Γιάννης Παθιακάκης Θέλει να γίνει Ντούσκο

Βράδυ 8 Ιανουαρίου 2000.

Η ΑΕΚ έχει ηττηθεί στο Στάδιο Καραϊσκάκη (2-3) από τον Απόλλωνα.

Αποτέλεσμα-σοκ μόνο για όσους δεν παρακολουθούν την (καθοδική) πορεία τής

άλλοτε κραταιάς ομάδας εκείνο το διάστημα. Ο Πέτρος Στάθης, διευθύνων

σύμβουλος της ΠΑΕ, έχει πάρει τις αποφάσεις του αναφορικά με το ποιος θα

αντικαταστήσει τον Λιούμπισα Τουμπάκοβιτς. Άλλωστε η ιδέα για λύση Μανωλά –

Σαβέβσκι δεν “περπάτησε” ενώ και η περίπτωση Μπάγιεβιτς σήκωνε ιδιαίτερη

συζήτηση. Ο κλήρος πέφτει στον Γιάννη Παθιακάκη!

Στο φαληρικό στάδιο ο Πέτρος Στάθης δεν ήταν, μάλλον γιατί εκείνη την

ώρα έκλεινε τη συμφωνία. Λίγες ώρες αργότερα, ο Παναγιώτης Κασιούλας ήταν από

τους ελάχιστους που ήξεραν το “ντιλ” που θα επισημοποιούνταν το πρωί της

Κυριακής. Το ξαφνικό φλερτ ΑΕΚ – Παθιακάκη, και ενώ για λίγο στη Νέα

Φιλαδέλφεια είχαν ασχοληθεί και με τον Γιάννη Ματζουράκη, εξελίχθηκε σε γάμο

και ο έμπειρος προπονητής από την Γ’ Εθνική βρέθηκε στα σαλόνια (ξανά) της

επαγγελματικής κατηγορίας. “Πώς είναι το πρόβλημα υγείας που έχετε;”, ήταν ­

περίπου έτσι και πολύ κομψά ­ μια από τις πρώτες ερωτήσεις στις οποίες κλήθηκε

να απαντήσει ο Παθιακάκης κατά την παρουσίασή του λίγες ημέρες αργότερα.

“Είμαι εντάξει”, είπε, ξεκαθαρίζοντας εξαρχής ότι το διπλό μπαϊπάς στο οποίο

είχε υποβληθεί κατά το διάστημα της παρουσίας του στις μικρές κατηγορίες δεν

θα τον επηρέαζε. Από τη Δευτέρα 10 Ιανουαρίου αρχίζει η περίοδος Παθιακάκη

στην ΑΕΚ. Μια περίοδος με επιτυχίες στην αρχή και έντονες συζητήσεις, αν όχι

και απογοητεύσεις, στο δεύτερο μισό της, δηλαδή από το ξεκίνημα του εφετινού

πρωταθλήματος. “Θα δουλέψουμε σκληρά, δεν είναι αυτή η εικόνα της ομάδας”,

έλεγε στην αρχή. Γνώριμος με τους περισσότερους ρεπόρτερ, φρόντισε από την

αρχή να παλέψει για την καλή εικόνα που θα έβγαζε προς τα έξω. Στις

συνεντεύξεις Τύπου απαντούσε ορθά – κοφτά σε όλα τα ερωτήματα και φρόντισε να

περνάει προς τα έξω πως “απαντώ ειλικρινά”. Και όταν έσβηναν οι κάμερες και τα

στιλό έμπαιναν στις τσέπες, ακολουθούσε ο “δεύτερος γύρος”.

Η … παρασυνέντευξη

Όπου “δεύτερος γύρος” ήταν η λεγόμενη παρασυνέντευξη, η συζήτηση με τον

τεχνικό σε αίθουσα γραφείων του “Νίκος Γκούμας”. Στο “οφ δι ρέκορντ”. Εκεί

γινόταν η αληθινή γνωριμία με όλους. Προσπαθούσε να πλησιάσει τους πάντες.

