«Ασπίδα» προστασίας στη δραχμή

“Χέρι-χέρι” η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Τράπεζα της Ελλάδος θα
οδηγήσουν ομαλά τη δραχμή στην κεντρική της ισοτιμία των 340,75 δρχ. μέχρι το
τέλος του χρόνου. Πρόκειται για την ισοτιμία με την οποία το εθνικό νόμισμα θα
προσδεθεί οριστικά και αμετάκλητα με το ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι στην περίπτωση
που τους επόμενους μήνες εκδηλωθούν κερδοσκοπικές πιέσεις στη δραχμή, οι δύο
τράπεζες θα απλώσουν “ομπρέλα προστασίας” και θα στηρίξουν την ισοτιμία της.

Αυτό προκύπτει από τις χθεσινές δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και
Οικονομικών κ. Γιάννου Παπαντωνίου, ο οποίος όμως αναφερόμενος στα επιτόκια
έκανε σαφές ότι η μεγάλη αποκλιμάκωσή τους θα πραγματοποιηθεί προς το τέλος
του έτους.

Προσεκτικά βήματα

Αυτό σημαίνει ότι η Τράπεζα της Ελλάδος προκειμένου να μην τροφοδοτήσει νέες
πληθωριστικές πιέσεις θα προχωρήσει με πολύ μικρά και προσεκτικά βήματα στη
μείωση των επιτοκίων όλο το καλοκαίρι και στις αρχές του φθινοπώρου.

Για τη σύγκλιση της τρέχουσας ισοτιμίας της δραχμής με την κεντρική της
ισοτιμία των 340,75 δρχ. η οποία πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι 31.12.2000 ο κ.
Παπαντωνίου τόνισε ότι αποφασίσθηκε “η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να
εποπτεύσει τη διαδικασία αυτή και να προχωρά στις κατάλληλες ενέργειες για την
απρόσκοπτη ένταξη της δραχμής στο ευρώ”.

Πρόσθεσε μάλιστα ότι στο προχθεσινό συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών της
Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΚΟΦΙΝ) “έκλεισε και το θέμα της κεντρικής ισοτιμίας της
δραχμής με το ευρώ, η οποία θα είναι 340,75 δρχ.”.

Το τελευταίο βήμα

Αναφερόμενος στη θετική εισήγηση του ΕΚΟΦΙΝ για την ένταξη της Ελλάδος στην
ΟΝΕ, ο υπουργός είπε ότι είναι “το τελευταίο βήμα” στη διαδικασία της ένταξης
η οποία θα ολοκληρωθεί στις 19-20 Ιουνίου στην Πορτογαλία με την οριστική
απόφαση που θα λάβει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών.

Επανέλαβε μάλιστα ότι μετά την απόφαση για την ένταξη θα συζητηθεί η πρόταση
του Γάλλου υπουργού Οικονομικών να συμμετάσχει και η Ελλάδα στην ομάδα των
“Ευρω12” ­ αντί να γίνει αυτό από την 1.1.2001­ την οποία χαρακτήρισε ως την
οικονομική κυβέρνηση της Ευρώπης και αντίβαρο στην πολιτική της Ευρωπαϊκής
Κεντρικής Τράπεζας.