Ένας σύγχρονος Διογένης…

Για τον Διογένη και το περίφημο φανάρι του, ε, δεν μπορεί, θα έχετε ακουστά:
Άνθρωπο έψαχνε και άνθρωπο δεν έβρισκε ο δυστυχής πρόγονός μας. Λοιπόν,
υπάρχει ένας σύγχρονος Διογένης ­ τον λένε Άγγελο Φιλιππίδη και είναι (για
όσους, ελάχιστους, δεν το γνωρίζουν ακόμα) πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Ο
οποίος ψάχνει ­ με φανάρι κι αυτός… ­ όλους εκείνους τους ανθρώπους της
Ρηγίλλης που δήλωναν τόσα χρόνια φίλοι του. Αλλά φίλους δεν βρίσκει και δεν
είναι επειδή φοβούνται ότι… θα τους δείρει κι αυτούς!

Η εξαφάνιση των εντιμότατων φίλων του κ. προέδρου έχει να κάνει με την οργή
του… άλλου προέδρου ­ του κ. Κ. Καραμανλή. Ο οποίος, παρ’ ότι ποδοσφαιρικώς
«πράσινος», άφησε την τσαντίλα του για τα καθέκαστα να ξεχυθεί σαν χείμαρρος,
που παρέσυρε και όλα τα φιλικά συναισθήματα του περιβάλλοντός του για τον
νεαρό… συνάδελφό του.

Εκτός ψηφοδελτίου…

Και τα χειρότερα για τον κ. Άγγ. Φιλιππίδη δεν είναι τα συναισθηματικά. Έχουν
να κάνουν με το άγριο ψαλίδισμα της φιλοδοξίας του να κάνει στις επόμενες
εκλογές την υπέρβαση ­ να μην ασχοληθεί δηλαδή με τα οικονομικά της Ν.Δ., όπως
έκανε στην προεκλογική περίοδο, αλλά με το κυνήγι του σταυρού στην Α’ ή στη Β’
Αθήνας. Ε, ο κ. Κ. Καραμανλής τού διεμήνυσε να μην… μπει στον κόπο να
ασχοληθεί με το «σπορ». Εν ολίγοις, υποψηφιότητα… γιοκ!

Dum spiro spero…

Ωστόσο ­ και για να περάσουμε από τον Διογένη στους Λατίνους ­ ο πρόεδρος του
Παναθηναϊκού πιστεύει στο αθάνατο dum spiro spero. Όπερ σημαίνει ότι… ας
βγει η Νέα Δημοκρατία κυβέρνηση κι εκείνος μπορεί να ελπίζει σε μία θέση
διοικητή μεγάλου Οργανισμού. Άλλωστε, για ποιον άλλον γαλάζιο υπάρχουν τα
εχέγγυα ότι θα ασκήσει… επιθετική πολιτική;