ΜΑΤΙΕΣ Οι φονιάδες

Στην αρχή, εκεί κατά τις 4 το απόγευμα, την Τρίτη, πολλοί, εδώ στην Ελλάδα,
μαθαίνοντας ότι έγινε μια «σοβαρή τρομοκρατική ενέργεια», στη Νέα Υόρκη, μπορώ
να πω ότι δεν δυσαρεστήθηκαν καθόλου. Επιτέλους, έλεγαν, ο παγκόσμιος
χωροφύλακας, ο αδίστακτος, ο Αμερικανός, δέχτηκε ένα χαστούκι μέσα στο σπίτι
του. Ξεχνώντας, προς στιγμήν τουλάχιστον, ότι η τρομοκρατία είναι ό,τι πιο
απεχθές. Όσο περνούσαν, όμως, οι ώρες και οι εικόνες της φρίκης, στην
τηλεόραση, διαδέχονταν η μια την άλλη, οι αντιδράσεις άλλαζαν. Με τη σκέψη,
ιδίως, ότι κάτω από τα ερείπια των δίδυμων πύργων βρίσκονταν σκοτωμένοι
χιλιάδες, ίσως, αθώοι άνθρωποι, κι ανάμεσά τους μικρά παιδιά, τεντωνόταν, σιγά
σιγά, το τόξο της οργής ­ μιας απίστευτης οργής ­ κατά των τρομοκρατών. Και
σήμερα, πια, δεν υπάρχει κανείς που να μη μιλάει για αποτρόπαιο έγκλημα.
Έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

Δεν χωράει αμφιβολία: οι Αμερικανοί, χρόνια τώρα, φυτεύουν δικτατορίες,
δολοφονούν, διαφθείρουν, ανατρέπουν κυβερνήσεις, βομβαρδίζουν γυναικόπαιδα,
χωρίς να δίνουν λογαριασμό. Και δίχως να ‘χουν καμιά τύψη! Σερίφηδες,
καουμπόηδες και γκάγκστερ, μόνο την ισχύ των όπλων λογαριάζουν και μόνο στο
χρήμα ορκίζονται. Αλλά, από αυτή την επαίσχυντη συμπεριφορά ώς τη «σφαγή» των
αθώων, με τα αεροπλάνα αυτοκτονίας, υπάρχει μεγάλη απόσταση. Μια άβυσσος.

Και τώρα τι γίνεται; «Καλά θα κάνει ο κόσμος να φοβάται», έγραψε το «Σπίγκελ»
πριν ακόμα ο Μπους μιλήσει για αντίποινα. Και, δυστυχώς, έτσι είναι: ο κόσμος
πρέπει να φοβάται την εκδίκηση των Αμερικανών. Που έχασαν χιλιάδες ανθρώπους.
Είδαν να σμπαραλιάζεται το κύρος τους. Και κατάλαβαν ότι δεν είναι άτρωτοι,
ακόμη και μέσα στην καρδιά της χώρας τους. Ευτυχώς, πάντως, για την ώρα, δεν
υπήρξε κανένα «τυφλό χτύπημα», από τη μεριά τους. Ο Θεός να βάλει το χέρι
του…

Χρειάζεται, όμως, να βάλει το χέρι της και η Ευρώπη. Που, ορθώς και σε όλους
τους τόνους, καταδικάζει το έγκλημα, στέκεται με αλληλεγγύη δίπλα στην Αμερική
και συνιστά ψυχραιμία. Αν επικρατήσει ψυχραιμία, ιδίως αυτά τα πρώτα
εικοτετράωρα μετά το μακελειό, σίγουρα θα κερδίσει πόντους η ελπίδα για
ειρήνη. Τα πράγματα, όμως, είναι πολύ δύσκολα…

Και για να μην ξεχνιόμαστε: ακόμα δεν έχουμε μάθει πόσοι, περίπου, είναι οι
νεκροί. Άλλοι λένε 5.000, άλλοι 10.000, άλλοι 20.000! Ακούσαμε, όμως, πολλά
για τις αγορές και τα δολάρια. Και είδαμε και κάμποσους Αμερικανούς να
παίρνουν κομμάτια από τους γκρεμισμένους ουρανοξύστες και να τα πουλάνε για
σουβενίρ! Σε πλειστηριασμό, μάλιστα…