ΡΙΠΕΣ Ο Μίκης

ΔΥΟ βραδιές, ήσαν όλοι, εκεί, μαζί του…

ΑΚΟΜΑ κι εκείνοι που δεν βρέθηκαν στο Σύνταγμα, ακόμα και εκείνοι που
δεν πήγαν στη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ…

ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ­ και αυτοί ­ στο πάθος των χιλιάδων πολιτών που έδωσαν το «παρών».

ΕΝΑ πάθος που ήταν πέρα από σκοπιμότητες και προκαταλήψεις…

ΠΟΥ ήταν μια κραυγή απόγνωσης και οργής από όλους τους Έλληνες…

ΠΟΥ φωνάζουν πως πρέπει να σταματήσει αυτός ο ακήρυχτος ­ και παράνομος
­ πόλεμος…

ΠΟΥ κάθε μέρα που περνάει, γεννά όλο και μεγαλύτερες θηριωδίες.

ΣΤΗ δύσκολη αυτή στιγμή για τον τόπο μας, ένας άνθρωπος, ο Μίκης…

ΕΙΧΕ το μέγεθος και το προνόμιο να εκφράσει καλύτερα από κάθε άλλον ­
και όπως κανείς άλλος ­ τους πόθους και τις ελπίδες όλων μας…

ΟΠΩΣ ήταν πάντοτε, στην ιστορική του διαδρομή, το χάρισμά του.

ΚΑΙ μπορεί πολλοί ­ και συχνά ­ να διαφώνησαν με τούτη ή την άλλη
πολιτική του επιλογή…

ΚΑΙ μπορεί πολλές φορές οι απόψεις του και η στάση του να προκάλεσαν αμφισβητήσεις…

Ο ΜΙΚΗΣ όμως παρέμεινε πάντα αυτό που πραγματικά είναι για όλους τους Έλληνες:

Ο ΣΥΝΘΕΤΗΣ που μπορεί με τη μουσική, το πάθος και τον αυθορμητισμό του…

ΝΑ ΔΙΝΕΙ φωνή και έκφραση σ’ όσα βαθιά μέσα τους νιώθουν όλοι οι Έλληνες…

ΚΑΙ είναι σε τέτοιες στιγμές που το ένστικτό του αποδεικνύεται αλάνθαστο.