Απαντούσε και εξηγούσε. Αναφερόταν σε παίκτες ξεχωριστά, τα σχέδιά του για την

ΑΕΚ του μέλλοντος. Για τους Σέρβους. Τους Έλληνες. Τις μεταγραφές. Είχε νωρίς

νωρίς αναφέρει τα ονόματα “δύο παικτών που κλείσαμε” και πρόσθετε “πάμε για

άλλους”. Εννοούσε τους Ζαγοράκη και Στολτίδη. Η επιτυχία του να αποκλείσει η

ΑΕΚ στο Κύπελλο τον Ολυμπιακό και από το 1-1 του Σταδίου να φτάσει στο

εντυπωσιακό 3-0 της Νέας Φιλαδέλφειας έδωσε φτερά στα πόδια του τεχνικού.

Έδειχνε και το πίστευε ότι δεν ήταν προσωρινός αλλά μόνιμος. Στα αποδυτήρια οι

παίκτες πίστευαν ότι θα μιλάει απότομα ή σκληρά όπως στον Απόλλωνα ή στις

υπόλοιπες ομάδες όπου εργάστηκε ο Παθιακάκης. Δεν το έκανε. Τουλάχιστον στην

αρχή. Μετά, προχωρούσε σε κριτική που σε αρκετές στιγμές ενοχλούσε τους

ποδοσφαιριστές, γιατί ήταν σκληρή. Ένιωθαν να τους προσβάλλει. Ο Παθιακάκης

όμως πίστευε πως έπραττε σωστά και αργά ή γρήγορα θα περνούσε τη δική του

γραμμή στην ομάδα.

Το στυλ του έγινε αντιληπτό νωρίς. Μέσα ο Δέλλας και σφιχτή άμυνα με “3-5-2”.

Στα χαφ ο Λάκης, ίσως η αποκάλυψη της περασμένης περιόδου, σε ρόλο κρυφού

μέσου. Μπροστά ο Τσίριτς ήταν μια μέσα – μια έξω και το πράγμα “φώναζε” για το

μέλλον του Σέρβου μπαλαντέρ. Ο Μπιέκοβιτς ταλαιπωρούνταν από τραυματισμούς. Ο

Παθιακάκης τούς είχε ξεγράψει. Στον Ντέμη έβαλε ταίρι τον Κωνσταντινίδη και το

δίδυμο πήγε σχετικά καλά. Όλοι αναγνωρίζουν πως είχε συμβολή όχι τόσο στην

κατακόρυφη ανάταση της απόδοσης, αλλά κυρίως στο σουλούπωμα της ΑΕΚ σε όλα τα

επίπεδα. Όταν πάρκαρε στον πεζόδρομο έξω από τη “Θύρα 18” του Σταδίου της Νέας

Φιλαδέλφειας η μαύρη Μερτσέντες του προπονητή, σήμαινε πολλά για τους

υπαλλήλους. Ορισμένοι καταλάβαιναν την προσπάθειά του να εξελιχθεί σε “νέο

Μπάγιεβιτς”. Η κατάκτηση του Κυπέλλου, της μοναδικής χαράς που πήραν στην ΑΕΚ,

ήταν η κορύφωση. Ο Γιάννης Παθιακάκης πλέον ήταν κυρίαρχος και με στηρίγματα

στην ΠΑΕ αλλά και στην ομάδα. Πέτρος Στάθης και Κορνίλιους Σίρχαουζ ενέκριναν

το μπάτζετ των μεταγραφών που πλησίασε τα 2,5 δισ. Όχι μόνον αυτό όμως. Ο

Παθιακάκης είχε τον πρώτο και τελευταίο λόγο στις μεταγραφές. Η ανακοίνωση της

“απόκτησης” του Στολτίδη την άνοιξη ήταν όμως λάθος. Γιατί έγινε σε άκαιρο

χρόνο, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, και ήταν το έναυσμα για να

ασχοληθεί ο Μυτιληναίος με την περίπτωση και τελικά να κρατήσει τον αμυντικό

μέσο. Στην ΑΕΚ τα έριξαν στον μάνατζερ του ποδοσφαιριστή που του… γύρισε τα

μυαλά, άσχετα αν στην πορεία αποδείχθηκε πως δεν έκοψαν εντελώς τις γέφυρες

μαζί του. Ο Παθιακάκης ­ να σημειωθεί ­ επιχειρεί στα αποδυτήρια να κινηθεί

μόνος. Έχει κόψει τα πολλά πολλά με τον μάνατζερ του τμήματος Βασίλη

Δημητριάδη και οι συνεργάτες του είναι “δικοί του άνθρωποι”. Βοηθός του ο

Αντώνης Μήνου, παλαιός του παίκτης στον Απόλλωνα και γυμναστής ο Νίκος Καρύδας

με θητεία στη Βέροια και στον Άρη. Το τιμ είναι όντως “δεμένο”.

