Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Με αφορμή το αφιέρωμα των «Προσώπων» στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, ο κ.
Κώστας Σαρδελής, συγγραφέας – δημοσιογράφος, από την Κάτω Πεύκη, σημειώνει:

«Πρώτα-πρώτα, όλοι οι μεγάλοι συγγραφείς είναι μεγάλοι γιατί πρώτα είναι
βαθιά-βαθιά ριζωμένοι στο πάτριο χώμα. Και υπό την έννοια αυτή, είναι μεγάλος
και ο Παπαδιαμάντης. Αλλά στο αφιέρωμά σας αφήνεται σαφέστατα να εννοηθεί το
εντελώς αντίθετο, ότι για να είσαι μεγάλος πρέπει να ξεριζωθείς από τα χώματά
σου. Ο συνεντευξιαζόμενος κ. Λάκης Προγκίδης αυτό αφήνει καθαρά-καθαρότατα να
καταλάβουμε, όταν συνοψίζει τις φαντασιώσεις του για τον Παπαδιαμάντη ­
διάβασα και το σχετικό βιβλίο του ­ στο εξής: “Να τον απαλλάξουμε (τον
Παπαδιαμάντη) από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό του ελληνορθόδοξου κιτς”. Το έκανε
αυτό στο βιβλίο του με πολλή άνεση, γεγονός που εξηγείται απόλυτα ως μαθητής
του κ. Guy (Michel) Saunier που ήταν εν Παρισίοις, ο οποίος κ. Σωνιέ βγάζει
τον κυρ Αλέξανδρο και ομοφυλόφιλο στο βιβλίο του “Εωσφόρος και Άβυσσος. Ο
προσωπικός μύθος του Παπαδιαμάντη” (Άγρα, 2001, σ.σ. 428), βλ. σελ. 278, 280,
282, με τις φροϋδικές φαντασιώσεις του. Η προσπάθεια και του κ. Προγκίδη και
του κ. Σωνιέ (και τινων άλλων εντοπίων) είναι μία: να τον απογαλακτίσουν από
την ελληνορθόδοξη παράδοσή του ­ το γράφει καθαρά και πιο πάνω ο κ. Προγκίδης.
Ο Παπαδιαμάντης όμως απαντά εκ του τάφου: “Μη θρησκευτικά, προς Θεού! Το
ελληνικόν έθνος δεν είναι Βυζαντινοί, εννοήσατε; Οι σημερινοί Έλληνες είναι
κατ’ ευθείαν διάδοχοι των αρχαίων…”. Τι καυστική ειρωνεία!».