ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ο κόσμος μας

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Μιχ. Κουβάτσος, Αχαρνών 273, Αθήνα, γράφει:

«Ο κορυφαίος Γάλλος συγγραφέας Βίκτωρ Ουγκώ, στον πρόλογο του βιβλίου του οι
“Άθλιοι” ­ έχει αποκληθεί το “Κοινωνικό Ευαγγέλιο” ­ που έγραψε την
Πρωτοχρονιά του 1862, μεταξύ άλλων, επισημαίνει: “… Όσο καιρό θα μένουν
άλυτα τα τρία προβλήματα του αιώνα: ο ξεπεσμός του άνδρα με την ανεργία, η
εξαχρείωση της γυναίκας με την πείνα, το μαράκιασμα (μαράζωμα) του παιδιού με
την αμάθεια. Όσο καιρό θα υφίστανται ορισμένα στρώματα κοινωνική ασφυξία. Με
άλλα λόγια, κι ακόμα γενικότερα, όσο θα σέρνεται στον κόσμο η αμορφωσιά και η
ανέχεια, βιβλία σαν τούτο εδώ μπορεί να μην είναι περιττά”.

Έχουν περάσει από τότε 137 χρόνια…, στο διάστημα των οποίων συνέβησαν πολλά
κοσμοϊστορικά γεγονότα, όπως πόλεμοι, επαναστάσεις, μεγάλες ανακαλύψεις και
εφευρέσεις, που άλλαξαν τη μορφή του κόσμου (θετικά και αρνητικά).

Οι επιστήμες και οι τέχνες ανεπτύχθησαν… και οι λαοί προόδευσαν (και
προοδεύουν), αλλά, όπως προκύπτει και από την επίσημη έκθεση 2000 της
Unicef… η ανθρωπότης (ιδίως στις υποβαθμισμένες χώρες της Αφρικής και της
Ασίας) μαστίζεται από τη φτώχεια, το AIDS και άλλες ασθένειες, τους πολέμους,
τα ναρκωτικά, την ανεργία… και την αυξημένη εγκληματικότητα…, αφού “Η
φτώχεια, η κακή ανατροφή και η αμάθεια οδηγούν τους ανθρώπους του λαού στο
κακό”. Ξενοφών (αρχαίος ιστορικός και φιλόσοφος).

Δεν λύθηκαν τα τρία βασικά προβλήματα του 19ου αιώνα, αλλά αυξήθηκαν στη
διάρκεια τού (μετά ένα χρόνο) απερχομένου 20ού αιώνα…, που θα τα
κληροδοτήσει στη νέα χιλιετία (του 2000).

Σύμφωνα με την έκθεση 2000 της Unicef, που δημοσιεύθηκε στον Τύπο, προσφάτως,
το άνοιγμα της ψαλίδας… από το 1960 μέχρι τώρα διπλασιάστηκε μεταξύ των
πλουσίων και των φτωχών (σε βάρος των φτωχών). Η κοινωνία των 2/3
(εξαθλιωμένων) και του 1/3 (αφθονίας) (ολοένα) τείνει να σχηματισθεί και στις
προηγμένες χώρες της Ευρώπης (και όχι μόνον).

Εφέτος, για τις γιορτές των Χριστουγέννων και του νέου έτους… στρώθηκαν (και
πάλιν) (ανά τον κόσμο) πλούσια τραπέζια και μπουφέδες, με αφθονία ακριβών και
ποικίλων εδεσμάτων, ποτών, φρούτων, γλυκισμάτων κ.ά. σε μεγάλα και πολυτελή
μέγαρα, ξενοδοχεία και κατοικίες… για τους πλουσίους και τους ισχυρούς της
γης! Οι συνδαιτυμόνες, ως είθισται, φορούσαν ζεστά και ακριβά ρούχα… και οι
κυρίες επεδείκνυαν (με καμάρι) τα πανάκριβα (αστραφτερά) τους κοσμήματα και
τις γούνες, αδιαφορώντας για τα εκατομμύρια των συνανθρώπων τους… που
στερούνται τροφής, θέρμανσης, κατοικίας, ενδυμασίας και φαρμάκων…

Αυτόν τον κόσμο ήθελαν να αλλάξουν ο Χριστός, ο Βούδας, ο Μαρξ… και πολλοί
φιλόσοφοι… και απέτυχαν όλοι. Κρίμα… που ζούμε και θα ζήσουν και τα παιδιά
μας σε τέτοιο άθλιο κόσμο».