ΓΝΩΜΗ Ρωσία, Κίνα και υπερδύναμη

Οι συναντήσεις του Αμερικανού προέδρου με τους Κινέζο και Ρώσο ομολόγους του,
επ’ ευκαιρία του φόρουμ Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας Ειρηνικού, υπογραμμίζουν
τις θεαματικές αλλαγές στις σχέσεις της υπερδύναμης με τις δύο μεγαλύτερες ­ η
μία ως προς την έκταση, η άλλη υπό έποψη πληθυσμού ­ και πιθανότατα κυριότερες
περιφερειακές δυνάμεις. Και, συγχρόνως, αναδεικνύουν τις ομοιότητες, αλλά και
τις διαφορές, μεταξύ των δύο κρίσιμων αυτών για ολόκληρη την ανθρωπότητα
σχέσεων. Τόσον η Μόσχα όσο και το Πεκίνο επωφελούνται της αναδιάταξης των
αμερικανικών προτεραιοτήτων μετά την 11η Σεπτεμβρίου για να εξασφαλίσουν την
ανοχή της Ουάσιγκτον σε σχέση με τον εσωτερικό τους «αντιτρομοκρατικό» αγώνα ­
στην Τσετσενία και στο ανατολικό Τουρκεστάν, αντιστοίχως ­ και την αμερικανική
οικονομική στήριξη. Ο παραλληλισμός ωστόσο σταματά εδώ. Όπως καταδείχθηκε και
στη Σαγκάη, ο κ. Πούτιν επιχειρεί μια αποφασιστική ­ ενδεχομένως ιστορικής
εμβέλειας ­ στροφή προς τη Δύση. Τάσσεται ανεπιφύλακτα υπέρ της αμερικανικής
πολιτικής στο Αφγανιστάν και επιδιώκει τη συναινετική ρύθμιση των
ρωσοαμερικανικών πολιτικοστρατηγικών διαφορών, είτε πρόκειται για τα πυρηνικά
είτε για την επέκταση του ΝΑΤΟ. Με τον κ. Μπους να ανταποκρίνεται
ενθαρρυντικά. Ενώ, αντιθέτως, η σινοαμερικανική σχέση περιβάλλεται από
πρόδηλες, εκατέρωθεν, καχυποψία και επιφυλακτικότητα. Αναφερόμενη στις
συνομιλίες Μπους – Ζιανγκ, η «Ουάσιγκτον Ποστ» διαπιστώνει ότι οι δύο πρόεδροι
«πέραν της ανάγκης να καταπολεμηθεί η τρομοκρατία, σε λίγα βρέθηκαν σύμφωνοι».
Και μολονότι, δημοσίως τουλάχιστον, αποσιωπήθηκαν, τα επίμαχα θέματα ­ Ταϊβάν,
αντιπυραυλική ασπίδα, ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και οι τρόποι διεξαγωγής τού
αντιτρομοκρατικού αγώνα ­ παραμένουν ακέραια. Συναρτώμενα μάλιστα με έναν
ευρύτερο γεωπολιτικό ανταγωνισμό, προϊόν της συνεχούς ενδυνάμωσης του
κινεζικού παράγοντα και της συνακόλουθης διεύρυνσης των βλέψεών του ­ εκ των
πραγμάτων εις βάρος της αμερικανικής επιρροής. Ας σημειωθεί δε ότι ο πόλεμος
κατά της τρομοκρατίας επισκιάζει μεν, πλην δεν καταργεί, τις λοιπές
παραμέτρους της διεθνούς ζωής. Οι οποίες, κατά πάσαν πιθανότητα, θα επανέλθουν
συν τω χρόνω στο προσκήνιο ­ μερικές ίσως και δριμύτερες.