ΓΝΩΜΗ Μονοπάτι με κινδύνους

«Ο Έχουντ Μπαράκ κάποτε είπε πως αν ήταν νεαρός
Παλαιστίνιος θα είχε γίνει μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης. Και
κάποιος μπορεί να προσθέσει: Αν ο Μπαράκ ήταν σήμερα
Παλαιστίνιος ηγέτης, θα προσπαθούσε να φέρει όσο το δυνατόν
περισσότερα όπλα να εξοπλίσει τους περικυκλωμένους από τα ισραηλινά τανκς
Παλαιστίνιους».

Γιούρι Αβνέρι (Ισραηλινός πολιτικός)

Ο Παλαιστίνιος ηγέτης, αποκλεισμένος στη Ραμάλα από τα ισραηλινά τανκς, σε
συνέντευξή του στην «Φιγκαρό», καταγγέλλει πως πολιτική του Ισραήλ είναι «να
εξολοθρεύσει όλους τους Παλαιστίνιους ηγέτες, τον έναν μετά τον άλλο».

Οι δαγκάνες μιας ορατής μέγγενης πιέζουν αφόρητα τον Γιάσερ Αραφάτ. Από τη μια
οι Ισραηλινοί και οι ΗΠΑ του ζητούν «να πατάξει την τρομοκρατία». Από την
άλλη, οι παλαιστινιακές ομάδες – που αντικατοπτρίζουν περισσότερο την λαϊκή
αγανάκτηση – απαιτούν να αφεθεί ελεύθερος ο ηγέτης του Λαϊκού Μετώπου Αχμέντ
Σααντάτ που συνελήφθη έπειτα από ισραηλινή απαίτηση, ως υπεύθυνος της
δολοφονίας του Ισραηλινού υπουργού Τουρισμού.

Οι εξτρεμιστικές παλαιστινιακές οργανώσεις Χαμάς και Ισλαμικό Τζιχάντ
ανακοίνωσαν πως «η παλαιστινιακή εξουσία σκάβει μόνη τον τάφο της». Το Λαϊκό
Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης ανακοίνωσε: «Η διοίκηση ήρθε σε
απόλυτη σύγκρουση με όλες τις εθνικές και ισλαμικές οργανώσεις».

Οι ΗΠΑ και η Ευρώπη εξακολουθούν να θεωρούν τον Αραφάτ ηγέτη των Παλαιστινίων,
μόνο και μόνο επειδή φοβούνται πως αν τον διαδεχτεί κάποιος άλλος, κάτω από
τις τωρινές συνθήκες, δεν θα είναι μετριοπαθής.

Συμφέρει λοιπόν τους Ισραηλινούς να ακολουθούν αυτό το επικίνδυνο μονοπάτι της
αντιπαράθεσης; Η πολιτική του ασυμβίβαστου πρωθυπουργού του Ισραήλ θυμίζει
εκείνες τις απολιθωμένες εποχές περί «περιούσιου λαού». Και οπωσδήποτε
επιχαίρει με τον κίνδυνο να ξεσπάσει εμφύλια διαμάχη στους κόλπους των
Παλαιστίνιων. Μια και καθιστά όλες τις επερχόμενες γενιές των Παλαιστινίων
πολιτικών περισσότερο ριζοσπαστικούς και απρόθυμους για οποιονδήποτε διάλογο
με τους «κατακτητές». Αυτό ακριβώς θέλει κι ο Σαρόν: Τη μη επίλυση, αλλά τη
διαιώνιση του προβλήματος ώστε να μη δημιουργηθεί παλαιστινιακό κράτος.

Είναι πολύ δύσκολο να ακουστούν αυτή τη στιγμή φωνές που να καλούν τα δύο μέρη
να καθήσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Όσο δεν κλείνει ο κύκλος του
αίματος. Ούτε λόγος για αμερικανική μεσολάβηση, αφού με την αμέριστη
υποστήριξη των εξτρεμιστικών ισραηλινών θέσεων, η Ουάσιγκτον δεν καθίσταται
αμερόληπτη ώστε να αναλάβει την διαιτησία.