ΓΝΩΜΗ Όχι στρουθοκαμηλισμό

Αρμόδιοι και κοινή γνώμη στη χώρα μας προβληματίζονται όλο και περισσότερο με
τις επιπτώσεις του «πολέμου» κατά της τρομοκρατίας στον διεθνή ρόλο της
Τουρκίας. Ορθότατα δε. Καθώς, υπό τις κρατούσες ελληνοτουρκικές συνθήκες, η
ενίσχυση της στρατηγικής θέσης της Άγκυρας θα αποδειχθεί αναπόφευκτα αρνητική
για τα ελληνικά συμφέροντα. Όπερ όμως δεν δικαιολογεί την εκ μέρους μας
υιοθέτηση τακτικής στρουθοκαμήλου. Σε αντίθεση με ορισμένες υπεραισιόδοξες
εκτιμήσεις, ζητούμενο δεν είναι το εάν, αλλά το πόσο η Τουρκία θα
αναβαθμισθεί. Λόγω γεωγραφικής θέσης, μεγέθους, κοσμικού καθεστώτος, οργανικών
δεσμών με τον δυτικό κόσμο, στενών σχέσεων με το Ισραήλ, αλλά και
εθνοθρησκευτικών προσβάσεων σε μουσουλμανικού ή και τουρκογενούς πληθυσμού
κράτη της ευρύτερης περιοχής, η γείτων είναι σε θέση να παράσχει σημαντικές
και ενδεχομένως κρίσιμες υπηρεσίες στη μακράς πνοής αντιτρομοκρατική
εκστρατεία της υπερδύναμης ­ και ήδη προσφέρεται προς τούτο. Βέβαια, η
παράλληλη βελτίωση των σχέσεων της Δύσης με τη Ρωσία και ίσως εν καιρώ και με
το Ιράν ή και τη Συρία θα τείνει να εξισορροπήσει σε κάποιο βαθμό την τουρκική
αναβάθμιση. Αλλά μόνο σε κάποιο βαθμό. Διότι οι νέες αυτές συμπράξεις θα είναι
για μεγάλο διάστημα εύθραυστες και αναστρέψιμες. Ενώ οι Τούρκοι θεωρούνται
σύμμαχος σίγουρος. Ο οποίος ως εκ τούτου, πέραν από την προθυμότερη οικονομική
στήριξη, θα καρπωθεί αυξημένη δυτική εφεκτικότητα έναντι των ανομημάτων του
στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και την περαιτέρω μείωση των, ούτως ή
άλλως, ασθενών πιέσεων των δυτικών μας φίλων για Κυπριακό και αιγαιακά.
Ωστόσο, με δεδομένη, από την άλλη, την αμερικανική δυσφορία για οτιδήποτε
αποσπά την προσοχή και δυνάμεις από τον αντιτρομοκρατικό αγώνα, το πιθανότερο
είναι τα κύρια ελληνοτουρκικά μέτωπα για ένα διάστημα να παγώσουν. Με την
Κύπρο διχοτομημένη και το Αιγαίο υπό ασφυκτική πίεση. Και με τις τουρκικές
Ένοπλες Δυνάμεις συνεχώς ενισχυόμενες ­ σε έναν κόσμο κυριαρχούμενο από τη
στρατιωτική ισχύ.