ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Χριστόδουλος

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Π. Τζανουλίνος, Παρασκευοπούλου 109, Αθήνα, γράφει:

«Μας χαροποιεί και μας φέρνει κοντά του η απλότητα, η καλοσύνη, του νέου μας
Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Μέχρι σήμερα, το θεωρούσαμε αδιανόητο να
πλησιάσουμε έναν Αρχιεπίσκοπο και να μιλήσουμε μαζί του. Αλλά εκείνο που μου
έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και δεν το είχα ξανακούσει ποτέ ήτανε αυτό που σε μία
ομιλία του προς τους πιστούς είπε ο κ. Χριστόδουλος, χαρακτηρίζοντας τον
Χριστό σαν τον πρώτο αναρχικό, ο οποίος θέλησε να φέρει μία νέα τάξη πραγμάτων
στην κοινωνία.

Δηλαδή, με άλλα λόγια, είπε ότι ο Χριστός ήτανε ο πρώτος σοσιαλιστής της
εποχής του, ως οπαδούς του είχε τη φτωχολογιά και δίδασκε την ισότητα και ότι
όλοι οι άνθρωποι είχανε τα ίδια δικαιώματα. Και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η
τότε άρχουσα τάξη, βλέποντας ότι με τη διδασκαλία του Χριστού κινδυνεύανε τα
συμφέροντά της, και ότι υπήρχε κίνδυνος να ξεσηκωθούνε οι δούλοι, διέταξε τη
σύλληψή Του ως αναρχικού και διέταξε τη μετέπειτα σταύρωσή Του.

Είμαι βέβαιος ότι ο κ. Χριστόδουλος θα προχωρήσει ακόμα περισσότερο, εκεί που
δεν τόλμησαν μέχρι σήμερα οι προγενέστεροί του. Είμαι βέβαιος ότι ο κ.
Χριστόδουλος και νοσοκομεία για τους άπορους θα φτιάξει, ότι θα στεγάσει όλους
τους άστεγους και θα δώσει τροφή σ’ αυτούς που έχουνε ανάγκη. Φυσικά, θα είναι
σε θέση να πραγματοποιήσει τα τόσο χριστιανικά αυτά οράματά του, εφόσον βάλει
χέρι στην τεράστια εκκλησιαστική περιουσία που συσσωρεύεται καθημερινά είτε σε
χρήμα, είτε σε αφιερώματα και προπάντων σε τεράστια ακίνητη περιουσία, για την
οποία μάλιστα οι προκάτοχοί του έδωσαν μάχη με την Πολιτεία για να μη
διανεμηθεί στους ακτήμονες και τους άστεγους, τελείως άπορους συνανθρώπους τους».

Ο Π. Σαμαρτζής, Μενεκράτους 24, Αθήνα, γράφει:

«Μετά από τόσα ωραία (πράγματι) λόγια του Αρχιεπισκόπου προς τους νέους, με
σωστές θέσεις, αλλά και υπονοούμενα (δυστυχώς), περιμέναμε όλοι να δούμε τον
Αρχιεπίσκοπο με πολλούς Μητροπολίτες ­ όπως ακριβώς επισκέπτεται άλλες πόλεις
και μητροπόλεις ­ περιμέναμε να πάει και στο Πολυτεχνείο με ένα στεφάνι…
όπως περιμέναμε 25 χρόνια τώρα κι άλλους. Το σχολίασαν πάρα πολλοί και το
περίμεναν. Ματαίως, όμως. Γιατί, Μακαριώτατε;».