Γλεντάει και… γερνάει

Ο Αλέξανδρος Μούκανος και η Ελένη Ουζουνίδου σε σκηνή από το «Γερνάω επιτυχώς». Διακρίνεται ανάμεσά τους η πρωταγωνίστρια Έφη Σταμούλη

Θέλει αγώνα η εξασφάλιση ενός εισιτηρίου για το «Γερνάω επιτυχώς».
Θέλει «μέσον» έναν από τους 20 ηθοποιούς της παράστασης, τον ενθουσιασμένο από
την εισπρακτική επιτυχία διευθυντή Βίκτωρα Αρδίττη, τον νεοτοποθετηθέντα και
ως πρόεδρο της ΕΤ3 (χορηγού επικοινωνίας της παράστασης) συγγραφέα Γιώργο
Σκαμπαρδώνη, γιατί αλλιώς η «λίστα αναμονής» μπορεί και να σε παραπέμψει
στην… ερχόμενη χειμερινή περίοδο του θεάτρου, που ενδεχομένως να αρχίσει με
την ίδια παράσταση.

Όλα αρχίζουν με την προετοιμασία ενός μνημοσύνου. Η μάνα, σε μια γωνία
της σκηνής δίνει τη συνταγή της παρασκευής των κολλύβων κι ανάμεσα σε κανέλες,
σιτάρι, καρύδια, νερό και σταφίδες, ανακαλεί τις μνήμες και τους πρωταγωνιστές
τους από το σκηνικό ζωής – ένα τριώροφο γιαπί – που έστησε η Έρση Δρίνη στη
σκηνή του Βασιλικού Θεάτρου.

Ο θίασος – χορός εισέρχεται στη σκηνή και διαχέεται στα δωμάτια του
χρόνου κρατώντας κεριά. Τραγουδούν το θρακιώτικο δημοτικό «Με γέλασαν τα
πουλιά, της άνοιξης τ΄ αηδόνια / με γέλασαν και μου ‘πανε ποτέ δε θα πεθάνω
…»

Οι μνήμες ανακαλούνται από στήθους – σχεδόν απαγγέλλονται από την
πρωταγωνίστρια Έφη Σταμούλη. Παραμένει στη σκηνή 2,5 ώρες – ένσαρκη – αλλά
άψυχη και άυλη στο πρώτο μέρος (τη δράση της αναλαμβάνει η νεαρή Ελένη
Ουζουνίδου) και στο δεύτερο δρώσα θεατρικά.

Αντίθετα ο πρωταγωνιστής – νεκρός στον παρόντα χρόνο σύζυγος της
γυναίκας και ανακληθείς στη δράση διά της μνήμης – Αλέξανδρος Μούκανος «φοράει
– κοστούμι» τον ρόλο του απόλυτου, βίαιου, μοναχικού αρσενικού της ελληνικής
επαρχίας.

Είκοσι ηθοποιοί πλάθουν τους εκατό και πλέον ρόλους, γίνονται σήμερα,
χθες, νεκροί, ζωντανοί, δρώντες, παρατηρητές, ανασύρονται διά της μνήμης,
παίζουν σαν σε «σκετς επιθεώρησης», χάνονται πάλι στον χρόνο και επανέρχονται
με άλλο ρόλο όταν η αφήγηση τους ανακαλεί. Είναι η μάνα, η κουνιάδα, η πεθερά,
ο πατέρας, οι φίλες, ο φίλος, οι θαμώνες του γλεντιού, οι γιατροί, η μαία, οι
οργανοπαίχτες, ο Χάρος, οι στίχοι, τα τραγούδια…

Όλα εμπλέκονται στην ιστορία. Η σύγκρουση αρσενικού – θηλυκού, ο
σκληρός οικογενειακός περίγυρος της επαρχίας, η γυναίκα – μήτρα, ο άντρας –
βίαια και άβουλα ενηλικιωμένος, το χώμα, το νερό, αγροτικά και αστικά γλέντια,
τελετές επιταφίων, τελετουργικοί ζωναράδικοι και ζεϊμπέκικοι καημοί,
μεταφυσικοί οραματισμοί, ονειρικοί συμβολισμοί… Η Δράμα, η Καβάλα, η
Ελευθερούπολη, οι Φερές, οι Σέρρες, η Πτολεμαΐδα, η Σταυρούπολη, η
Θεσσαλονίκη. Οι βουλγαρικές επιδρομές, η γερμανική κατοχή, ο Εμφύλιος, η
Ελλάδα της αντιπαροχής, η μοναξιά και η ιδιωτεία του σύγχρονου άστεως. Σειρά
δεκαετιών του νεοελληνικού βίου από τη βουλγαρική κατοχή ως τη σύγχρονη
κοινωνία της αγοράς.

Αισθητά απούσα η περίοδος της δικτατορίας. Ούτε καν ως αναφορά
απαγόρευσης, απουσίας, λόγου και ανθρώπων. Ενοχλεί…

Το μότο «Γερνάω επιτυχώς» αρθρώνεται στο τέλος της παράστασης από τον
άνδρα λίγο πριν από την οριστική αναχώρησή του και από την ανώνυμη
πρωταγωνίστρια στον μονόλογο – κρεσέντο του τέλους.

«Είμαστε ζωντανοί ρε κραυγάζουν κατ΄ επανάληψη τα αρσενικά της
παράστασης ως επωδό – «επεξηγηματικό τίτλο» των τελετουργικών τους εξάρσεων.

Το κοινό εξόφθαλμα διευρυμένο σε σχέση με το «γνωστό» του ΚΘΒΕ.
Ηλικιωμένες κυρίες, όχι απαραίτητα αστικής καταγωγής, μεσήλικοι, νεαρά
ζευγάρια συνοδευόμενα από τα ανήλικα παιδιά τους, διανοούμενοι – ερευνητές του
τελετουργικού ύφους του σκηνοθέτη Σωτήρη Χατζάκη, μελετητές του
«σκαμπαρδώνιου» ύφους – και στο πρώτο του θεατρικό εγχείρημα.

Για όποιον κουραστεί και επιθυμήσει διάλειμμα στη διάρκεια της
αδιάλειπτης παράστασης, οι σχεδιαστές του Βασιλικού προέβλεψαν. Μπορεί να την
παρακολουθήσει και μέσω βίντεο σε απευθείας μετάδοση στις τέσσερις οθόνες των
ευρύχωρων διαδρόμων ένθεν και ένθεν της αίθουσας, καθώς και στο καφέ του θεάτρου.

Οδηγίες «χρήσης»

Πού: Στο πολυτελές Βασιλικό Θέατρο της Θεσσαλονίκης

Πότε: Καθημερινά (από Τετάρτη έως Κυριακή) ώς τις 19 Μαΐου.

Πόσο: 14,8 και 8,8 ευρώ (φοιτητικό)

Γιατί: Στο «ευρύ» κοινό αρέσει να συμφιλιώνεται έστω και θεατρικά με το
παρελθόν, να επαναφέρει «κυτταρικές» μνήμες.

INFO

Το έργο επελέγη (συμβολικά;) ως η επετειακή – εορταστική παραγωγή των 41 ετών
λειτουργίας του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Στις 12 Μαΐου, έπειτα από
επετειακή τελετή (το πρωί), θα δοθεί η παράσταση του ΚΘΒΕ με το «Γερνάω επιτυχώς».