Το πνεύματου τόνου

Μαθαίνω από καλό και αξιόπιστο γνώστη των πραγμάτων, που από σεμνότητα θέλει
να κρατήσει την ανωνυμία του, πως μέσα στο σπίτι που πριν από λίγα χρόνια,
πριν αρρωστήσει και εν συνεχεία πεθάνει στον Χολαργό, εγκατέλειψε ο Κίμων
Φράιερ, γωνία Καλλιδρομίου και Ιπποκράτους, στα υπόγεια έχουν (είχαν)
εγκαταλειφθεί ανυπολόγιστης αξίας βιβλία, περιοδικά, επιστολές και χειρόγραφα
του μακαρίτη Ελληνοαμερικανού μεταφραστή και μελετητή της νέας ελληνικής
Λογοτεχνίας. Ο πληροφοριοδότης μου μού επισημαίνει πως πιθανότατα από αυτήν
την «πηγή» προέρχονταν και τα χειρόγραφα και άλλα πολύτιμα ντοκουμέντα
Παπαδιαμάντη, Καβάφη που πετάχτηκαν και βρέθηκαν πέρυσι στους κάδους
απορριμμάτων της Καλλιδρομίου. Φαίνεται πως κάποιοι (οι ιδιοκτήτες των
υπογείων;) ξεφορτώνονται, λίγο λίγο, το άχρηστο γι’ αυτούς υλικό. Ο Κίμων
Φράιερ αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του μεταφράζοντας κυρίως Έλληνες ποιητές (και
ολόκληρο τον Καζαντζάκη – ιδίως η «Οδύσσεια» έχει γίνει μπεστ σέλερ στην
Αμερική. Αυτός πρώτος πληροφόρησε το αμερικανικό κοινό για τους νεώτερους
ποιητές μας, αφού τύπωσε μια μοναδική ανθολογία περιλαμβάνοντας και ποιητές
της γενιάς του ’70 (Φωστιέρης κ.λπ). Πέρα από έγκλημα, είναι κάτι χειρότερο,
όνειδος, το ορφανό αρχείο του να φτάσει ανυπεράσπιστο στη χωματερή ή σε
επιτήδειους χαρτοσυλλέκτες που το πωλούν στους συλλέκτες πανάκριβα.