ΑΥΤΟΙ

… υπήρξε η πρώτη χώρα της Ευρώπης που απέκτησε σιδηρόδρομο: το 1825, με τη
γραμμή Στόκτον – Ντάρλινγκτον. Είναι η πρώτη, επίσης, που ιδιωτικοποίησε
πλήρως τα τραίνα της, από την πρώτη τους ράγια ως την τελευταία σκευοφόρο. Τη
διαδικασία είχε ξεκινήσει ο Μέητζορ το 1994. Ολοκληρώθηκε μέσα σε τρία χρόνια.
Αποτέλεσμα: Γεννήθηκαν 25 ιδιωτικές εταιρίες επιβατικών συρμών, 4 εμπορικών, 4
με βαγόνια «τσάρτερ», 7 για τη συντήρηση αμαξοστοιχιών και 6 για την ανανέωση
και επέκταση του δικτύου. Το αγγλικό μοντέλο στους σιδηροδρόμους έχει
προκαλέσει το ενδιαφέρον πολλών ευρωπαϊκών χωρών. Αλλά λειτουργεί;

… εκτιμήσεις είναι αντιφατικές. Από τη μια μεριά, λόγου χάρη, η ανταπόκριση
του Χρηματιστηρίου υπήρξε εντυπωσιακή. Από την πρώτη στιγμή, δημιουργήθηκε η
εντύπωση ότι τα σχέδια πώλησης των τραίνων θα προχωρούσαν ικανοποιητικά και με
μεγάλη απόδοση, και πολύς κόσμος έσπευσε να αγοράσει μετοχές. Έτσι, οι
ιδιωτικοί πλέον σιδηρόδρομοι δεν στερούνται κεφαλαίων και η λειτουργία τους
εξακολουθεί να έχει θετικό αντίκτυπο στη χρηματαγορά. Από την άλλη μεριά όμως
πολλές από τις παλιές πληγές παραμένουν. Το υλικό είναι απηρχαιωμένο, το
σέρβις ατελές, η τήρηση ωραρίων ελλιπής και ο συνωστισμός συχνότατος. Γιατί;
Μαζί με πολλά από τα στελέχη των τέως δημόσιων σιδηροδρόμων, οι ιδιωτικοί
κληρονόμησαν, αλλοίμονο, πολλές και από τις πρακτικές εκείνων. Η παρέμβαση της
κυβέρνησης για διορθωτικές ρυθμίσεις είναι πλέον δυσκολώτερη. Η κερδοσκοπία,
τέλος, είχε αποτέλεσμα την αναβολή αναγκαίων επισκευών. Τα αγγλικά τραίνα,
λοιπόν, εξακολουθούν να αγκομαχούν. Δεν γίνεται συζήτηση για επιστροφή στο
παλιό καθεστώς. Αλλά ζητούνται νέες διοικήσεις, επενδύσεις και ιδέες.

… δεν κυβερνά πια τα 200 εκατομμύρια των Ινδονησίων αλλά ελάχιστοι πιστεύουν
ότι η πτώση του θα σημάνει σύντομα το τέλος της διαφθοράς και του νεπωτισμού
που μαστίζουν τη χώρα. Αμφίβολο είναι και αν, τελικά, θα δώσει λόγο στη
δικαιοσύνη ο 76χρονος πρώην δικτάτορας, ο οποίος στα 32 χρόνια της παραμονής
του στην εξουσία συσσώρευσε προσωπική περιουσία που υπολογίζεται σε 23
εκατομμύρια δολλάρια. Όσο για τον νέο ηγέτη, τον στενό φίλο του Σουχάρτο και
μέχρι τώρα αντιπρόεδρο, Χαμπίμπι, φαίνεται πως θα είναι προσωρινός. Στην
Τζακάρτα, όλοι μιλούν για αγώνα εξουσίας που ήδη διεξάγεται μεταξύ του
υπουργού Άμυνας, στρατηγού Βιράντο, και ενός άλλου στρατηγού, του Σουμπιάντο.
Ο πρώτος είναι φίλος του Σουχάρτο. Ο δεύτερος είναι γαμπρός του.

… Χαμάντ Μπεν Χαλίφα Αλ Τάνι, εμίρης του Κατάρ, έλαβε αυτές τις μέρες μια
ιστορική απόφαση: Οι γυναίκες της χώρας του θα έχουν στο εξής δικαίωμα ψήφου.
Αλλά μόνο στις δημοτικές εκλογές. Το επαναστατικό μέτρο έχει συνταράξει το
μικροσκοπικό εμιράτο και υπάρχουν ήδη πολλές αντιδράσεις από τους
συντηρητικούς, και προπάντων από τους φανατικούς ισλαμιστές. Ο εμίρης, που
κατέλαβε την εξουσία το 1995 (ανατρέποντας με πραξικόπημα τον πατέρα του),
έσπευσε πάντως να εξηγήσει ότι δεν περιμένει πως θα βρεθούν πολλές γυναίκες
που θα κάνουν χρήση του νέου τους δικαιώματος. «Βλέπετε, στη χώρα μας ­ είπε ­
παίζουν μεγάλο ρόλο οι παραδόσεις». Λέγεται ότι πίσω από την απόφαση του σεΐχη
βρίσκεται η σύζυγός του, Μόζα, που πρωτοστατεί στους νεωτερισμούς. Καθηγήτρια
στο πανεπιστήμιο της Ντόχας, η Μόζα είναι η πρώτη γυναίκα του Κατάρ που
κυκλοφορεί χωρίς φερετζέ.