ΗΠΑ – ΡΩΣΙΑ πωλούν και πάλι αυταπάτες

Τα αντιπυραυλικά. Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη, λέει η παροιμία αλλά, όπως φαίνεται, οδηγούμεθα σε νέα αντιπαράθεση και μη τήρηση συμφωνιών, προς τελικό όφελος των πολεμικών βιομηχανιών

Καθώς η Ουάσιγκτον και η Μόσχα ολισθαίνουν προς μία αποφασιστική αναμέτρηση με
αφορμή το αμερικανικό σχέδιο ανάπτυξης ενός εθνικού αντιπυραυλικού συστήματος,
η ­ αποφευκτέα ­ αυτή σύγκρουση αναδεικνύει το χειρότερο πρόσωπο των
στρατιωτικο-βιομηχανικών κατεστημένων των δύο χωρών.

Η Ρωσία έχει αντιδράσει έντονα, απειλώντας να καταγγείλει όλες τις συνθήκες
περιορισμού των εξοπλισμών σε περίπτωση που η Ουάσιγκτον παραβιάσει τη συνθήκη
ΑΒΜ του 1972. Και όλα αυτά, για χάρη 100 πυραύλων ανάσχεσης που, όταν
δοκιμάστηκαν στη στρατόσφαιρα, δεν κατάφεραν να ξεχωρίσουν τις πυρηνικές
κεφαλές από τα απλά «δολώματα».

Και σαν να μην ήταν αρκετή η αψυχολόγητη σπουδή της Ουάσιγκτον, η Μόσχα
απάντησε με μία εξίσου ανεδαφική πρόταση, να καταστήσει περιττή την κατασκευή
ενός αμερικανικού συστήματος, αναπτύσσοντας ένα δικό της αντιπυραυλικό
σύστημα, που θα αναχαιτίζει τους πυραύλους πριν βγουν από την ατμόσφαιρα. Η
συνεργασία των δύο χωρών θα ήταν απολύτως θεμιτή. Μολαταύτα, οι Ρώσοι
αξιωματούχοι δεν φαίνονται πρόθυμοι να ξεκινήσουν σχετικές συζητήσεις και οι
Αμερικανοί αξιωματούχοι επιμένουν ότι χρειάζονται ένα αντιπυραυλικό σύστημα
πριν από το 2005.

Εν πάση περιπτώσει, οι υπάρχοντες ρωσικοί πύραυλοι ανάσχεσης γύρω από τη Μόσχα
έχουν πολύ μικρό βεληνεκές για να προστατεύσουν την Ευρώπη ­ πόσο μάλλον τις
ΗΠΑ.

«Το ρωσικό σύστημα Α-35», δηλώνει στους «Moscow Times» ο ανεξάρτητος αμυντικός
αναλυτής Πάβελ Φελγκενχάουερ, «δεν σχεδιάστηκε για να προστατεύσει τη Μόσχα,
αλλά για να εξουδετερώσει το πρώτο κύμα των αμερικανικών πυρηνικών κεφαλών και
να παράσχει στη σοβιετική ηγεσία 15 επιπλέον λεπτά προκειμένου να διαφύγει».

Το αντιπυραυλικό σύστημα που διαφημίζει ο Πούτιν στην Ευρώπη, εξηγεί ο
Φελγκενχάουερ, δεν θα χρησιμοποιεί το σύστημα Α-35, αλλά «τους στρατηγικούς
αντιαεροπορικούς πυραύλους S-300 ή και πιο εξελιγμένες εκδοχές του ίδιου
όπλου».

Δεδομένου ότι αυτοί οι πύραυλοι έχουν σχεδιαστεί να καταρρίπτουν αεροπλάνα, θα
ήταν άχρηστοι εναντίον των διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων ­ εξίσου
άχρηστοι με τους αμερικανικούς πυραύλους ανάσχεσης.

Ως εκ τούτου, η πρόταση του Πούτιν περί συνεργασίας δεν μπορεί να είναι παρά
«η παλιά, γνωστή σοβιετική “πρωτοβουλία ειρήνης”… ». Το μήνυμα για τους
Αμερικανούς δεν θα έπρεπε να είναι ότι η Ρωσία ακολουθεί τη φιλοσοφία της
πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Η Ρωσία του Πούτιν είναι πολύ πιο αδύναμη και πολύ
πιο συνεργάσιμη. Το μήνυμα είναι ότι η τακτική του αμερικανικού
στρατιωτικο-βιομηχανικού κατεστημένου παρακινεί το αντίστοιχο ρωσικό
κατεστημένο να περιφέρει προς πώληση μία ακόμα αυταπάτη. Και οι ηγέτες των ΗΠΑ
και της Ρωσίας οφείλουν να αντικαταστήσουν τις αυταπάτες με πολιτικές που
μπορούν, πράγματι, να κάνουν τις δύο χώρες πιο ασφαλείς.

Ο David Nyhan είναι αρθρογράφος της «Boston Globe».