|
|
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα
ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Το Πανεπιστήμιο
ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙ: Με τον εαυτό του
ΑΓΑΠΑΕΙ: Την οικογένειά του
ΕΚΝΕΥΡΙΖΕΤΑΙ: Με την ήττα
ΞΕΚΟΥΡΑΖΕΤΑΙ: Με τη γυμναστική
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΕΡΟΣ: Το γήπεδο
Ο Τάκης Κορωναίος θεωρείται, αναμφισβήτητα, ένα από τα «ιερά τέρατα» του
ελληνικού μπάσκετ. Μαθημένος στα δύσκολα, ο παλαίμαχος πλέι μέικερ στέφθηκε το
1984 πρωταθλητής Ελλάδας με τη φανέλα του Παναθηναϊκού, την ομάδα που αγάπησε
περισσότερο από κάθε άλλη. Και περίμενε δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια για να
θαυμάσει και πάλι τον αγαπημένο του σύλλογο στην κορυφή. Απόψε, στο ΟΑΚΑ, ο
ίδιος, μαζί με τους ηρωικούς συμπαίκτες του από το 1984, θα αναμετρηθεί με την
τωρινή ομάδα του Παναθηναϊκού, σε αγώνα-φιέστα για το πρωτάθλημα που
κατέκτησαν πρόσφατα οι «πράσινοι», ξαναζώντας, παράλληλα, ένδοξες στιγμές του παρελθόντος.
ΕΡ.: 1984-1998. Τι άλλαξε σε αυτά τα χρόνια;
ΑΠ.: Η εμπορευματοποίηση του μπάσκετ.
ΕΡ.: Η προσμονή ήταν ατελείωτη;
ΑΠ.: Έκανα υπομονή.
ΕΡ.: Η συνταγή της επιτυχίας;
ΑΠ.: Ο Παναθηναϊκός είχε νεανικό κορμό και καλούς ξένους παίκτες.
ΕΡ.: Γιατί, όμως, άργησε τόσο πολύ;
ΑΠ.: Όλα αυτά τα χρόνια δεν είχε την ανάλογη δομή των χρημάτων.
ΕΡ.: Η διοίκηση έκανε το καθήκον της;
ΑΠ.: Από οικονομικής άποψης ναι, από πλευράς οργάνωσης όχι.
ΕΡ.: Οι παίκτες;
ΑΠ.: Έκαναν το καθήκον τους με το παραπάνω.
ΕΡ.: Ποιοι λόγοι καθυστέρησαν τον τίτλο για 14 ολόκληρα χρόνια;
ΑΠ.: Η ομάδα δεν διοικείτο από τεχνοκράτες.
ΕΡ.: Ποιες οι διαφορές του 1984 με το 1998;
ΑΠ.: Η δημοσιότητα που πήρε το άθλημα και φυσικά τα οικονομικά.
ΕΡ.: Οι παίκτες παίζουν και τώρα για τη φανέλα;
ΑΠ.: Παίζουν για το συμβόλαιο και τη νίκη.
ΕΡ.: Ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος όλα αυτά τα χρόνια;
ΑΠ.: Όχι πάντα, όμως είχε καλύτερη οργάνωση.
ΕΡ.: Ποια χρονιά στενοχωρήθηκες περισσότερο από κάθε άλλη;
ΑΠ.: Την τελευταία μου χρονιά στον Παναθηναϊκό, το 1990.
ΕΡ.: Άξιος αντικαταστάτης σου ο Καλαϊτζής;
ΑΠ.: Προικισμένος και συνεπής παίκτης, ο οποίος ξεκίνησε από τα χαμηλά.
ΕΡ.: Πού υστερεί η ομάδα;
ΑΠ.: Δεν παίζει γρήγορο μπάσκετ.
ΕΡ.: Ράτζα σημαίνει «νέα εποχή»;
ΑΠ.: Ουδείς αναντικατάστατος.
ΕΡ.: Κάποια στιγμή ο Κροάτης στράφηκε εναντίον των οπαδών της ομάδας του;
ΑΠ.: Ήταν μια στιγμή εκνευρισμού.
ΕΡ.: Ποιον παίκτη χρειάζεται περισσότερο ο Παναθηναϊκός;
ΑΠ.: Τον Ρόνι Σεϊκέλι.
ΕΡ.: Όταν στέφθηκες πρωταθλητής το 1984, περίμενες ότι θα αργήσει τόσο ο νέος τίτλος;
ΑΠ.: Δυστυχώς, είχα προβλέψει ότι θα περνούσαν τόσα χρόνια.
ΕΡ.: Μεταγραφές ουσίας ή παίκτης-κράχτης;
ΑΠ.: Στην εποχή μας, ο έξυπνος συνδυασμός.
ΕΡ.: Τι πρέπει να γίνει για να εξαλειφθεί το φαινόμενο της βίας;
ΑΠ.: Εξοντωτικά πρόστιμα στις ομάδες. Να αναλάβουν επιτέλους την αστυνόμευση
των οπαδών τους.
ΕΡ.: Οι αναμνήσεις από το μπαράζ με τον Άρη στην Κέρκυρα;
ΑΠ.: Νικήσαμε τον Άρη, τον Ιωαννίδη και τον Γκάλη.
ΕΡ.: Τάφος του Ινδού ή ΟΑΚΑ;
ΑΠ.: Τάφος Ινδού μέσα στο ΟΑΚΑ.
ΕΡ.: Απραγματοποίητο όνειρο;
ΑΠ.: Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και Ολυμπιακοί Αγώνες.
ΕΡ.: Κορυφαία στιγμή της καριέρας σου;
ΑΠ.: Η νίκη στην Κωνσταντινούπολη με την Εθνική Ομάδα.
ΕΡ.: Πώς πανηγύρισες το φετινό πρωτάθλημα;
ΑΠ.: Με τους γιους μου, οι οποίοι είναι φανατικοί Παναθηναϊκοί.
ΕΡ.: Στο μπάσκετ πάμε καλά. Στο ποδόσφαιρο τι γίνεται;
ΑΠ.: Υπάρχει οργάνωση, αλλά δεν χορηγείται χρήμα.
ΕΡ.: Θα περάσει και ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός «πέτρινα χρόνια»;
ΑΠ.: Αυτό αποκλείεται.
ΕΡ.: Γιάννης Ιωαννίδης;
ΑΠ.: Γεννημένος νικητής.
ΕΡ.: Λευτέρης Σούμποτιτς;
ΑΠ.: Πετυχημένος, όμως έχει πολλά να αποδείξει.
ΕΡ.: Ντούσαν Ίβκοβιτς;
ΑΠ.: Δάσκαλος.
ΕΡ.: Ποιον θα ήθελες περισσότερο προπονητή σου;
ΑΠ.: Φυσικά, τον Ιωαννίδη.
