Φρίκη στο τρένο της κολάσεως

Άνθρωποι πηδούσαν από τα παράθυρα και τις πόρτες σε μια απεγνωσμένη
προσπάθεια να ξεφύγουν από τις φλόγες και τον καπνό. Η πυρκαγιά επεκτεινόταν
και κυρίευε το ένα βαγόνι μετά το άλλο, ενώ το τρένο συνέχιζε την πορεία του.
Σταμάτησε οκτώ χιλιόμετρα μακρύτερα. Απολογισμός, 370 νεκροί.

Σκηνές φρίκης. Τα κάγκελα που υπήρχαν στα παράθυρα μετατράπηκαν σε παγίδες θανάτου και οι σοροί των απανθρακωμένων πτωμάτων έγραψαν τη μεγαλύτερη σιδηροδρομική τραγωδία της Αιγύπτου

Το τρένο είχε ξεκινήσει από το Κάιρο με προορισμό το Λούξορ. Ήταν ένα παλαιό,
αργοκίνητο μοντέλο που χρησιμοποιείται συνήθως από τους φτωχούς Αιγυπτίους.
Μετέφερε εκατοντάδες επιβάτες – σύμφωνα με μαρτυρίες, πολύ περισσότερους από
όσους θα έπρεπε. Διέθετε έντεκα βαγόνια, καθένα από τα οποία είχε χωρητικότητα
150 ατόμων. Σύμφωνα με την αστυνομία, όμως, οι επιβάτες ξεπερνούσαν τους 3.000
– σε κάθε βαγόνι ήταν στοιβαγμένοι περίπου 300 άνθρωποι. Οι περισσότεροι είχαν
πάρει την απόφαση να ταξιδέψουν με αφορμή το μπαϊράμι, τη μεγαλύτερη γιορτή
των μουσουλμάνων, θέλοντας να περάσουν την αργία με τις οικογένειές τους.

Ξαφνικά, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, κι ενώ το τρένο πλησίαζε στην πόλη αλ-Αγιάτ,
περίπου 70 χιλιόμετρα νότια της αιγυπτιακής πρωτεύουσας, ξέσπασε πυρκαγιά. Τα
αίτια παραμένουν ασαφή. Το πρακτορείο ειδήσεων της χώρας μετέδωσε πως
προκλήθηκε από την έκρηξη μιας φιάλης υγραερίου στην κουζίνα. Σύμφωνα με τον
Αχμέντ αλ-Σερίφ, όμως, διευθυντή της Αιγυπτιακής Σιδηροδρομικής Υπηρεσίας, το
συγκεκριμένο τρένο δεν διέθετε βαγόνι ρεστοράν, ούτε κουζίνα. Οι επιβάτες,
αντίθετα, μετέφεραν συχνά μαζί τους καμινέτα, σε πείσμα των κανονισμών, για το
τσάι και τον καφέ τους. Ένα από αυτά στάθηκε όπως φαίνεται μοιραίο.

Πανικοβλήθηκαν

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, όταν ξέσπασε η πυρκαγιά, τα βαγόνια βυθίστηκαν στο
σκοτάδι και οι επιβάτες, ανάμεσά τους και πολλά παιδιά, πανικοβλήθηκαν.
«Ένιωσα να με πνίγει ο καπνός, έβλεπα τη φωτιά να κατευθύνεται προς το μέρος
μου. Πήδηξα από το παράθυρο ενώ το τρένο βρισκόταν ακόμη εν κινήσει»… «Οι
άνθρωποι έτρεχαν πέρα δώθε σαν τρελοί. Δεν μπορούσαμε να αναπνεύσουμε.
Πετάγαμε ο ένας τον άλλο από τα παράθυρα»… Πολλά παράθυρα, όμως, είχαν
κάγκελα και εκατοντάδες άνθρωποι παγιδεύτηκαν.

Το τρένο δεν σταμάτησε αμέσως. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο οδηγός δεν κατάλαβε
ότι είχε ξεσπάσει πυρκαγιά και συνέχισε να κινείται για οκτώ χιλιόμετρα προτού
σταματήσει στο αλ-Αγιάτ. Οι πυροσβέστες χρειάστηκαν πολλές ώρες για να
δαμάσουν τις φλόγες. Επτά από τα έντεκα βαγόνια του τρένου καταστράφηκαν
ολοσχερώς. Ένας από τους επιζώντες, ο Μοχάμεντ Μοχτάρ, αφηγήθηκε με δάκρυα πώς
έσωσε τον εαυτό του και μια γυναίκα από βέβαιο θάνατο πετώντας την έξω από το
τρένο και πηδώντας και ο ίδιος αμέσως μετά. Δεν κατόρθωσε ωστόσο να σώσει τον
τετράχρονο αγοράκι της. «Πίστευα πως θα περνούσα ένα χαρούμενο μπαϊράμι με την
οικογένειά μου. Έχω να τους δω πάρα πολύ καιρό. Αντ΄ αυτού βρέθηκα στην
κόλαση». Πολλές ανάλογες μαρτυρίες συνέθεσαν τη μεγαλύτερη τραγωδία στα 150
χρόνια της σιδηροδρομικής ιστορίας της Αιγύπτου.

Ο Αιγύπτιος πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ εξέφρασε τη «βαθιά οδύνη» του και
διαβίβασε, μέσω της τηλεόρασης, τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των
θυμάτων. Ταυτόχρονα, έδωσε εντολή να διερευνηθούν άμεσα οι συνθήκες του
δυστυχήματος και να χορηγηθεί βοήθεια στα θύματα. Ο υπουργός Κοινωνικών
Υποθέσεων της Αιγύπτου, Αμίνα ελ-Γκιντί, δήλωσε πως η κυβέρνηση θα καταβάλει
3.000 αιγυπτιακές λίρες (περίπου 565 ευρώ) στις οικογένειες των νεκρών και
1.000 λίρες στους τραυματίες. Οι δυνάμεις ασφαλείας της Αιγύπτου, πάντως,
τέθηκαν σε κατάσταση επιφυλακής, καθώς φοβούνται την οργισμένη αντίδραση των
συγγενών των θυμάτων.