Τέλη Μαΐου ο Γιάννης Παθιακάκης κάνει το “μεγάλο ταξίδι” στη Λατινική Αμερική.

Μεταγραφικές οι υποθέσεις. Μαζί του ο Πέτρος Στάθης, ο Παναγιώτης Κασιούλας

και η γραμματέας του Θάλεια Βίτσα. Το δόγμα του είναι να φέρει νεαρούς,

άφθαρτους ποδοσφαιριστές με διάθεση για προσφορά. “Και μετά να κάνουν το

μεγάλο άλμα σε άλλη χώρα, μεγαλύτερη ομάδα”. Όραμα είναι ο Νταμιάν Μάνσο. “Δεν

μπορείτε να σκεφθείτε τι κάνει με την μπάλα στα πόδια”, έλεγε για τον νεαρό

αριστεροπόδαρο ο προπονητής προς τους διοικούντες. Τους έπεισε και κατέβηκαν

στην Αργεντινή με μια βαλίτσα δολάρια. Να τον πάρουν επιτόπου! Απέτυχαν. Τα

χρήματα ήταν πολλά και η ΑΕΚ δεν μπορούσε.

Βραζιλιάνικο δίδυμο

Στη Βραζιλία είχαν εντοπίσει και τελικά απέκτησαν ένα νεαρό πολλά υποσχόμενο

παίκτη. Τον Ράμος Ροντρίγκο, γνωστό και ως Φερούζεμ, στέλεχος της Εθνικής

Ελπίδων. Ο μάνατζερ Γιάννης Κόντης πρότεινε και τον Τιάγκο, ωστόσο η ΑΕΚ πήρε,

και αφού η μετακίνησή του πέρασε από μύρια κύματα, μόνο τον Φερούζεμ. “Μπορεί

να παίξει παντού! Λίμπερο. Αμυντικός χαφ. Αριστερά. Στο κέντρο. Μπαλαντέρ.

Ξέρει πολλή μπάλα”, επέμενε ο Παθιακάκης. Στην Αργεντινή όμως τα πράγματα δεν

πήγαιναν τόσο καλά. Οι στόχοι χάνονταν. Ούτε αριστερό στόπερ γινόταν να πάρει

η ΑΕΚ. Τελικά, ο Παθιακάκης βλέποντας λίγα παιχνίδια επέλεξε τους

ποδοσφαιριστές από την Μπόκα Τζούνιορς, Νάβας και Ρουίς. “Ο Νάβας είναι μέσος

που δεν πέφτει κάτω. Σκυλί στον αγωνιστικό χώρο. Τρέχει και μαρκάρει. Και από

συμπεριφορά, κορίτσι. Τον χτυπάς και δεν αντιδρά”, τόνιζε για τον μακρυμάλλη

μέσο. “Ο Ρουίς είναι εξτρέμ της ιταλικής σχολής. Παίζει στη γραμμή. Πολύ

γρήγορος, δεν τον πιάνεις. Ντριμπλέρ. Θα ξεσηκώσει τα πλήθη”, υποστήριζε.

“Καλά, μα δεν βλέπουμε να βάζει γκολ στην πατρίδα του”, τον ρωτούσαμε. “Μη σας

νοιάζει, τον θέλω να βγάζει ασίστ. Πενήντα θα δώσει”, απαντούσε ο προπονητής.

