Ποιος έφταιξε για τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία; Γράφει ο κ. Κωνσταντίνος Στεργίδης:
«Τυγχάνει να είμαι άριστος γνώστης της γιουγκοσλαβικής πραγματικότητας και
ιδιαίτερα επί Τιτοϊκής εποχής και έτσι πιστεύω πως μπορώ να κριτικάρω απόψεις
είτε είναι πολιτικών, είτε καθηγητών, είτε δημοσιογράφων, που επιχειρούν να
κάνουν απλοϊκές και επιφανειακές προσεγγίσεις πάνω στο θέμα των βομβαρδισμών
κατά της ηρωικής Σερβίας. Προσεγγίσεις του τύπου “ο Μιλόσεβιτς φταίει για όλα”
ή “ο Μιλόσεβιτς είναι δικτάτορας” κ.λπ. Ένα από αυτά τα άτομα είναι, δυστυχώς,
και η κ. Φραγκουδάκη, η οποία είτε σκόπιμα είτε λόγω άγνοιας μάλλον το
δεύτερο , σε άρθρο της στα “ΝΕΑ” με τίτλο “Ευώνυμοι” στις 29/5/99 επιρρίπτει
όλες τις ευθύνες, ακόμα και για τη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας, στον
πρόεδρο Μιλόσεβιτς. Όμως ερωτώ και η ερώτησή μου δεν απευθύνεται μόνο στην κ.
Φραγκουδάκη, αλλά σε όλους που έχουν τις ίδιες απόψεις μ’ αυτήν… Ο
Μιλόσεβιτς φταίει για τις αποσχιστικές διαθέσεις των Κροατών και των Σλοβένων,
τις οποίες καλλιεργούσε χρόνια ο Κροάτης Τίτο; Ο Μιλόσεβιτς φταίει για το
γεγονός ότι έσπευσαν οι Γερμανοί να αναγνωρίσουν την Κροατία ως ανεξάρτητο
κράτος, πράξη που οδήγησε στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας; Ο Τίτο κάθε χρόνο
στα σχολεία έβαζε τους μαθητές να γράφουν την εθνικότητά τους. Οι Σλοβένοι
έγραφαν ότι είναι Σλοβένοι, οι Κροάτες ότι είναι Κροάτες και μόνον οι Σέρβοι
έγραφαν ότι είναι Γιουγκοσλάβοι. Όταν ο Μουσολίνι παραχώρησε το Κόσοβο στους
Αλβανούς, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο όπου το Κόσοβο έγινε ξανά κομμάτι της
Γιουγκοσλαβίας, ο Τίτο απαγόρεψε στις χιλιάδες σερβικές οικογένειες, που είχαν
εκδιωχθεί από τους Αλβανούς, να επιστρέψουν στο Κόσοβο! Οι μόνοι που είχαν να
χάσουν και έχασαν από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, ήταν οι Σέρβοι.
Άρα, η άποψη ότι ο Μιλόσεβιτς διέλυσε τη Γιουγκοσλαβία, είναι εντελώς αβάσιμη.
Δυστυχώς, ακόμα και ελληνικά ΜΜΕ έπεσαν στην παγίδα “δαιμονοποίησης” του
Μιλόσεβιτς, που καλλιεργείται εδώ και 10 χρόνια από τους δυτικούς. Και
ορισμένοι δημοσιογράφοι στον βωμό της “αντικειμενικότητας” συκοφαντούν τη
σερβική πλευρά μιλώντας για “εθνοκαθάρσεις”, ενώ δεν υπάρχει καμία απόδειξη
ότι όντως διαπράττονται. Γιατί να εξισώνουμε τον θύτη με το θύμα; Είναι σαν να
λέμε ότι στην περίπτωση της Κύπρου έφταιγαν και οι Τούρκοι αλλά και εμείς (!).
Γι’ αυτό να μην ξεχνάμε ότι σ’ αυτόν τον “πόλεμο” το πιο σημαντικό είναι ότι
οι Σέρβοι είχαν δίκιο…»
