ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Έχει ευθύνη

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Κ. Καλαπανίδας, Κολοκοτρώνη 152, Αργυρούπολη,
γράφει: «Για την (επαξίως κατακτημένη) διασημότητα της κυρίας Αρβελέρ,
προπορεύεται η θαυμαστική κριτική (δύο ήδη συνεντεύξεις της: “Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ”,
15/11/98, “ΤΟ ΒΗΜΑ” 6/12/98) για την που θα ακολουθήσει πρώτη της ποιητική συλλογή.

Εκτός από το δείγμα της ποίησής της: Οι Μαραθωνομάχοι είναι συνταξιούχοι και
παίζουν τάβλι στη Ραφήνα και μόλις μπει το καλοκαίρι πάνε στη Σαλαμίνα, είχε
την πρόνοια να μας κάνει γνώστες και όλων των παραποιητικών τής συλλογής της:
πότε γράφτηκε, πότε πήρε την τελική της μορφή, ποια είναι τα χαρακτηριστικά
γραφής της (π. λυρική, καθαρή, παιγνιώδης, ευρηματική), ακόμα και για
“ευσυνείδητους αναγνώστες” κάνει λόγο, για να προετοιμάσει, φαίνεται, τον
τρόπο της ανάγνωσής μας: Συνειδητή!

Προβλέπω να βγαίνει σε λίγο στα κανάλια και ν’ απαγγέλλει τις ιστορικές της
ομοιοκαταληξίες. “Να τα πω στα παιδιά” μέσα από “τον δρόμο της αμεσότητας και
της συντομίας”, λέει στο “ΒΗΜΑ”· και δεν έχει καμία ενοχή για την (που
προκαλεί) ένοχη λύπη των ποιητών, που έχουν κάνει έργο ζωής τους την ποίηση
και δεν αξιώθηκαν να φέρουν ούτε μια φορά τ’ όνομά τους στον Τύπο.

Κάποτε, ένας μικρός μαθητής μου, όταν τους ανακοίνωσα τους βαθμούς για μια
εργασία τους, άρχισε να κλαίει σιωπηλά, με λυγμούς. Ήταν ο μόνος που πήρε
άριστα. Είπα τότε συγκλονισμένος ­ ήμουν ακόμη πολύ νέος κι αχάλαστος: Όταν
μια τάξη, αδελφική τάξη, έχει έναν τέτοιο μαθητή, όλοι οι συμμαθητές
βαθμολογούνται με άριστα. Κι έκανα τη διόρθωση με τρεμάμενα χείλη. Το μάθημα
αυτό έμεινε βαθύτατα χαραγμένο στη μνήμη μας.

Αν η κυρία Αρβελέρ σηκώσει τους ώμους της, γιατί τα γράφω όλ’ αυτά, έχω την
εξής απλή απάντηση (τη γράφω εδώ γιατί είναι ένα από τα “πιστεύω” μου, που
διδάχτηκα από έναν μικρό μαθητή μου, και γιατί δεν θα ‘χω τη δυνατότητα να τα
πω ποτέ, κάπου): Η επάξια, με πίστη και μόχθο, κερδισμένη διασημότητα έχει,
νομίζω, τη (σεμνή και αγωνιστική) ευθύνη, αν όχι για όσα γίνονται, σαφώς όμως,
να πράττει και να ομιλεί για το πώς πρέπει να γίνονται».