ΜΑΤΙΕΣ Το Μουντιάλ

Δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο παρακολουθούν, εδώ και 10 ημέρες,
τους αγώνες του παγκοσμίου ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος. Είμαι κι εγώ ένας απ’
αυτούς. Δεν χάνω ματς! Και θέλω να πω «μπράβο» στην ΕΡΤ – της το είπε κανείς;
– που μας προσφέρει αυτό το καταπληκτικό, το πολύχρωμο, το χορταστικό, το
γεμάτο εκπλήξεις θέαμα.

Δεν θα μείνω, βέβαια, στο αγωνιστικό μέρος. Αυτό, είναι αλλωνών παπάδων
Ευαγγέλιο. Θα σταθώ, όμως, σε κάτι που μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση: σε κάθε
παιχνίδι, οι διοργανωτές ντύνουν εκατοντάδες νέους με τις φανέλες των ομάδων
που τίθενται αντιμέτωπες! Έτσι, όλες οι ομάδες έχουν τους «οπαδούς» τους. Δεν
παίζουν σε ξένο γήπεδο. Έχουν «οπαδούς», που τις εμψυχώνουν και τις
χειροκροτούν!

Παρένθεση: πριν από 3-4 χρόνια, είχα πάει στο ΟΑΚΑ με την Ειρήνη Παπά. Έπαιζε,
σε επίσημο αγώνα, η εθνική μας ομάδα μπάσκετ, με κάποια άλλη – δεν θυμάμαι
ποια. Μπαίνει στο γήπεδο η ελληνική ομάδα: χειροκροτήματα και ενθουσιασμός!
Μπαίνει και η ξένη: σφυρίγματα και αποδοκιμασίες! «Α, αυτό είναι ντροπή!», μου
λέει η Ειρήνη. «Οι ξένοι είναι φιλοξενούμενοι. Έπρεπε να τους χειροκροτήσουμε.
Τι σόι πολιτισμός είναι αυτός»; Γύρισα και την κοίταξα. Της απάντησα: «Στους
αγώνες, δεν παίζουμε τις κουμπάρες. Πέφτουν κορμιά…». Κλείνει η παρένθεση.

Κλείνει η παρένθεση, αλλά τα κορμιά, που πέφτουν, δεν φεύγουν από το μυαλό
μου. Πραγματικά: εκείνο που με ενθουσιάζει σ’ αυτά τα ματς του Μουντιάλ, είναι
το ότι οι παίκτες, όλοι ανεξαιρέτως, «πεθαίνουν» μέσα στο τερέν! Τα δίνουν όλα
για τη νίκη της ομάδας τους. Κι έχουμε να κάνουμε με νέα παιδιά,
καλογυμνασμένα, δυνατά, που γυαλίζει το μάτι τους!

Έτσι γυάλιζε και το μάτι των παικτών της ΑΕΚ, στον τελικό του πρωταθλήματος
μπάσκετ με τον Ολυμπιακό! Τρία Ελληνάκια, ο Ντικούδης, ο Χατζής και ο
Κακιούζης, μαζί με τον Ζήση, τον Παντελιάδη, τον Ταπούτο και τον Κικίλια,
πήραν το πρωτάθλημα ανατρέποντας όλα τα προγνωστικά! Και με μισό προϋπολογισμό
από τους άλλους διεκδικητές του τίτλου! Και έχει δίκιο ο Φ. Συρίγος, που
συνεχάρη, από την TV, τον Γιάννη Φιλίππου (πρόεδρο) και τον Γιάννη Γρανίτσα
(αντιπρόεδρο). Που έδιωξαν τους χουλιγκάνους, δεν έβγαλαν, σε 7 χρόνια, ούτε
μια ανακοίνωση διαμαρτυρίας κατά των διαιτητών και ανανέωσαν την ομάδα,
στηριζόμενοι όχι σε αθλητές από την Αμερική και τη Γιουγκοσλαβία, αλλά από τη
Λάρισα και την Καλαμάτα!

Τελείωσα και τρέχω στην TV. «Αρχίζει το ματς», που λέει και ο Κηλαηδόνης…