Ο Νώε και η κρατική γραφειοκρατία

Ο Κύριος έδωσε οδηγίες στον Νώε να χτίσει και πάλι την Κιβωτό και να διασώσει
δύο πλάσματα απ’ όλα τα ζωικά είδη, καθώς και λίγους καλούς ανθρώπους. «Εδώ
είναι τα σχέδια», είπε ο Κύριος. «Βιάσου, σε έξι μήνες θ’ αρχίσει να βρέχει
ασταμάτητα για 40 ημέρες και 40 νύχτες».

Έξι μήνες αργότερα, δυνατή βροχή άρχισε να πέφτει. Ο Κύριος κοίταξε στη γη και
είδε τον Νώε να κλαίει με λυγμούς στην ήδη πλημμυρισμένη του αυλή. «Νώε», του
φώναξε, «πού βρίσκεται η Κιβωτός;».

«Συγχώρεσέ με, Κύριε», αποκρίθηκε γονυπετής ο Νώε. «Τα πράγματα δυστυχώς έχουν
αλλάξει. Έπρεπε να εξασφαλίσω άδεια οικοδομής. Τσακώνομαι εβδομάδες ολόκληρες
με τον υπεύθυνο της ΕΥΔΑΠ για κάποιο σύστημα αποχέτευσης. Οι γείτονές μου με
καταγγέλλουν πως παραβίασα τους πολεοδομικούς κανόνες της γειτονιάς επειδή
έφτιαξα την Κιβωτό στον κήπο του σπιτιού μου και ξεπέρασα το επιτρεπόμενο
ύψος. Έπρεπε να πάω στο ΥΠΕΧΩΔΕ και να προσφύγω κατά των καταγγελιών. Στη
συνέχεια το υπουργείο Μεταφορών μπήκε στη μέση με την Υπηρεσία Εθνικών Δρόμων
και απαιτούσε την καταβολή κάποιας εγγύησης για το μελλοντικό κόστος της
μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, της ρυμούλκας και της απομάκρυνσης όλων των
άλλων εμποδίων από τους δρόμους για την κυκλοφορία της Κιβωτού μέχρι τη
θάλασσα. Άδικα τους εξηγούσα πως η Κιβωτός δεν επρόκειτο να μετακινηθεί από
την αυλή του σπιτιού μου, διότι η θάλασσα θα έφθανε μέχρις εμάς. Δεν με
άκουγαν με τίποτα.

Η εξασφάλιση, επίσης, της αναγκαίας ξυλείας για να χτίσω την Κιβωτό
ήταν ένα ακόμη σοβαρό πρόβλημα. Απαγορεύεται η κατά βούληση ρυμοτόμηση των
γειτονικών δασών λόγω προστασίας του περιβάλλοντος, καθώς και για την
εξασφάλιση της αθηναϊκής κουκουβάγιας. Προσπάθησα να πείσω τους οικολόγους πως
στόχος μου ήταν ακριβώς η προστασία της κουκουβάγιας. Όμως στου κουφού την
πόρτα όσο θέλεις βρόντα. Υπήρξε λοιπόν σχεδόν αδύνατον να βρω τα αναγκαία ξύλα
σε τοπικό επίπεδο. Έπρεπε να παραγγείλω από το εξωτερικό! Χώρια από τα λεφτά
που δεν είχα, εκεί υπήρχαν κι άλλα γραφειοκρατικά εμπόδια – άδειες εισαγωγής,
φορτωτικές, διαθέσιμη ξυλεία κ.λπ.

Προσπάθησα επίσης να μαζέψω τα περισσότερα ζώα. Όμως με μήνυσαν οι φιλοζωικές
οργανώσεις πως αιχμαλώτιζα δήθεν άγρια ζώα ενάντια στην ελεύθερη θέλησή τους.
Υποστήριξαν, επίσης, πως οι εγκαταστάσεις της Κιβωτού δεν ήσαν αρκετά άνετες
και πως ήταν βάρβαρο και απάνθρωπο να συγκεντρώνονται τόσα πολλά ζώα σε τόσο
μικρό χώρο.

Η αρμόδια επίσης υπηρεσία του περιβάλλοντος αποφάσισε πως δεν θα είχα
τη δυνατότητα να φτιάξω την Κιβωτό πριν παρουσιάσω μια λεπτομερή μελέτη
περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την πλημμύρα που επρόκειτο να προκαλέσεις.
Ακόμα και τώρα, δεν έχω τελειώσει με μια καταγγελία της επιτροπής ανθρωπίνων
δικαιωμάτων, καθώς και του τμήματος ίσων ευκαιριών του υπουργείου Εργασίας,
για την ισορροπημένη εκπροσώπηση των διαφόρων εθνικών μειονοτήτων που
δουλεύουν στη χώρα ανάμεσα στους εργάτες που θα απασχολούνταν για την
οικοδόμηση της Κιβωτού. Έπρεπε επίσης να εξασφαλίσω πως ήσαν όλοι τους
δηλωμένοι στο ΙΚΑ και είχαν τα νόμιμα χαρτιά για την παραμονή τους στη χώρα.

Το συνδικάτο των οικοδόμων επίσης παρενέβη για να εξασφαλίσει πως όσοι θα
δούλευαν για την κατασκευή της Κιβωτού είχαν σχετική εμπειρία από αντίστοιχες
κατασκευές. Και τα πράγματα, δυστυχώς, δεν τελείωσαν εκεί. Οι φορολογικές
αρχές μού έκαναν κατάσχεση στο σπίτι με την αιτιολογία πως επιχειρώ να διαφύγω
από τη χώρα παράνομα παίρνοντας μαζί μου και ορισμένα υπό εξαφάνιση ζωικά
είδη… Σου ζητάω να με συγχωρήσεις λοιπόν Κύριε, διότι θα χρειαζόμουν
τουλάχιστον δέκα χρόνια για να ολοκληρώσω την Κιβωτό».

Ξαφνικά έφυγαν τα σύννεφα και ο ήλιος έλαμψε στη μέση του καθαρού πλέον
ουρανού. Ένα ουράνιο τόξο εμφανίσθηκε να διασχίζει τον ορίζοντα. Ο Νώε κοίταξε
με απορία. «Δεν θα τον καταστρέψεις τελικά τον κόσμο;», ρώτησε με ελπίδα.

«Όχι», αποκρίθηκε ο Κύριος. «Οι κυβερνήσεις σας, με μοχλό το κράτος, το έχουν
κάνει ήδη πριν από εμένα!».

* * *

Δίνοντας διαλέξεις ολόκληρο τον περασμένο μήνα σε 14 Πανεπιστήμια και
κέντρα ερευνών των ΗΠΑ δεν συνάντησα πουθενά την παραμικρή νοσταλγία για τον
κρατικό παρεμβατισμό, που ιστορικά πια μας χαιρετά. Ιστορίες μάλιστα σαν την
παραπάνω κυκλοφορούν με μεγάλη συχνότητα σε ακαδημαϊκά περιοδικά και
φοιτητικές εφημερίδες. Τη συγκεκριμένη την οφείλω στον αναπληρωτή καθηγητή της
Νομικής Δημ. Χατζή και αναφέρεται κυρίως στον Καναδά. Την προσάρμοσα στην
Ελλάδα, μια και δεν νομίζω πως αντιμετωπίζουμε λιγότερα προβλήματα. Και όμως,
υπάρχουν ακόμη φωνές στη χώρα μας που εξακολουθούν να νοσταλγούν τον
τελειωμένο κρατισμό και να αποκαλούν τις ξεπερασμένες τους ιδεοληψίες…
πρόοδο και εκσυγχρονισμό!!