
Κοφινιώτη και «Είσαι η συνήθειά μου» σε μουσική Ζακ Ιακωβίδη και στίχους των
Γιαλαμά – Πρετεντέρη – Θίσβιου.

«Οι σημερινοί νέοι μεγαλώνουν με ό,τι τους σερβίρει το ραδιόφωνο· ακόμα
κι όταν κάτι είναι καλό, όπως το τραγούδι του Πορτοκάλογλου για παράδειγμα, οι
ραδιοσταθμοί το παίζουν κατά κόρον σε βαθμό αηδίας. Θα το “κάψουν” και θα το
πετάξουν. Δεν προβάλλουν κάποιο άλλο κομμάτι από τη δισκογραφική δουλειά τού
εκάστοτε καλλιτέχνη».

Με την επανάληψη και το αναμάσημα, πιστεύει ο Λάκης Παπαδόπουλος, «έχουμε
πετύχει να μην υπάρχουν στιχουργοί και συνθέτες αλλά τραγουδιστές. Κάποτε
λέγαμε “τα τραγούδια του Λοΐζου” ή “του Λεοντή”. Πάνε αυτά πια. Τώρα βγαίνουν
τραγούδια με ημερομηνία λήξης».

Και ξανά στο… γλυκό (όπως λέμε στο… ψητό). Οι παλιοί θυμούνται το «Μιλώ
για σένα» του Μαρκέα. Είναι το πρώτο κομμάτι του δίσκου που προκαλεί έκπληξη.
Στο δεύτερο κομμάτι ο Λάκης ξανακλείνει το μάτι. «Τσαλακωμένη πεταλούδα» ο
τίτλος του, ερμηνευμένο από τον ίδιο και τον Φίλιππο Πλιάτσικα των Πυξ Λαξ.
Ένα ακόμη ξάφνιασμα περιμένει τον ακροατή στην… όγδοη στροφή. «Φύγε από
μένα» ερμηνεύει ο συνθέτης παρέα με τους ΟΝΑΡ (σε στίχους Μαίρης Καντιώτη).

Οι συνεργασίες με άλλους καλλιτέχνες είναι παλιά ιστορία για τον Λάκη
Παπαδόπουλο. Στο παρελθόν είχε συμπράξει με τον Δημήτρη Μητροπάνο, με τον
Γιώργο Μαργαρίτη. «Πάντα μ’ άρεσε να μπερδεύω τις “σχολές”. Το λαϊκό με το
ροκ, το παλιό με το νέο. Ωστόσο συμβαίνει με κάποιους καλλιτέχνες να
εκπέμπουμε στο ίδιο μήκος κύματος, αλλά και να μας διακρίνει αμοιβαία
συμπάθεια. Όπως με τους Πυξ Λαξ ή τους ΟΝΑΡ που έχουμε τα ίδια ακούσματα».

Και οι εκπλήξεις συνεχίζονται. Διότι τα τραγούδια στον δίσκο του Λάκη
δεν λένε απλώς ιστορίες, κρύβουν μηνύματα και αλήθειες. Μήνυμα αγάπης θεωρεί
το «Μιλώ με σένα», μήνυμα σε όσους καταδυναστεύουν την αισθητική μας, όπως
λέει ο ίδιος, είναι το «Ola ta Ksekolia», με υπότιτλο – κι αυτός με λατινικούς
χαρακτήρες – «Asma tis Paraliakis», μήνυμα σατιρικής διάθεσης έχει το κομμάτι
«Τα υπουργάκια», το οποίο είχε γράψει ο συνθέτης πριν από μία δεκαετία.

Αλήθεια δεν λέει ο στίχος «… σαν πλαστικό που μυρίζει φρικτά/ η καμένη
παρηγοριά» από το «Πάντα Τετάρτη» ή εκείνος που λέει «… αν δεν μείνεις
μόνος/ αν δεν σε στραπατσάρει η βροχή/ πώς θες να σε φλερτάρει η αδιάφορη ζωή»
από το κομμάτι «Ερημιά μου»;

Με τη δισκογραφική δουλειά «Κάτι γλυκό» είχε την ευκαιρία να αναβιώσει μια
επιτυχημένη συνεργασία ο Λάκης Παπαδόπουλος, αυτή με τη στιχουργό Μαριανίνα
Κριεζή (με το τραγούδι «Πάμε Νταβέλη»), διατηρώντας παράλληλα εκείνη με τη
Σάννυ Μπαλτζή.

Το «κρυφό» κομμάτι

Το καλύτερο ο Λάκης το άφησε για το τέλος. Στο «νούμερο 14» του CD, επί της
υποδοχής είναι η βραχνή «φωνή» του σαξόφωνου, για να σε πάρει απαλά από το…
αυτί και να σε ξεναγήσει σε στίχους από το ποίημα «Ρουρ Γκέμπιτ» του Άλεν
Γκίνσμπεργκ (μετάφραση Τάσου Σαμαρτζή, έμμετρη προσαρμογή Τζαννή
Παπαδόπουλου). Ο Λάκης Παπαδόπουλος δηλώνει οπαδός του ποιητή. «Μου αρέσουν τα
καταπληκτικά ποιήματα που δεν έχουν ρίμα. Έχουν όμως αλήθειες ατάκτως
ερριμμένες και καλλιτεχνικά νοήματα. Το συγκεκριμένο κομμάτι γράφτηκε μια κι
έξω πριν από δύο χρόνια, όταν είχαμε βρεθεί στο στούντιο Odeon με τον Τζαννή».

Με δυο λόγια…

Τον απογειώνει: «Ένα πρόσωπο αληθινό».

Του δίνει χαρά: «Ο γιος του, ο Στρατάγγελος».

Ελπίζει: «Στον γιο του και την παρέα του».

Είναι ο έρωτας: «Φθοροποιός αλλά αναγκαίος».

Και η ποίηση: «Γραπτό έργο τέχνης».