Όταν επέστρεψε ύστερα περίπου 20 ημέρες περιπλάνηση, ο Γιάννης Παθιακάκης ήταν

περίπου “καβάλα στο άλογο”. Οι επιλογές του είχαν περάσει. Τα τμήματα δέχονταν

πάντα την άποψη του τεχνικού. “Ποτέ δεν έχω λαθέψει σε επιλογή ξένου παίκτη”,

τον άκουγες να λέει αυτάρεσκα. Κυριότερο όλων; Είχαν περισσέψει και χρήματα

για άλλη μεταγραφή. Ίσως γιατί έβλεπε πως ο Νάβας δεν ήταν κατ’ εξοχήν

μπαλαντέρ, ίσως γιατί το ήθελε, ο προπονητής πίεσε τους διοικούντες:”Πάρτε τον

Τσάρτα”. Είχαν προταθεί πολλοί επιτελικοί μέσοι, αλλά η διοίκηση κατάφερε με

υψηλό, είναι αλήθεια, ποσό να εντάξει στο δυναμικό της τον διεθνή μέσο που

πριν από τέσσερα χρόνια είχε φύγει για την Ισπανία και τη Σεβίλλη. Έλα όμως

που ο Παθιακάκης ήθελε και άμυνα. Ζήτησε τον Κώτσιο (του ΟΦΗ), στην πορεία

όμως προέκυψε Ντόντσεφ. Ο ηλικίας 26 ετών Βούλγαρος, ο “αριστεροπόδαρος

στόπερ” που απαιτούσε. “Η μπάλα με τον αριστεροπόδαρο αμυντικό θα κατεβαίνει

πιο γρήγορα στην αντίπαλη περιοχή. Και ο Κασάπης θα προωθείται. Στη ζώνη είναι

απαραίτητος”, η τοποθέτησή του.

Ψήφος εμπιστοσύνης

Στην πρεμιέρα της προετοιμασίας ο Παθιακάκης ήταν σούπερ αισιόδοξος. Είδε

πολύν κόσμο στο γήπεδο και διαπίστωσε πως οι οπαδοί ψήφισαν υπέρ των…

μεταρρυθμίσεων. Κάποιες όμως δεν είχαν περάσει. Ο Καραγιάννης, για παράδειγμα,

παρέμεινε στην ομάδα. Ο Κωστένογλου το ίδιο. Όπως και ο Κοπιτσής. Εμπόδιο στα

σχέδια Παθιακάκη τα υψηλά τους συμβόλαια αλλά και η θέληση των παικτών να

μείνουν και να προσπαθήσουν. Αν και τους είχε πει πως δεν θα τους υπολογίζει

πολύ. Μόνο από τους Κατσαβό και Μάρκο “απαλλάχθηκε”. Α, και από τον

τιμ-μάνατζερ Βασίλη Δημητριάδη. Στον πρώην αρχισκόρερ ανακοινώθηκε το “τέλος”

