[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Βαρύ κλίμα έχει διαμορφωθεί στο κοινωνικό πεδίο, με αφορμή την κινητοποίηση
κατά της ιδιωτικοποίησης της Ιονικής και τις αντιπαραθέσεις που προκάλεσαν η
αστυνομική παρέμβαση και οι κυβερνητικές θέσεις για απαρέγκλιτη εφαρμογή της
πολιτικής της κυβέρνησης.
Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας κ. Παπαντωνίου (με συνέντευξή του στα «ΝΕΑ»)
επιτέθηκε με σκληρά λόγια σε ορισμένους συνδικαλιστές που αντιδρούν στην
κυβερνητική πολιτική και υπεραμύνθηκε της αναγκαιότητας και της ορθότητας των μέτρων.
Τις θέσεις αυτές διατύπωσε και σε κομματική συνδιάσκεψη συνδικαλιστών του
ΠΑΣΟΚ, για να προκαλέσει οξείες αντιδράσεις από τους «θιγόμενους».
(Σελ. 48-49).
Το όλο κλίμα, όμως, έχει επιβαρυνθεί από την κυβερνητική επιλογή στην Ιονική
(αστυνομική επιχείρηση στο Μηχανογραφικό Κέντρο της Τράπεζας), με άμεση
συνέπεια την κλιμάκωση και την επέκταση των απεργιών στον τραπεζικό χώρο.
Η κυβέρνηση εμφανίζεται αμετακίνητη στις θέσεις της, ενώ η αντιπολίτευση με
ανακοινώσεις της καταδίκασε την αστυνομική επέμβαση.
(Σελ. 47).
* Κατά τα άλλα, όλα τα κόμματα επιταχύνουν τις διαδικασίες για την επιλογή
υποψηφίων και χάραξη προεκλογικής στρατηγικής για τις δημοτικές και
νομαρχιακές εκλογές με βάση τη (γενική) εκτίμηση ότι τουλάχιστον στον πρώτο
γύρο της αναμέτρησης θα προκύψει αντιπροσωπευτική καταγραφή των πολιτικών
(κομματικών) δυνάμεων.
Η καταγραφή αυτή απασχολεί ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ, το οποίο ως κυβερνητικό κόμμα
είναι προφανές ότι θα εισπράξει τη «λογική», σε τέτοιες περιπτώσεις, φθορά.
Για τον λόγο αυτόν, η Χαριλάου Τρικούπη επεξεργάζεται σχέδια για τη
δυναμικότερη εμφάνιση των υποψηφίων της, ιδιαίτερα στις «ευαίσθητες» περιοχές.
* Φιλοδοξία να αξιοποιήσει τα οικονομικά, κοινωνικά, κ.λπ. προβλήματα μέσω των
εκλογών αυτών τρέφει η Ν.Δ., η οποία εμφανίζεται αισιόδοξη όχι μόνο για την
ανάδειξη νομαρχών της, αλλά και για γενική αύξηση των ποσοστών της.
* Ανάλογη φιλοδοξία (αύξηση των ποσοστών τους) τρέφουν και τα «μικρά» κόμματα
της αντιπολίτευσης (ΣΥΝ, ΔΗΚΚΙ, ΚΚΕ), τα οποία όμως έχουν διαφορετικές
στρατηγικές τόσο σε ό,τι αφορά τις συμμαχίες όσο και την προβολή των θέσεών
τους.
(Σελ.
10-11).
* Την ίδια στιγμή, όμως, στο μέτωπο των εθνικών θεμάτων προβλέπεται νέα φάση
πιέσεων εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με στόχο την περιγραφή των
δεσμευτικών αποφάσεων για την Τουρκία και την άρση των ελληνικών αντιρρήσεων
(βέτο) για την χρηματοδότηση της Άγκυρας. Η επιδεικτική άρνηση της Άγκυρας να
μετάσχει στο Συμβούλιο Σύνδεσης στις Βρυξέλλες δεν αλλάζει το κλίμα, καθώς οι
«14» φέρονται αποφασισμένοι σήμερα να επανέλθουν για την αλλαγή της ελληνικής
στάσης προς όφελος των τουρκικών συμφερόντων.
(Σελ. 7).













