ΡΙΠΕΣ Μάθημα

ΑΥΤΗ ναι, ήταν η δική μας Εθνική Ομάδα.

ΤΗΝ ίδια στιγμή που οι πυρκαγιές μάς έφερναν πρόσωπο με πρόσωπο με τον
κακό μας εαυτό…

ΜΕ την κρατική ολιγωρία και την ασυδοσία οικοπεδοφάγων και καταπατητών…

ΤΗΝ ίδια στιγμή η Εθνική Ομάδα Μπάσκετ δημιουργούσε σ’ όλους τους
Έλληνες φιλάθλους αισθήματα ευφορίας και ανάτασης.

ΕΝΤΕΚΑ χρόνια μετά την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ είναι φανερό ότι ο
αγώνας συνεχίζεται.

ΕΚΕΙΝΗ η πρώτη ­ και μεγαλύτερη ­ επιτυχία αποδεικνύεται πως ούτε
μεμονωμένη ούτε συμπτωματική ήταν.

ΤΟ μπάσκετ φυσικά δεν είναι ο μοναδικός τομέας του αθλητισμού που
παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια εντυπωσιακή άνοδο…

ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ, ωστόσο, μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά όλων των Ελλήνων.

ΤΟ μαρτυρούν τα χιλιάδες γήπεδα σ’ όλες τις πόλεις της Ελλάδας…

ΠΟΥ γεμίζουν κάθε ημέρα από δεκάδες χιλιάδες «πιτσιρίκους» που θέλουν
να μοιάσουν στον Γκάλη ή τον Γιαννάκη.

ΕΙΝΑΙ αυτοί οι «πιτσιρίκοι» τού χθες που σήμερα απαρτίζουν την Εθνική…

ΚΑΙ είναι αυτοί ακριβώς οι «πιτσιρίκοι» που είναι οι κυρίως υπεύθυνοι
για τις σημερινές και τις αυριανές επιτυχίες.

ΟΧΙ το κράτος ­ που συνήθως προτιμά τα μεγάλα έργα βιτρίνας…

ΟΥΤΕ βέβαια οι παράγοντες που ξοδεύουν εκατομμύρια δολάρια σε
πανάκριβες μεταγραφές από το εξωτερικό.

ΓΙ’ αυτό άλλωστε και το μάθημα που μας δίνουν αυτά τα «πιτσιρίκια» μάς
αφορά όλους.

ΓΙΑΤΙ δείχνει με τον πιο παραστατικό τρόπο πως όταν υπάρχει κίνητρο και έμπνευση…

ΤΟΤΕ πραγματικά μπορούμε να ξεπεράσουμε την κακοδαιμονία και τη μιζέρια…

ΠΟΥ τόσο πολύ χαρακτηρίζει ορισμένες πλευρές της δημόσιας ζωής μας.