[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Αν και με τις καταστροφικές πυρκαγιές των τελευταίων ημερών οι λέξεις
αδυνατούν να περιγράψουν το μέγεθος της καταστροφής, ένας μόνο χαρακτηρισμός
ταιριάζει για ό,τι άφησε πίσω της η πυρκαγιά στην Ηλεία: Κρανίου τόπος.

Εκατόν τριάντα χιλιάδες στρέμματα δάσους και καλλιεργειών έγιναν παρανάλωμα
της πυρκαγιάς, που έμεινε στο περιθώριο από πλευράς δημοσιότητας λόγω τού ότι
συνέπεσε με τις φωτιές στην Αττική. Οι νομαρχίες των πυρόπληκτων περιοχών
ξεκίνησαν ήδη την αποτίμηση των ζημιών ­ στην Αττική μια πρώτη καταμέτρηση
εμφανίζει 400 αποτεφρωμένες κατοικίες.

(Σελ.

14).

Πάντως, οι κάτοικοι της Αττικής δεν έχουν καμία αμφιβολία για τις πυρκαγιές
και αυτούς που τις ανάβουν. Σε δημοσκόπηση που έγινε για λογαριασμό των
«ΝΕΩΝ», ζητούν την παραδειγματική τιμωρία των εμπρηστών και απαιτούν την
κατεδάφιση των αυθαιρέτων που έχουν οικοδομηθεί μέσα σε δασικές εκτάσεις. Οι
πολίτες έχουν κατασταλαγμένη άποψη για την «ταυτότητα» των εμπρηστών: θεωρούν
ως κύριους ενόχους τους οικοπεδοφάγους.

(Σελ. 12-13).

Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Γιώργος Ρωμαίος μπορεί να έχει μεν άποψη για το
ποιοι μπορεί να είναι οι εμπρηστές, αλλά αποφεύγει να τοποθετηθεί δημόσια. Στη
συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» προτιμά να τους περιγράψει σχεδόν φωτογραφικά: Είναι,
λέει, άνθρωποι που ξέρουν από πυρκαγιές, γνωρίζουν δηλαδή πότε και πού να
βάλουν μια φωτιά, έτσι ώστε να μην αντιμετωπίζεται. Στο δεύτερο σκέλος της
συνέντευξής του, ο κ. Ρωμαίος απαντά στη φιλολογία περί την έρευνα του
εισαγγελέα Γ. Γεράκη για τις άδειες σε αλλοδαπούς, και προειδοποιεί ότι αν
χρειαστεί, ανάλογα με την πορεία των ερευνών, θα δώσει στη δημοσιότητα τα
ονόματα εκείνων που ζήτησαν αυτές τις άδειες. Και μιλάμε φυσικά για επώνυμους.

(Σελ. 8-9).

Δύσκολο σας είχε φανεί το 1998; Πού να δείτε το 1999! Η κυβέρνηση, που έχει
θορυβηθεί από την αντοχή του τιμαρίθμου, ο οποίος παραμένει σε ύψος σχεδόν
απαγορευτικό για την ένταξη στην ΟΝΕ, εξετάζει εναλλακτικά σενάρια, που
ασφαλώς δεν θα μας βγουν σε καλό. Για παράδειγμα, σχετικά με τα αυξημένα
φετινά έσοδα του προϋπολογισμού με τη μέθοδο της αυξημένης παρακράτησης,
αναζητείται ήδη τρόπος να είναι το ίδιο ή, περίπου το ίδιο, αυξημένα και του
χρόνου, παρά τις επιστροφές φόρου που υποχρεωτικά θα γίνουν. Από την άλλη
πλευρά, οι ιδιωτικοποιήσεις φαίνεται πως εξαντλούνται. Διότι, πλην του
κερδοφόρου ΟΤΕ, λίγες είναι πια εκείνες οι δημόσιες επιχειρήσεις που μπορεί να
προσελκύσουν το αγοραστικό ενδιαφέρον Ελλήνων και ξένων. Άρα οι μισθωτοί θα
την πληρώσουν, πάλι.

(Σελ. 5).