ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Δωρητές οργάνων ή ωαρίων;

Πριν από μερικά χρόνια ακούγονταν συχνά ανατριχιαστικές ιστορίες απαγωγής
παιδιών σε φτωχές χώρες, που κατέληγαν σε αφαίρεση οργάνων τους. Δεν έφθαναν
για τις ιατρικές μεταμοσχεύσεις τα όργανα, δεν είχε εξαπλωθεί ο θεσμός τών
δωρητών σώματος και η λογοτεχνία, η φημολογία, αλλά και η δημοσιογραφική
έρευνα έβγαζαν κάθε τόσο μια ιστορία φρικιαστική, που διαδιδόταν με
εντυπωσιακή ταχύτητα σε όλον τον κόσμο. Ακόμα και αν δεν ήταν όλα αληθινά, ο
φόβος και το δέος μπροστά στην ιατρική δυνατότητα ήταν γνήσιος. Και δεν δήλωνε
εύκολα ο καθένας δωρητής σώματος, όχι επειδή ήθελε σώνει και καλά να παραδώσει
στη γη αρτιμελές το άψυχο κορμί του, αλλά επειδή φοβόταν μήπως βιαστούν οι
γιατροί! Κουτό, αλλά ανθρώπινο. Τώρα ανακοινώνεται η δημιουργία ιστών από
βλαστικά κύτταρα, κάτι σαν βιοτεχνία ανταλλακτικών κατά παραγγελία. Τέρμα οι
δωρητές οργάνων, οι απαγωγές, τα άγχη. Το μόνο πράγμα που θα μπορεί να
δωρίζεται θα είναι το ωάριο. Όμως, αντί να χαιρετιστεί με ανακούφιση η
ανακάλυψη, προκάλεσε δηλώσεις του προέδρου Μπους κατά του κλωνισμού (πού βρήκε
καιρό, με τόσες τρεχάλες, να αποφασίσει και περί αυτού;) και γενικότερες
επιφυλάξεις και συζητήσεις. Μήπως τα κύτταρα θα φτιάχνουν έμβρυο; Μήπως θα
δημιουργείται κάτι ζωντανό που θα θυσιάζεται; κ.λπ. Πολλές παραλλαγές στην
ίδια ανησυχία, νομοθεσίες ασθμαίνουσες, φιλοσοφίες γύρω από την ύπαρξη και τη
ζωή, συγχύσεις εννοιών κι ένα αίσθημα ότι ανοίγει νέο πεδίο θεωρητικών μαχών
κυκλοφορούν έντονα. Δύσκολο να καταλάβεις εντελώς τις δύο επίσημες γλώσσες,
αλλά φαίνεται προτιμότερη η μάζα κυττάρων στο εργαστήριο, από μεταχειρισμένα
όργανα ανθρώπων που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και πόνεσαν. Εκτός αν σε κάποια
τρίτη γλώσσα υπάρχουν μυστικά που δεν μας τα είπαν ακόμα.