ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Εκκλησία

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Γ. Κατσάνος, Ελευθερίας 19, Ναύπακτος, γράφει:

«Ποιος φανταζόταν ότι οι σχέσεις Εκκλησίας (για την ακρίβεια Ιεραρχίας) και
Πολιτείας θα έφταναν σε τέτοιο σημείο αντιπαράθεσης; Ποιος φανταζόταν ότι θα
μπερδεύονταν τόσο πολύ οι έννοιες: Εκκλησία, Πολιτεία, Θρησκεία, Ελληνισμός,
Πίστη και Χριστιανισμός!

Ποιος φανταζόταν ότι για ένα τυπικό και ασήμαντο ζήτημα (έκδοση νέων
ταυτοτήτων), που είναι καθαρά θέμα της Πολιτείας, θα γινόταν τέτοια
εκμετάλλευση! (Τα νέα δελτία ταυτοτήτων, που είναι καθαρά κρατικά έγγραφα, δεν
πιστοποιούν αν είσαι Έλληνας και Χριστιανός Ορθόδοξος. Είναι πιστοποιητικά
αναγνώρισης των πολιτών. Δεν καταργούν ούτε την ελληνική καταγωγή (εκδίδεται
από την Ελλάδα) ούτε την πίστη μας (τη νιώθουμε μέσα μας και δεν τη γράφουμε).

Ποιος φανταζόταν ότι ο θεολογικός, εκκλησιαστικός και ποιμαντικός ρόλος της
Ιεραρχίας (υπάρχουν και εξαιρέσεις ­ ευτυχώς) θα μετατρεπόταν σε πολιτικό και,
σε κάποιες περιπτώσεις, σε αντιπολιτευτικό και κοσμικό!

Ποιος φανταζόταν ότι θα ζητούσε η Ιεραρχία δημοψήφισμα για καθαρά θέματα που
αφορούν την Πολιτεία, μετατρέποντας τους ιερούς χώρους σε “εκλογικά τμήματα”!
(Γιατί δεν ζήτησαν δημοψήφισμα για καθαρά εκκλησιαστικά ζητήματα, όπως
εκκλησιαστική περιουσία, τρόπος εκλογής ιεραρχών κ.λπ.;).

Ο Πρωθυπουργός, ως αρχηγός της Εκτελεστικής Εξουσίας, εκπροσωπεί τον Λαό και
δίνει λόγο μόνο σ’ αυτόν, που τον εξέλεξε.

Είναι δε δικαίωμα της Πολιτείας να νομοθετεί. Το δικαίωμα αυτό δεν πρέπει να
το εκχωρεί σε κανέναν. Ο Λαός εκλέγει ελεύθερα και δημοκρατικά την Κυβέρνησή
του. Ψηφίζει στις κάλπες. Δεν ψηφίζει στις “λαοσυνάξεις” ούτε στα παγκάρια των
Εκκλησιών.

Ο Αρχιεπίσκοπος δεν εκπροσωπεί τον Λαό ούτε μπορεί να μιλάει εκ μέρους του,
γιατί δεν εκλέγεται απ’ αυτόν».