ΓΝΩΜΗ Οι τύψεις και το ψέμα…

Ο 10χρονος γιος του μουλά Μοχάμεντ Ομάρ είναι νεκρός. Σύμφωνα με Αφγανούς
πρόσφυγες που έφευγαν εκείνη τη στιγμή από το Κανταχάρ, το παιδί βρισκόταν στο
αυτοκίνητο του πατέρα του όταν αυτό βομβαρδίστηκε από αμερικανικά αεροσκάφη.
Το πληγωμένο παιδί μεταφέρθηκε από τον πατέρα του, τον ηγέτη των Ταλιμπάν και
Εμίρη των Πιστών, σε ένα από τα νοσοκομεία της πόλης, αλλά ήταν υπερβολικά
αργά. Το παιδί πέθανε.

Ουδεμία τύψη έχουμε, φυσικά. Το 1985, όταν αμερικανικά αεροσκάφη βομβάρδισαν
τη Λιβύη, κατέστρεψαν επίσης τη ζωή της μικρής κόρης του Λίβυου ηγέτη Μουαμάρ
Καντάφι. Ούτε γι’ αυτό νιώσαμε τύψεις φυσικά.

Και έτσι κάπως αρχίζουν να αυξάνουν τα θύματα. Από τα Κανταχάρ ακούμε ολοένα
και πιο φρικιαστικές ιστορίες για αμάχους που θάφτηκαν ζωντανοί κάτω από
ερείπια, για παιδιά που έγιναν κομμάτια από τις βόμβες των Αμερικανών.

Και αυτήν τη φορά τα βολικά προσχήματα του ΝΑΤΟ δεν θα λειτουργήσουν. Γιατί,
καθώς οι Αφγανοί πρόσφυγες συρρέουν κατά χιλιάδες στα σύνορα είναι προφανές
ότι δεν προσπαθούν να γλιτώσουν από τους Ταλιμπάν, αλλά από τις βόμβες και
τους πυραύλους μας. Αυτοί οι άνθρωποι είναι τρομοκρατημένοι από τον πόλεμο που
έχουμε κηρύξει κατά της τρομοκρατίας. Και είναι εξίσου αθώοι με εκείνους που
σκοτώθηκαν στο Γουόρλντ Τρέιντ Σέντερ στις 11 Σεπτεμβρίου. Οπότε, πού
πρόκειται να σταματήσουμε;

Αυτός ο συγκεκριμένος πόλεμος θα είναι, όπως είπε ο Πρόεδρος Μπους,
«διαφορετικός από οποιονδήποτε άλλον», αλλά όχι με τον τρόπο που νομίζει. Δεν
πρόκειται να οδηγήσει σε δικαιοσύνη. Ούτε σε ελευθερία. Κατά πάσαν πιθανότητα
θα οδηγήσει σε θανάτους που θα μειώσουν ακόμα και τον αντίκτυπο του εγκλήματος
κατά της ανθρωπότητας που πραγματοποιήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου. Έχουμε
σχεδιάσει τίποτα για να αντιμετωπίσουμε αυτό το ενδεχόμενο; Μπορούμε εμείς να
μετατρέψουμε το ψέμα του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» σε πόλεμο εναντίον
του λιμού και του θανάτου, αναλαμβάνοντας έστω ακόμα και το κόστος τού να
αναβάλουμε την ημέρα που θα έχουμε τον Οσάμα Μπιν Λάντεν στα χέρια μας;