Κοινωνία της Πληροφορίας

Διευθύνων σύμβουλος CPI Α.Ε. – αντιπρόεδρος ΣΕΠΕ

Τον αιώνα που τελειώνει, η έννοια της εκβιομηχάνισης στην Ελλάδα εθεωρείτο ότι
συνιστά την βασική προϋπόθεση για την οικονομική ανάπτυξη. Όμως, όλη αυτή η
περίοδος, παρά τα λαμπρά οικονομικά αποτελέσματα που τη χαρακτηρίζουν,
κυριαρχείται από δύο μειονεκτήματα: α) Τη διαφορά φάσεως στις μεθόδους
και πολιτικές ανάπτυξης σε σχέση με τις προηγμένες δυτικές κοινωνίες (όταν οι
περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες ακολουθούσαν μη παρεμβατικές πολιτικές στη
δεκαετία του ’60, στην Ελλάδα η κρατική παρουσία ήταν παθητική, ενώ το
αντίστροφο συνέβη τη δεκαετία του ’80). β) Την προσκόλληση στη στενή
έννοια της εκβιομηχάνισης παραβλέποντας τον τριτογενή τομέα (εμπόριο –
υπηρεσίες). Σήμερα συντελείται ένας βαθύς μετασχηματισμός στο διεθνές
οικονομικό πλαίσιο και στον τρόπο παραγωγής πλούτου. Οι αλλαγές αυτές θα
μπορούσαν να κατηγοριοποιηθούν κάτω από δύο όρους: «παγκοσμιοποίηση» και
«Κοινωνία της Πληροφορίας» ή «νέα οικονομία».

Ο όρος «παγκοσμιοποίηση» χαρακτηρίζεται από επιμέρους συνιστώσες, οι
βασικότερες από τις οποίες είναι η ταχύτατη ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου, η
συνεχής αύξηση των πολυεθνικών επιχειρήσεων και η ανάπτυξη στρατηγικών
συμμαχιών και συνεργασιών ακόμη και μεταξύ ανταγωνιστικών επιχειρήσεων. Ο όρος
«Κοινωνία της Πληροφορίας» ή «νέα οικονομία» χαρακτηρίζεται από ραγδαία αύξηση
της σημασίας της πληροφορίας και της διαχείρισης της γνώσης για την παραγωγή
αγαθών και ­ κυρίως ­ υπηρεσιών, με αποτέλεσμα η παραγωγική αξία των εννοιών
αυτών να ξεπερνά την αξία του πάγιου κεφαλαίου των «παλαιού τύπου» βιομηχανιών
(γι’ αυτό και οι απίστευτες ­ με τις κλασικές μεθόδους αποτίμησης ­
κεφαλαιοποιήσεις των εταιρειών της «νέας οικονομίας» στις ΗΠΑ).

Σήμερα εμφανίζεται η ευκαιρία στην Ελλάδα να «συγχρονίσει» επιτέλους τη φάση
ανάπτυξής της με τη διεθνή οικονομική τάση:

* Αφενός η ένταξη στην ΟΝΕ με το σταθερό μακροοικονομικό περιβάλλον της θα
επιτρέψει την απεξάρτηση των ελληνικών επιχειρήσεων από τις εθνικές πολιτικές
επιδοτήσεων και προστασίας, ενώ η παγκοσμιοποιημένη οικονομία και οι νέες
τεχνολογίες επιτρέπουν στις ελληνικές επιχειρήσεις να αναδείξουν το διεθνικό
πρόσωπο που τις χαρακτηρίζει εδώ και 25 αιώνες.

* Αφετέρου, η ελληνική κοινωνία έχει αποδεχθεί πλέον έννοιες όπως «κέρδος»,
«εμπόριο», «υπηρεσίες» κ.λπ.

Για να επιτευχθεί ο ζητούμενος «συγχρονισμός» πρέπει να επενδύσουμε στην
κατεύθυνση της «Κοινωνίας της Πληροφορίας». Πρέπει να πάψουμε να βλέπουμε την
ανάπτυξη μόνο μέσα από την κατασκευή δρόμων, γεφυρών ή εργοστασίων και να
επενδύσουμε έντονα στην Πληροφορική.