ΡΙΠΕΣ Διάλογος

ΔΥΣΚΟΛΑ ο διάλογος για τα εργασιακά μπορεί να ικανοποιήσει πλήρως
όλους…

ΔΕΝ παύει, όμως, να είναι και ο μόνος δρόμος για την επίτευξη
προσέγγισης στο μέτωπο των εργασιακών σχέσεων.

ΜΕ το πρόβλημα της ανεργίας να επικρέμαται ως πραγματική απειλή για την
κοινωνική ισορροπία…

ΤΟΣΟ η κυβέρνηση όσο και οι εργαζόμενοι πρέπει να βρουν τον τρόπο
σύγκλισης και συμπόρευσης…

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ θα έχουν ν’ αντιμετωπίσουν ­ και κανένα δεν συμφέρει ­ το
αδιέξοδο της πόλωσης.

ΚΑΙ οι διαφωνίες που η ΓΣΕΕ διατύπωσε για τις προτεινόμενες αλλαγές στο
εργασιακό καθεστώς, ασφαλώς και πρέπει να συζητηθούν…

ΚΑΘΩΣ οι φόβοι για μελλοντικές απολύσεις βεβαίως δεν είναι
αδικαιολόγητοι…

ΚΑΙ από την άλλη, η εφαρμογή του ελαστικού ωραρίου, όπως προτείνεται
δεν στερείται αιτιολογικής βάσης προκειμένου να εξοικονομηθούν νέες θέσεις
απασχόλησης.

ΤΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ είναι πως μένει έξω από τη διαφαινόμενη αντιπαράθεση το
σοβαρό θέμα του ελέγχου στις επιχειρήσεις…

Η ΑΠΟΥΣΙΑ, δηλαδή, μηχανισμού αποτροπής φαινομένων που όλοι
γνωρίζουν…

ΟΠΩΣ οι ανασφάλιστοι εργαζόμενοι, η παραβίαση των ωραρίων, οι χαμηλές,
κατώτερες των συμβατικών, αμοιβές.

ΚΑΙ υπάρχει μεν, βεβαίως, η εξήγηση πως το μείζον για τους εργαζομένους
είναι η κατοχύρωση της εργασίας τους…

ΓΙ’ αυτό και επικεντρώνουν την αντίθεσή τους στην κυβερνητική πρόταση
για την αύξηση τού μέχρι τώρα επιτρεπτού ορίου απολύσεων.

ΟΛΑ, ωστόσο, υπάρχει περιθώριο να περιληφθούν στην ατζέντα του
διαλόγου…

ΑΡΚΕΙ να μη δρομολογηθεί στη βάση ότι συμφωνία δεν μπορεί να επιτευχθεί.