Δραχμή: Η καλύτερη επένδυση!

Αν κάποιος αγόραζε 100.000 δραχμές το 1977, «επενδύοντας» στο μέχρι
πρότινος εθνικό νόμισμα, σήμερα θα είχε κάθε δικαίωμα να δηλώνει κερδισμένος.

Η δραχμή αποδεικνύεται συμφέρουσα ως επένδυση, συγκρινόμενη με τις αποδόσεις που «έφεραν» όλο αυτό το διάστημα άλλα νομίσματα

Το κεφάλαιό του υπολογίζεται ότι στο τέλος του χρόνου θα έχει γίνει 2.354.000
δραχμές, «καθαρό», δηλαδή λαμβάνοντας υπόψη τις απώλειες από την πορεία του
πληθωρισμού όλα αυτά τα χρόνια και με το μέσο επίπεδο του Δείκτη Τιμών
Καταναλωτή να υπολογίζεται για φέτος στο 2%, με βάση την εκτίμηση που
αναφέρεται στον κρατικό προϋπολογισμό.

Κι αν στην περίπτωση του 2001 ενέχεται και ο παράγοντας της πρόβλεψης, αφού
κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το τι μπορεί να γίνει τους επόμενους
μήνες, αρκεί η αναφορά των κερδών, στο τέλος του 2000, για να πεισθεί ο
καθένας ότι η τοποθέτηση σε δραχμές αποδείχθηκε εξαιρετικά κερδοφόρα όταν
έγινε σε βάθος χρόνου. Συγκεκριμένα, οι 100.000 του 1977 έγιναν τον Δεκέμβριο
του 2000 περισσότερες από 2.300.000 δραχμές, γεγονός το οποίο ενδεχομένως να
αποτελεί και ρεκόρ από άποψη νομισματικής απόδοσης.

Έρευνα της «Wall Street Journal»

Η διαπίστωση αυτή ενισχύεται ακόμη περισσότερο αν ληφθεί υπόψη και το
αποτέλεσμα σχετικής έρευνας που πραγματοποίησε πέρυσι η αμερικανική εφημερίδα
«Wall Street Journal». Σύμφωνα με αυτό «από το 1990 μέχρι σήμερα οι αποδόσεις
της δραχμής ήταν οι καλύτερες στον δυτικοευρωπαικό χώρο».

Το συμπέρασμα μόνον αυθαίρετο δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί. Από τη σχετική
ανάλυση στοιχείων που έκανε η αρμόδια διεύθυνση μεγάλης εμπορικής τράπεζας,
προκύπτει, όπως έγινε γνωστό στα «ΝΕΑ», ότι όποιος αγόρασε τη χρονιά εκείνη,
δηλαδή το 1990, 100.000 δραχμές, σήμερα έχει στον λογαριασμό του περίπου
250.000 δραχμές «καθαρές», υπό την έννοια που αναφέρθηκε παραπάνω. Δηλαδή
υπερδιπλασίασε το κεφάλαιό του και οδεύει αργά αλλά σταθερά προς τριπλασιασμό.
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνει μία σημαντική παρατήρηση. Η δραχμή
αποδεικνύεται συμφέρουσα ως επένδυση, συγκρινόμενη με τις αποδόσεις που
«έφεραν» όλο αυτό το διάστημα άλλα νομίσματα και όχι άλλες επενδυτικές
τοποθετήσεις (π.χ. Αμοιβαία Κεφάλαια, ομόλογα και παντός τύπου τίτλου ή
Χρηματιστήριο).

Πού θα πρέπει να αναζητηθεί το «μυστικό της επιτυχίας»; Κατ’ αρχήν στα πολύ
υψηλά επιτόκια του εθνικού νομίσματος όλα τα προηγούμενα χρόνια. Όταν πριν από
μόλις έξι ή επτά χρόνια το δραχμικό επιτόκιο κυμαινόταν στα επίπεδα του 25%
και της αγγλικής στερλίνας στο 5,50% ή του ελβετικού φράγκου στο περίπου
5,70%, οι όποιες συγκρίσεις αποβαίνουν σαφώς υπέρ της δραχμής. Το ίδιο ισχύει
εάν η αντιπαραβολή γίνει και με το αμερικανικό δολάριο, το οποίο την ίδια
περίοδο είχε ένα επιτόκιο της τάξεως του 4,50% περίπου ή το ιαπωνικό γιεν.
Κατά συνέπεια, η δραχμή αποδεικνεύεται «πρωταθλήτρια», από πλευράς απόδοσης,
όταν η έρευνα γίνεται σε ένα λογικό βάθος χρόνου.