την ημέρα που άρχιζε η προετοιμασία και αυτό ήταν άδικο. Στην ΑΕΚ όμως ίσχυε ο

“νόμος του Παθιακάκη”. Στην προετοιμασία, ο τεχνικός έκανε ανενόχλητος τις

επιλογές του. Με την τριάδα των Ντέμη – Ατματσίδη – Κασάπη συν τον Τσάρτα που

στην ουσία ορίστηκαν ως αρχηγοί έδειξε τις διαθέσεις του. Και άλλωστε ουδέποτε

έκρυψε πως “η ΑΕΚ έχει παίκτες που δεν βρίσκονται σε άλλες ομάδες”. Ήταν τα

στηρίγματά του. Μαζί με τον Ζήκο (τον υπολόγιζε πολύ) και τον Ζαγοράκη. Στους

ανωτέρω, λίγα λόγια έλεγε. Εννοούμε δεν έκανε παρατηρήσεις. Στον Δέλλα όμως,

στον Κωνσταντινίδη, ακόμη και στον Πέτκοφ (!) ήταν ιδιαίτερα αυστηρός. “Τι

είναι αυτά που κάνεις, πάρε μερικούς γύρους τρεξίματος”, ήταν μια από τις

ατάκες. “Το φάουλ θα το χτυπήσεις εσύ, αν και έχεις καιρό να βάλεις γκολ”,

ήταν άλλη. Οι παίκτες δεν ένιωθαν πολύ καλά. Στην Αθήνα, η διοίκηση μάθαινε τι

γινόταν αλλά κατά βάση έβλεπαν πως “μπαίνει πειθαρχία στο τμήμα, αυτό είναι

καλό, αν σκεφθούμε ότι η κατάσταση προηγουμένως ήταν χάλια”. Η ενδεκάδα του

Παθιακάκη βγήκε από πολύ νωρίς. Στο πρώτο φιλικό: Ατματσίδης, Ζαγοράκης,

Κασάπης, Φερούζεμ, Ντόντσεφ, Ζήκος, Νάβας, Πέτκοφ, Ρουίς, Τσάρτας, Νικολαΐδης.

Στην Ολλανδία πήγε και ο Κωστής (ο τεχνικός είπε το “ναι” στην απόκτησή του”)

αλλά και ο Χρήστος Τζέκος. Με τον προπονητή των Κεντέρη και Θάνου ο Παθιακάκης

ποτέ δεν τα πήγε καλά. “Καλώς το πυρηνικό όπλο”, πέταξε όταν τον

πρωτοαντίκρυσε. Ο Τζέκος ήθελε να έχει λόγο σε πολλά. Και η αλήθεια είναι πως

όταν προσλαμβάνεις τον Τζέκο, δεν περιμένεις να σε ακούει ή να σε κοιτά μόνο

στα μάτια. Στην Ολλανδία έγιναν πολλά “παράξενα και περίεργα πράγματα”. Τα

γνωρίζουν οι αρμόδιοι. Ή αυτοί που πρέπει. Οι παίκτες δεν μιλούσαν.

Παιδιά και αποπαίδια

Γρήγορα οι σχέσεις μεταξύ τους διαταράσσονταν. Ποδοσφαιριστές που ήταν

«κολλητοί» ή έστω φίλοι και «τα έλεγαν» έδιναν την εντύπωση «ξένων». Το όλο

κλίμα επηρέασε όλη την ομάδα. «Πρέπει να τα δίνουν όλοι, όλα», ακουγόταν τα

αποδυτήρια. Αρκετοί ποδοσφαιριστές χρέωναν στον Παθιακάκη τη συγκεκριμένη

κατάσταση, πιστεύοντας ίσως ότι ο τεχνικός χώρισε τους παίκτες σε «παιδιά και

αποπαίδια». Ο Παθιακάκης ένα πράγμα ήθελε. Να δικαιωθεί για τις επιλογές του.

Να καθιερώσει λίμπερο τον Φερούζεμ. Να δείξει τα προσόντα του ο Νάβας. Να

κάνει ντρίμπλες και να… ζαλίσει τον κόσμο ο Ρουίς. Να παίξει ο Ντόντσεφ. Να

συνεργαστεί ο Τσάρτας αρμονικά με τον Ντέμη. Σε δηλώσεις κατά καιρούς

«έφτιαχνε» τους πρωτοκλασάτους και άφηνε τους άλλους. Με τον Σαβέβσκι ναι μεν

είχε ξεκαθαρίσει πως δεν τον υπολογίζει ιδιαίτερα, από την άλλη όμως τον

παραμέρισε απότομα. «Αυτός είναι ο χαρακτήρας μου», λέει όταν τον ρωτούν ή του

θίγουν το θέμα. Η διοίκηση ακολουθούσε κατά πόδας τις επιταγές του. Έως τα

πρώτα ματς πρωταθλήματος. Διότι μετά ορισμένοι τηρούσαν «στάση αναμονής». Η

απώλεια βαθμών στο ματς με τον Εθνικό Αστέρα, οι μέτριες εμφανίσεις αργότερα,

αλλά κυρίως η μόνιμη διάθεση του τεχνικού να αναζητεί παντού δικαιολογίες

προβληματίζουν. Το «θέλω μεταγραφές» για παράδειγμα που είπε ο προπονητής τώρα

δεν γίνεται δεκτό με τα «μάτια κλειστά» όπως το καλοκαίρι. Όλα εξετάζονται.

Και όλοι περιμένουν τη βαθμολογική άνοδο, διότι στο ποδόσφαιρο τα πάντα

αποφασίζονται από τα αποτελέσματα.