ΜΑΤΙΕΣ Τα χάλια μας

Είπε, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Νίκος
Χριστοδουλάκης, μιλώντας στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών:
«Ζούμε σε μια εποχή, που μάχεται λυσσαλέα τα πρότυπα δημιουργίας και
εργατικότητας, εκθειάζει τον χαβαλέ, τη συλλογική ηλιθιότητα και ως μέσον
κοινωνικής διαφοροποίησης τον τσαμπουκά. Η πολιτική εμφανίζεται ως μία ανέξοδη
φλυαρία, η κοινωνική ευθύνη ως πασαρέλα δημοσίων σχέσεων, η διάκριση του
δημιουργού ως εύνοια των άξεστων νεόπλουτων και της κοσμικής ζωής».

Τον Χριστοδουλάκη δεν τον γνωρίζω από κοντά. Μια-δυο φορές έχουμε συναντηθεί,
σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Θέλω, όμως, να του σφίξω το χέρι, γι’ αυτές τις
κουβέντες. Και να προσθέσω, ότι έχουμε γίνει πολύ χειρότεροι απ’ όσο μας
περιγράφει, στην καθημερινή μας ζωή. Πάνε και δεν γυρνάνε πίσω, αυτά που
μάθαμε από τους γονιούς μας, από τους γείτονές μας, από την κοινωνία. Κάθε
μέρα και πιο μαύρη. Ακόμη και τα όργανα της τάξεως, που κάποτε βάζανε πρόθυμα
στο περιπολικό μια ετοιμόγεννη π.χ., για να την μεταφέρουν στο νοσοκομείο,
τώρα, κάνεις να τους ζητήσεις βοήθεια και σφυρίζουν γερμανικά εμβατήρια…

Το περιστατικό, συνέβη πριν από λίγο καιρό, στην κεντρική λεωφόρο του
Μενιδίου. Ο Κώστας Τσόκλης, ο διεθνούς φήμης ζωγράφος, πήγε τη γυναίκα του
ίσαμε τη στάση του λεωφορείου και γυρνούσε σπίτι του. Δεν πρόλαβε, όμως, να
απομακρυνθεί δέκα μέτρα και, ξαφνικά, ακούει φωνές, φασαρία, «βοήθεια».
Γυρίζει και βλέπει μια κοπέλα πεσμένη στο πεζοδρόμιο και αρκετούς διαβάτες, να
τρέχουν προς το μέρος της. Σπεύδει κι αυτός. Διαπιστώνει, ότι η κοπέλα είναι η
γυναίκα του. Που βογκάει από τον πόνο, γιατί είναι, προφανώς, σοβαρά
τραυματισμένη, στη λεκάνη. «Τι συνέβη;» τη ρωτάει. «Σκόνταψα σ’ αυτή την πλάκα
του πεζοδρομίου, που είναι σπασμένη και βγαλμένη από τη θέση της και χτύπησα
πολύ!».

Εκείνη τη στιγμή, περνάει ένα περιπολικό. Ο Τσόκλης και οι άλλοι γύρω του
ανασηκώνουν τη γυναίκα και την υποβαστάζουν. Ο ζωγράφος τρέχει προς το
περιπολικό και λέει στο πλήρωμά του, ότι έγινε ένα ατύχημα και θέλει τη
βοήθειά τους. «Πρόκειται για τη γυναίκα μου», σημειώνει. «Μπορούμε να την
μεταφέρουμε στο νοσοκομείο και, επιπλέον, να σημειώσετε το περιστατικό, για να
κάνω μήνυση στον Δήμο;».

Οι δυο αστυφύλακες, τον κοιτάζουν αμίλητοι. Ύστερα, κάτι ψιθυρίζουν μεταξύ
τους. Κατόπιν, απευθυνόμενοι προς τον Τσόκλη, προβάλλουν διάφορες
δικαιολογίες, γιατί βαριούνται να βγουν από το αυτοκίνητο και να συγκεντρώσουν
στοιχεία, ώστε να υποβληθεί η μήνυση. Και, τελικά, μετά από δύο-τρία
«σούπα-μούπες», λένε ένα ευγενικό «χαίρετε», ο οδηγός βάζει μπρος και την…κοπανάνε!