ΡΙΠΕΣ Η σύνεση

ΑΝ η εκεχειρία που τόσο απροσδόκητα ­ αλλά και τόσο εντυπωσιακά ­
κηρύχθηκε χθες μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων δεν είναι απλώς
συγκυριακή…

ΤΟΤΕ μέσα στον ορυμαγδό των τελευταίων ημερών οι ελπίδες για εξεύρεση
λύσης και ειρήνευση στη Μέση Ανατολή μπορεί ­ επιτέλους ­ να αποδειχθούν
βάσιμες.

ΚΑΙ αν η κατανόηση πως η ανακύκλωση της βίας είναι αδιέξοδη και
ασύμφορη για όλους οδηγήσει σε προσέγγιση και τερματισμό της πολύχρονης
κρίσης…

ΤΟΤΕ ασφαλώς θα μπορέσουμε να περάσουμε ­ και πώς να μην το ευχόμαστε ­
σε μια άλλη εποχή ­ πιο ώριμη και σώφρονα ­ για τη διευθέτηση διεθνών κρίσεων.

ΔΕΝ είναι τυχαίο, άλλωστε, πως οι Ευρωπαίοι ηγέτες συγκλίνουν στο
μήνυμα της ψυχραιμίας…

ΓΙΑ να αποτραπούν ακρότητες στο μέγα θέμα της καταπολέμησης της
τρομοκρατίας…

ΠΟΥ θα τροφοδοτήσουν την τυφλή μισαλλοδοξία και θα θέσουν υπό
διακινδύνευση τον χαρακτήρα των ανοιχτών δυτικών κοινωνιών.

Η ΕΛΠΙΔΑ για επίδειξη μετριοπάθειας ενισχύεται…

ΚΑΙ από την απόφαση των Αλβανών ανταρτών στην Πρώην Γιουγκοσλαβική
Δημοκρατία της Μακεδονίας να προχωρήσουν στον αφοπλισμό τους, δίχως να
περιμένουν τις μεταρρυθμίσεις που έχουν συμφωνηθεί.

ΜΠΟΡΕΙ, λοιπόν, να είναι τόσο απλά τα πράγματα και οι σοβαρές διαφορές
­ αν και όπου υπάρχουν ­ να λύνονται δίχως ποταμούς αίματος;

ΤΟΥΤΗ η ξαφνική στροφή στη λογική και την επιλογή της αναίμακτης
ειρήνης δείχνει πως γίνεται, αν η σύνεση επικρατήσει.