ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Χώμα ελληνικό

Στην Ακαδημίας συνεχίζεται το ξήλωμα των πεζοδρομίων, παντός καιρού ξήλωμα,
απτόητο. Σε μια μεριά έχει στηθεί κυκλώπειο τείχος από μαρμάρινα αγκωνάρια που
υπήρξαν κράσπεδα. Ορυκτό μασίφ, εκτεθειμένο σε περιόδους εξάντλησης των
φλεβών. Και πιο κει το χώμα, αυτό που κρύβεται κάτω από τις πλάκες. Λύση
συνεχείας του δέρματος. Χώμα νοθευμένο με σοβάδες και χαλίκι, της λεπτόγεως
Αττικής, χώμα ελληνικό. Μια τεντωμένη πλαστική ταινία το χωρίζει από τον
δρόμο, να μη διακινδυνεύσουν οι σόλες των περαστικών. Ένα μαγαζάκι με καφέδες
και χυμούς απομονώθηκε εντελώς πίσω από τη σκαμμένη τάφρο. Η ταμίας, σαν
πυργοδέσποινα στο παραθύρι της, ακουμπά στωικά το πηγούνι στις παλάμες και το
ατενίζει. Ίσως της θυμίζει καλοκαίρια κι εξοχές, περιπάτους με σανδάλια,
κήπους, κάτι πολύ μακρινό από τις ροζ τσιμεντόπλακες που θα το σκεπάσουν
οσονούπω. Η άσφαλτος λάμπει από τη ζέστη, λες και είναι νερό, λίγο ακόμα θα
νομίσει κανείς ότι βρίσκεται μπροστά σε ειδική διαμόρφωση για τους Ολυμπιακούς
Αγώνες, τεχνητή λίμνη στη μέση για τις περίφημες λεμβοδρομίες και στην άκρη
ειδικός διάδρομος για ιππασία σε ανώμαλο έδαφος. Λίγο χαμηλότερα η κίτρινη
μπουλντόζα του Δήμου αναπαύεται. Το μάρμαρο δεν έκανε, έπρεπε να ξηλωθεί, να
μπει μοντέρνα πλάκα ροδαλή, με καρό χάραγμα. Σε λίγο θα σκεπαστεί το χώμα, θα
ξεχαστεί η ύπαρξή του. Οι πλάκες και η άσφαλτος θα το προφυλάξουν για πολύ
καιρό. Κάποτε θα είναι είδος πολύτιμο. Οι κυνηγοί θησαυρών του μέλλοντος, όταν
θα έχει ερημοποιηθεί η ύπαιθρος, όταν θα έχει ξεπλύνει η βροχή το έδαφος των
χωραφιών, θα έρχονται να σκάβουν στην Αθήνα, να το μαζεύουν κάτω από τις πλάκες.