Δική της η Κόκκινη Πλατεία

Περιουσία στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας διεκδικεί η Ιερά Μονή Ιβήρων του

Αγίου Όρους.

ΕΙΝΑΙ μετόχι το οποίο είχε κάνει δωρεά, το 1648, ο τσάρος Αλέξιος Μιχαήλοβιτς,

πατέρας του Μεγάλου Πέτρου. Το μετόχι λειτουργούσε ως μοναστήρι ως το 1932,

όταν ο Στάλιν το δήμευσε, ανατινάζοντας μάλιστα τον ναό. Πριν από τέσσερα

χρόνια ο ηγούμενος της Μονής πατέρας Βασίλειος επανέφερε το θέμα, το οποίο

αρχικά έγινε δεκτό, με την προοπτική όμως να δοθεί άλλη έκταση, σε άλλο σημείο

της Μόσχας.

Το μετόχι είναι κοντά στο Κρεμλίνο και το κτίριο όπου στεγάζεται η Κα Γκε Μπε,

στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Ο ναός του Αγίου Νικολάου δεν υπάρχει, υπάρχει

όμως το οικόπεδο στο οποίο είναι κτισμένες τέσσερις πενταώροφες πολυκατοικίες,

οι οποίες με βάση το παραχωρητήριο ανήκουν στη Μονή Ιβήρων. Είναι χώρος με

πολύ μεγάλη αξία που σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις ανέρχεται σε δεκάδες

εκατομμύρια δολάρια.

Ο ηγούμενος της Μονής Ιβήρων κ. Βασίλειος έκανε αρκετά ταξίδια ως τη Μόσχα και

στην ουσία δεν βρήκε σοβαρές αντιδράσεις. Ενστάσεις υπήρχαν μόνο από το

γεγονός ότι ο χώρος είναι σε σημείο πολυσύχναστο και δίπλα σε κρατικά κτίρια,

στο ιστορικό κέντρο, και η λειτουργία ενός μοναστηριού θα προκαλούσε διάφορα

προβλήματα. Έτσι κατέληξαν στο συμπέρασμα να γίνει ανταλλαγή με άλλο, επίσης

στο ιστορικό κέντρο, όπου μάλιστα υπάρχει και εκκλησία. Παρά το γεγονός ότι

συμφωνήθηκε η ανταλλαγή, ακόμη δεν έχει προχωρήσει όμως το θέμα. Πάντως πηγές

της Ελληνικές Πρεσβείας στη Μόσχα εκτιμούσαν ότι «όλα θα πάνε καλά, αφού το

Πατριαρχείο δεν προβάλλει αντιρρήσεις».

Η ιστορία άρχισε περίπου το 1630. Η κόρη του τσάρου Νικόλαου είχε αρρωστήσει.

Ο τσάρος ζήτησε από το Άγιον Όρος την εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας. Οι

μοναχοί τού απάντησαν ότι αν δώσουν την εικόνα, θα καταστραφεί το Άγιον Όρος

κι έτσι κάθησαν κι έφτιαξαν ένα αντίγραφο. Την εικόνα υποδέχτηκαν στη Μόσχα

εκτός του τσάρου και του πατριάρχη και χιλιάδες λαού. Λέγεται δε ότι η άρρωστη

κόρη σηκώθηκε από το κρεβάτι και πήγε κι αυτή στην τελετή. Ο Νικόλαος

ενθουσιάστηκε και υποσχέθηκε να δώσει τον χώρο όπου ήταν η εκκλησία του Αγίου

Νικολάου στη Μονή Ιβήρων.

Στην πορεία η υπόσχεση ξεχάστηκε, αλλά οι μοναχοί επέμεναν κι έτσι τελικά

δόθηκε ο χώρος. Από τότε η Μονή ανέλαβε την αναστήλωση κι έτσι σήμερα σώζονται

αρκετά κτίρια. Μάλιστα ο Άγιος Νικόλαος ήταν το βασικό σημείο αναφοράς για

τους Έλληνες που επισκέπτονταν τη Μόσχα. Μάλιστα ήταν από τις ελάχιστες ξένες

περιουσίες που δημεύτηκαν τελευταίες από τον Στάλιν. Το 1932 το κράτος

αποφάσισε τη δήμευση και την ανατίναξη του ναού, αλλά και άλλων κτιρίων. Έ

μεινε στην ουσία μόνο το καμπαναριό και κάποια κτίρια όπου έμεναν οι μοναχοί,

οι οποίοι ήταν Έλληνες.