ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Σακελλαρίδου

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Η Μαρία Χαιρέτη, τ. διευθύντρια των Γενικών Αρχείων
του Κράτους, Στρ. Παπάγου 52, Ν. Σμύρνη, γράφει: «Συζητάμε διαρκώς για τη
μειωμένη συμμετοχή της Ελληνίδας στον δημόσιο βίο. Πώς εξηγείται, όμως, μια
γυναίκα καταξιωμένη μέσα από την κοινωνική της δραστηριότητα και την
αποτελεσματικότητα που έχει το έργο της σε έναν από τους μεγαλύτερους δήμους
της χώρας, εννοώ την κ. Φωτεινή Σακελλαρίδου, να μην προβάλλεται από το κόμμα
της και να μην υποστηρίζεται ως το μόνο άξιο πρόσωπο, δεδομένου ότι έχει δώσει
άριστα δείγματα δουλειάς και αφοσίωσης στο λειτούργημά της;».

Ο Δημήτρης Κυριαζής, Βοσπόρου 111, Καλογρέζα, γράφει: «Το φετινό Πάσχα όλα τα
κανάλια της τηλεόρασης είχαν μια έξαρση θρησκευτικότητας. Θα περιορισθώ σε δύο
παραδείγματα, που πράγματι με εντυπωσίασαν. Το πρώτο: τη Μ. Παρασκευή, η κ.
Παναγιωταρέα (μου φαίνεται ότι διδάσκει και σε Πανεπιστήμιο) συζητά με τον
αρχαιολόγο (μου διαφεύγει το όνομα) που ανακάλυψε το μέρος ­ την τρύπα ­ όπου
στήθηκε ο σταυρός που σταυρώθηκε ο Ιησούς. Το σταυρό τον ανακάλυψε μετά 326
χρόνια η Αγία Ελένη. Και ερωτά η κα Παναγιωταρέα: Μετά τόσα χρόνια δε σάπισε
το ξύλο; Στην αμήχανη σιωπή, ή πριν προλάβει να απαντήσει ο αρχαιολόγος,
έσπευσε και απάντησε η ίδια: Βέβαια, το τίμιο ξύλο δεν σαπαίνει (κάπως έτσι το είπε).

Την ίδια μέρα, σε άλλο κανάλι, η μετεωρολόγος και μαθηματικός κα Καραμανή σε
σχετική ερώτηση τηλεπαρουσιαστή απάντησε: Τη Μ. Παρασκευή, παντού και πάντα, ο
καιρός είναι άστατος, συννεφιασμένος ή βροχερός και αυτό δεν εξηγείται με
μετεωρολογικά αίτια, αλλά εκφράζει τη θλίψη για τη Σταύρωση (κάπως έτσι τα είπε).

Εγώ να προσθέσω, ότι στο χωριό μου που βρέθηκα, αυτή η θλίψη εκφράστηκε και το
Μ. Σάββατο και την Κυριακή εντονότερα, γιατί ο καιρός επιδεινώθηκε ­ έβρεξε κιόλας!».

Ο Κ. Παπανδρέου, από τις Φαρές Πατρών, γράφει: «Αν ο Καραμανλής, μ’ όλα αυτά
που έκανε (Κύπρος, αστυνομικό κράτος, βία και νοθεία κ.λπ.) ήταν εθνάρχης,
τότε ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο πατέρας του, χάρη στους οποίους εκφράζουμε
σήμερα ελεύθερα το φρόνημά μας, τι είναι;».