Νωρίς το βράδυ, αργά τ’ απόγευμα…

Η χθεσινοβραδινή συνεδρίαση της Βουλής είχε προγραμματιστεί κατ’ αρχήν
ως… απογευματινή: Επρόκειτο να αρχίσει η συζήτηση – σε επίπεδο αρχηγών,
παρακαλώ – στις έξι και μισή το απόγευμα. Επρόκειτο… Αλλά στις έξι και μισή
το απόγευμα, η προσέλευση των βουλευτών δεν είχε καν αρχίσει. Εκείνη τη
στιγμή, χτύπησε το «πορτοκαλί» τηλέφωνο του γενικού γραμματέα του Υπουργικού
Συμβουλίου κ. Σωκρ. Κοσμίδη και στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν (ποιος άλλος;)
ο κ. Κ. Σημίτης, ελαφρώς ανήσυχος.

Σωκράτη, τι γίνεται; Γιατί δεν ξεκινάμε; ρώτησε ο Πρωθυπουργός, που είχε
σπεύσει να βάλει διάφορα στο μυαλό του…

Ο κ. Κοσμίδης έριξε μία ματιά στο κλειστό τηλεοπτικό κύκλωμα και έσπευσε να
τον καθησυχάσει. Εκείνη τη στιγμή, οι βουλευτές που είχαν πάρει τη θέση τους
δεν ξεπερνούσαν τους δέκα!

Ξεκίνησαν με ρεκόρ…

Φυσικά, η συζήτηση ξεκίνησε, αλλά με ρεκόρ καθυστέρησης – λίγο πριν από τις
οκτώ το βράδυ. Ε, μάλλον περίμεναν να δροσίσει!