ΜΑΤΙΕΣ Τζογαδόροι

Με το Χρηματιστήριο δεν ανακατεύομαι. Είναι ένα… άθλημα που δεν το γνωρίζω.
Απ’ αυτά όμως που διαβάζω, ακούω και βλέπω, ένα χρόνο, τώρα, έχω βγάλει τα
εξής συμπεράσματα: πρώτον, ο επενδυτής αγοράζει «χαρτιά» με το
περίσσευμα των χρημάτων του. Δεύτερον, όταν «πέφτουν» οι μετοχές του, δεν
πανικοβάλλεται. Δεν τις πουλάει. Τις αφήνει στην άκρη και περιμένει, με
υπομονή, την ανάκαμψη. Τρίτον, εμπιστεύεται μετοχές ισχυρών εταιρειών και όχι
επιχειρήσεων που έχουν τα χάλια τους. Τέταρτον, δεν καθορίζει τις κινήσεις του
με βάση τους ψιθύρους των διαδρόμων της Σοφοκλέους.

Άκουσα, προχθές, σε μια τηλεοπτική εκπομπή, κάποιον πρόεδρο επενδυτών να λέει:
«Είναι αίσχος αυτό που έγινε τις τελευταίες μέρες! Χιλιάδες άνθρωποι
καταστράφηκαν! Πήγαν και πήραν στεγαστικά δάνεια από τις τράπεζες, τα
έπαιξαν, καλώς ή κακώς, στο Χρηματιστήριο, τα έχασαν και τώρα, άφραγκοι,
υποχρεούνται να πληρώνουν και τις δόσεις του δανείου, γιατί οι τράπεζες δεν
αστειεύονται. Κάτι πρέπει να γίνει μ’ αυτόν τον κόσμο…». Να απαντήσω,
αμέσως, στον κύριο αυτό: οι εν λόγω… επενδυτές πήραν δάνεια για να χτίσουν
σπίτι και όχι για να παίξουν στο Χρηματιστήριο. Έπαιξαν, όμως. Και όχι «καλώς
ή κακώς», όπως λέτε. Κακώς. Και δεν είναι επενδυτές. Είναι τζογαδόροι.
Που νόμισαν ότι θα τα «οικονομήσουν». Δεν τα «οικονόμησαν», όμως. Αντίθετα,
ζημιώθηκαν. Και, φυσικά, σήμερα κλαίνε. Ποιος τους φταίει; Το κράτος; Ή εγώ, ο
φορολογούμενος πολίτης, που ούτε έξω από τη Σοφοκλέους δεν περνάω; Οι ίδιοι
φταίνε. Άρα, γιατί «πρέπει κάτι να γίνει γι’ αυτόν τον κόσμο»; Σεισμόπληκτοι
είναι; Ή αγρότες που τους έκαψε τα δέντρα ο χιονιάς;

Βγαίνουν διάφοροι στα κανάλια και υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση καλλιέργησε τις
ελπίδες για άνοδο του Χρηματιστηρίου στις 6 και 7.000 μονάδες. Έτσι έγινε,
όντως. Αλλά τις ελπίδες δεν τις καλλιέργησε μόνον η κυβέρνηση. Πρωτίστως,
τις καλλιέργησαν τα ΜΜΕ. Κάθε μέρα, σε ειδικές εκπομπές, παρουσιάζονταν
χρηματιστές, εκπρόσωποι επενδυτών και οικονομικοί παράγοντες, και τόνιζαν, με
θαυμαστή ομοφωνία, ότι το ελληνικό Χρηματιστήριο διανύει περίοδο μεγάλης
ακμής. Και έτσι, εμμέσως, έσπρωχναν τον κόσμο στον τζόγο.

Αλλά κι εμείς, οι πολίτες, ο ένας με τον άλλον, προπαγανδίσαμε το
Χρηματιστήριο. Γνωρίζω δεκάδες τύπους που, με το βλέμμα στην TV και το
«κινητό» στο χέρι, αγόραζαν και πουλούσαν μετοχές, δέκα φορές, κάθε πρωί, το
καλοκαίρι κι ύστερα πήγαιναν στο καφενείο, καμαρωτοί – καμαρωτοί και δήλωναν
πως «σήμερα τους άρπαξα δυόμισι εκατομμυριάκια!». Το άκουγαν αυτό οι άλλοι
θαμώνες και έτρεχαν και αυτοί για να παίξουν. Και «άρπαζαν» και τούτοι
μπόλικους παράδες. Ήρθε στιγμή που όλοι οι Έλληνες πίστεψαν ότι στο
Χρηματιστήριο μοιράζουν λεφτά! Ή, όπως λέει ο Αλέκος Παπαδόπουλος, «νόμισαν
ότι το Χρηματιστήριο είναι νομισματοκοπείο»! Ναι, αλλά σ’ αυτές τις
περιπτώσεις, η ανηφόρα φέρνει και κατηφόρα. Είναι κάτι που δεν το λογαριάσαμε.
Μέγα λάθος…

Εν πάση περιπτώσει: η οικονομία πάει καλά. Άρα και το Χρηματιστήριο θα πάει
καλά. Αύριο, μεθαύριο, σ’ ένα μήνα. Υπομονή. Και όχι βρισιές, καβγάδες και
κατάρες.