ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Χωρίς γονείς

Επινόησε μια γυναίκα που είχε γεννηθεί, όχι από τη μήτρα, αλλά από την ψυχή
και τον εγκέφαλο ενός άνδρα.

Κι αυτός που την είχε δημιουργήσει την αγάπησε. Τον ερωτεύθηκε και αυτή. Ένα
θαύμα…

Μια φαντασίωση που προκλήθηκε από τις ασύλληπτες προοπτικές που ανοίγει η
αποκωδικοποίηση του DNA.

Από τότε που ανακοινώθηκε η σχεδόν πλήρης αποκωδικοποίηση του γενετικού κώδικα
το αισθητό έχει συρρικνωθεί μέσα μου.

Τι να κάνει και αυτή η φτωχούλα ζωή, που πληροφορείται το ασύλληπτο;

Μόνο να θαυμάσει, να φανταστεί και να τρομάξει μπορεί.

Πόσο μεγάλα μυαλά, πόσο ταλέντο και σοφία έχει συγκεντρωθεί στο χώρο της
επιστήμης στο τέλος του 20ού αιώνα!

Το 97% του ανθρώπινου γονιδιώματος έχει χαρτογραφηθεί και όλα πια είναι θέμα
χρόνου. Δεν είναι μακριά ο καιρός, όπου δεν θα υπάρχουν ασθένειες, τα όρια της
ζωής θα παραταθούν και θ’ αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την κατασκευή του
ανθρώπου.

Φαντάζομαι τον Οιδίποδα, που έλυσε το αίνιγμα της Σφίγγας, να σωπαίνει μπροστά
στο φοβερό αίνιγμα της εποχής: ποιο είναι το πλάσμα που γεννιέται χωρίς
γονείς;

Φαντάζομαι τον καινούργιο άνθρωπο χωρίς γονείς.

Μια νέα τραγωδία, από την απουσία δράματος.

Η νύχτα έφτανε αργά ­ σαν τον τρόμο. Η γυναίκα έβγαλε το κολιέ με τις διπλές
χάντρες και άρχισε να γδύνεται. «Γέννησέ με», την ικέτευσε ο Οιδίποδας…