Δρόμοι

Οι εικόνες…

… αυτές ήταν κάποτε συνηθισμένες στη Νότια Κορέα: ξυρισμένα κεφάλια,
κόκκινες κορδέλες, σφιγμένες γροθιές, πέτρες, κοκτέιλ Μολότοφ. Σήμερα είναι η
εξαίρεση, αλλά κάποτε ήταν ο κανόνας. Ποιος έφταιγε γι’ αυτό; Οι δεκαετίες της
καταπίεσης. Στα σκοτεινά χρόνια της δικτατορίας, οι Κορεάτες εργοδότες
αντιμετώπιζαν τους εργαζόμενους σαν να ήταν σκουπίδια. Και όποτε αυτοί
τολμούσαν να υψώσουν τη φωνή για τις ατέλειωτες ώρες και τις άθλιες συνθήκες
εργασίας, τα αφεντικά έβαζαν μπράβους και τους ξυλοκοπούσαν.

Η δημοκρατία…

… ήρθε το 1987. Και από τότε, οι εργοδότες δεν μπορούσαν πια να βάζουν τα
ΜΑΤ να κάνουν τη βρώμικη δουλειά τους. Έπρεπε να δώσουν αυξήσεις, έτσι που οι
Κορεάτες να μπορούν επιτέλους να αγοράσουν τα προϊόντα που έφτιαχναν με τα
ίδια τους τα χέρια. Όχι γιατί το επέβαλλε η δικαιοσύνη, αλλά η οικονομία. Έτσι
ήρθε η οικονομική άνθηση που ξεκόλλησε τη χώρα από την παλιά και ανθυγιεινή
εξάρτησή της από τις εξαγωγές. (Οι εξαγωγές έπεσαν πέρυσι, επισημαίνουν οι
«Τάιμς της Ασίας», αλλά οι Κορεάτες εξακολούθησαν να δαπανούν, κρατώντας τη
χώρα τους μακριά από την ύφεση.) Όμως δεν άλλαξαν όλα. Οι Νοτιοκορεάτες
εξακολουθούν να εργάζονται περισσότερες ώρες από κάθε άλλον εργαζόμενο στον
κόσμο. Και η Νότια Κορέα είναι η μοναδική χώρα του Οργανισμού Οικονομικής
Συνεργασίας και Ανάπτυξης στην οποία οι εργαζόμενοι εργάζονται έξι μέρες την
εβδομάδα. Τώρα, η κυβέρνηση του Κιμ Ντάε Γιουνγκ θέλει να επιβάλει το
πενθήμερο, καθώς η οικονομία της χώρας στρέφεται πια από την παραγωγή στην
κατανάλωση, από τη βιομηχανία στις υπηρεσίες.

Με το πενθήμερο…

… αν εφαρμοστεί, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν υπολογίζεται ότι θα
προσαυξηθεί κατά 4,7% και θα δημιουργηθούν 680.000 νέες θέσεις εργασίας (κάθε
δέκα λεπτά ελεύθερου χρόνου δημιουργούν πρόσθετη καταναλωτική δαπάνη ενός
δισεκατομμυρίου ευρώ). Τι κάνουν λοιπόν τα αφεντικά; Τα μεγάλα καρτέλ (τα
«σαεμπόλ»), τα ίδια εκείνα που βούλιαξαν την Νταεγού και τη Χιουντάι στα χρέη,
ούτε να ακούσουν για μείωση της εργάσιμης εβδομάδας. Είχαν μάθει να κερδίζουν
από την υπερεργασία, δωροδοκώντας τους στρατηγούς. Ύστερα έβαζαν τους
φορολογούμενους και τους ξοφλούσαν τα χρέη (120 δισεκατομμύρια ευρώ κατά την
τελευταία «σεισάχθεια»). Όμως, ήδη πολλές επιχειρήσεις αρχίζουν να μην
υπακούουν στους «νονούς» των σαεμπόλ. Από τον Ιούλιο, οι τράπεζες θα
υιοθετήσουν το πενθήμερο, παρά τις αντιδράσεις του Συνδέσμου Κορεατικών
Βιομηχανιών.

Οι αυξήσεις…

… που έδωσε η νέα κυβέρνηση το 1987 δημιούργησαν μια μεγάλη εσωτερική αγορά,
τονώνοντας μαζικά την εγχώρια ζήτηση. Με τη στροφή από την παραγωγή στην
κατανάλωση, από τα αγαθά στις υπηρεσίες, το πενθήμερο είναι το επόμενο λογικό
βήμα. Το μοναδικό εμπόδιο σε αυτό είναι η φεουδαρχική νοοτροπία των
βιομηχάνων, που όμως απέδειξε πολλές φορές πόσο είναι χρεοκοπημένη. Από τις
ταραχές και τις σφαγές στους δρόμους της Σεούλ, οι Κορεάτες σήμερα προτιμούν
ένα ήσυχο και οικογενειακό Σαββατοκύριακο.