Πτεροφάλαινα στο Κιάτο!

Ζει στα ανοιχτά. Σε βάθη που ξεπερνούν τα 1.000 μέτρα και τουλάχιστον 40
ναυτικά μίλια μακριά από τις ακτές. Η εικόνα μιας πτεροφάλαινας δεν προκαλεί
εντύπωση… αν εξαιρέσει κανείς το μέγεθός της. Όμως, το δεύτερο μεγαλύτερο
ζώο της Γης βρίσκεται εδώ και ημέρες στον Κορινθιακό Κόλπο, φθάνοντας σε
απόσταση ενός μόλις χιλιομέτρου από τις ακτές του Κιάτου!

Είναι η πρώτη φορά που ένα τέτοιο θαλάσσιο κήτος παρατηρείται στον Κορινθιακό
και φθάνει σε μήκος τα 20 μέτρα. Και η παρουσία της πτεροφάλαινας εκεί γίνεται
ακόμη πιο ενδιαφέρουσα, δεδομένου ότι για να φθάσει στον Κορινθιακό πέρασε τα
στενά ανάμεσα στο Ρίο και το Αντίρριο χωρίς να την εμποδίσουν τα φέρι μπόουτ.
Οι ψαράδες της περιοχής έλεγαν πως μήνες τώρα ζει στα νερά του Κορινθιακού μία
φάλαινα, μήκους τουλάχιστον επτά μέτρων. Ήταν βέβαιοι ότι αυτός ο τεράστιος
μαύρος όγκος που έβλεπαν από τις βάρκες τους δεν ήταν ένα από τα δελφίνια που
κολυμπούν συνήθως στα νερά του Κορινθιακού. Και τα λεγόμενά τους
επιβεβαιώθηκαν. Ο δρ Ωκεανογραφίας και καθηγητής στο Αμερικανικό Κολέγιο,
Δημήτρης Ζαφειρόπουλος, βρέθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο στο Κιάτο για μία
εκπαιδευτική εκδρομή. Ήταν αδύνατον να μη μπει στον πειρασμό να ερευνήσει τι
ήταν εκείνο για το οποίο μιλούσαν οι ντόπιοι.

«Δεν πίστευα στα μάτια μου. Ήμασταν στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου, όταν πήρα τα
κιάλια για να κοιτάξω τη θάλασσα ανοιχτά προς το βουνό Κορομπίλι, το μεσημέρι
του Σαββάτου», περιγράφει ο ίδιος. «Ξαφνικά ένας μαύρος όγκος αναδύθηκε,
αφήνοντας ένα άσπρο σύννεφο καθώς φύσαγε δυνατά τον αέρα από τους πνεύμονές
της». Σαν σε αργή κίνηση φάνηκε ένα μικρό πτερύγιο, καθώς η φάλαινα βουτούσε
ξανά στο νερό. Και προς στιγμήν χάθηκε. «Δύο λεπτά αργότερα η σκηνή
επαναλήφθηκε. Ήμουν σχεδόν βέβαιος ότι είναι η πτεροφάλαινα».

Με το φουσκωτό σκάφος του κ. Φώτη Χωρέμη, εκπαιδευτή αυτοδυτών στο Καταδυτικό
Κέντρο στο Κιάτο, ξεκίνησαν αμέσως για να φθάσουν κοντά της. Ξανοίχτηκαν προς
τα βουνά της Στερεάς Ελλάδας, κοιτώντας με αγωνία τα νερά. «Δεν άργησε να
ξαναφανεί. Βγήκε πήρε δύο τρεις ανάσες και καταδύθηκε πάλι», λέει ο κ.
Ζαφειρόπολους. Την έχασαν για περίπου τρία λεπτά. Χρονομετρούσαν την κατάδυσή
της, ήταν κι αυτό ένα αποδεικτικό στοιχείο για την ταυτότητά της.
Υπολογίζοντας το μέρος όπου θα ξαναβγεί, συνέχισαν να την ακολουθούν.

Πενήντα μέτρα στα αριστερά τους, η πτεροφάλαινα βγήκε και πάλι. «Αδιαφόρησε
τελείως για την παρουσία μας. Πήρε και πάλι δύο τρεις ανάσες και μπήκε ξανά
στο νερό», λέει ο κ. Ζαφειρόπουλος. Και συμπληρώνει: «Μόνο που τώρα ξέραμε δεν
ήταν επτά μέτρα. Αυτό που έβλεπαν οι ψαράδες ήταν το μέρος από την ουρά έως το
πτερύγιο που αποτελεί το ένα τρίτο του σώματός της. Πρέπει να έφθανε τα είκοσι
μέτρα συνολικά».

Η αναζήτηση τροφής ή ακόμη και η ενστικτώδης ανάγκη για εξερεύνηση που
φαίνεται να κρύβουν αυτά τα ζώα, είναι οι αιτίες που πιθανόν έφεραν για πρώτη
φορά το θαλάσσιο κήτος στον Κορινθιακό. «Γνωρίζουμε ότι ζει στα νερά της
Δυτικής Μεσογείου. Σε βάθη συνήθως από 1.000 έως και 2.000 μέτρα. Δεν
συνηθίζει να πλησιάζει τις ακτές», σημειώνει ο δρ Ζαφειρόπουλος. Και
προσθέτει: «Η συγκεκριμένη θα πρέπει να μπήκε από τον Πατραϊκό, να είχε
περάσει το Ρίο-Αντίρριο και να είχε ταξιδέψει περίπου 50 ναυτικά μίλια μέχρι
τον μυχό του Κορινθιακού». Όπως σημειώνει πάντως και ο κ. Φώτης Χωρέμης, οι
παρατηρήσεις του ζώου συνεχίζονται. «Είναι δύσκολο να την πλησιάσουμε πολύ για
να δούμε αν είναι αρσενικό ή θηλυκό, ίσως να τα καταφέρουμε τις ώρες που
απολαμβάνει τον ήλιο και βρίσκεται ήρεμη στην επιφάνεια της θάλασσας». Όπως
τονίζει ο έμπειρος εκπαιδευτής, ενδιαφέρον παρουσιάζει αν η πτεροφάλαινα θα
παραμείνει στα νερά του Κορινθιακού ή θα συνεχίσιε το ταξίδι της. «Για να
φύγει πάντως θα πρέπει να επιστρέψει πίσω από το Αντίρριο στο Ρίο, αφού είναι
σχεδόν αδύνατον να περάσει από τον Ισθμό της Κορίνθου, ο οποίος είναι πολύ
στενός και ρηχός για ένα τέτοιο ζώο».