Οι μικρομεσαίοι και το ευρώ

Με αφορμή την κυκλοφορία του ευρώ, η κ. Έλσα Κουκουμέρια, αρτοποιός, από τη
Θεσσαλονίκη, γράφει:

«Οι μικρομεσαίοι γίνονται το μαύρο πρόβατο, και μετά τα χτυπήματα της
ελεύθερης αγοράς και της ανταγωνιστικότητας έρχεται να προστεθεί ένα εντέχνως
κατασκευαζόμενο, αυτό της κακοπιστίας. Το τοπίο σήμερα είναι τέτοιο που οι
μικρομεσαίες επιχειρήσεις αγωνίζονται να κρατηθούν στην αγορά. Μια αγορά που
φτιάχνεται στα μέτρα των μεγάλων, που ευνοεί τις συγχωνεύσεις, που εξυγιαίνει
μεγαλοεταιρείες μέσω χρηματιστηρίου (δάνεια ετών αποπληρώθηκαν, δεν έγιναν
επενδύσεις), που με ευνοϊκές ρυθμίσεις οφειλών και διευθετήσεις τις αφήνει
παγίως χρεώστες στο ΙΚΑ, στην Εφορία κ.ά. χωρίς οχλήσεις.

Από την άλλη μεριά οι ταλαίπωροι μικροεπιχειρηματίες, που και ταμειακές
μηχανές ευρώ αγόρασαν (χωρίς τις πριμοδοτήσεις των μεγάλων με το τέχνασμα της
εγκαθίδρυσης computers ­ αυτό πριμοδοτείται) και ζυγαριές ευρώ αγόρασαν και
διπλές αναγραφές τιμών έκαναν. Και φυσικά δεν σκέφτονται για αυξήσεις ή
στρογγυλοποιήσεις προς τα πάνω, όχι γιατί δεν θα το ήθελαν αλλά γιατί είναι
ανέφικτο για τους πελάτες τους. Δεν διακινδυνεύουν να τους χάσουν.

Ούτε έχουν τη δυνατότητα συναλλαγής με εταιρείες μεταφοράς χρημάτων να τους
φέρουν τα ευρώ στα μαγαζιά τους, αλλά αφήνοντας τις δουλειές τους στοιβάζονται
στα γκισέ των τραπεζών με χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες να πάρουν τα
ψίχουλα ευρώ (περίπου 50.000 δρχ.) που το κράτος θεωρεί ότι τους αρκούν. Τώρα
το ότι υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά στον προεφοδιασμό – με διάφορα τρυκ –
είναι μια ακόμη πραγματικότητα».