ΡΙΠΕΣ Δι’ ευχών…

ΕΥΚΟΛΟ ασφαλώς δεν θα είναι το έργο που αναλαμβάνει ο νέος Προκαθήμενος
της Εκκλησίας της Ελλάδος…

ΔΕΝ είναι, όμως, ούτε άστοχο ούτε άκαιρο να ειπωθεί πως όλοι
προσβλέπουν στον δυναμισμό, την ευρύνοια και την αδιαμφισβήτητη πνευματική
κατάρτισή του…

ΓΙΑ να μπουν σε τάξη τα εκκλησιαστικά πράγματα…

ΚΑΙ να διορθωθούν όσα κακώς κείμενα παρακολουθούν επί δεκαετίες ­ συχνά
ταραγμένες ­ τη Διοίκησή της.

ΤΗΝ ανάγκη αυτή δεν αισθάνονται μόνον οι παλαιότεροι που έζησαν
σφοδρούς κλυδωνισμούς, ίντριγκες και έξωθεν παρεμβάσεις στην Εκκλησία…

ΑΛΛΑ και οι νεώτεροι που και στα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση…

ΕΙΔΑΝ ­ και δεν ήταν λίγες οι φορές ­ τη Διοικούσα Εκκλησία πότε να
οπισθοδρομεί και πότε να διχάζεται…

ΠΟΤΕ ν’ αντιμάχεται με σφοδρότητα την Πολιτεία στο τεράστιο θέμα της
εκκλησιαστικής περιουσίας…

ΚΑΙ πότε ν’ αντιπαρατίθεται σε ρυθμίσεις εκσυγχρονιστικές και απολύτως
συμπορευόμενες με κοινωνικά αιτήματα…

ΟΠΩΣ η λύση των «νεκρών γάμων» και η θέσπιση του πολιτικού γάμου.

ΑΛΛΑ και εσχάτως, η αποκάλυψη διαχειριστικών ατασθαλιών στα οικονομικά
της Εκκλησίας…

ΚΑΙ η δίωξη ­ μετά την εισαγγελική παρέμβαση ­ κατά παντός υπευθύνου σε
βαθμό κακουργήματος…

ΑΠΟΤΕΛΕΙ ένα ακόμη «αγκάθι» που ο νέος Αρχιεπίσκοπος χρειάζεται με
καθαρότητα ν’ αντιμετωπίσει…

ΩΣΤΕ και τη διαφάνεια και τη νομιμότητα ν’ αποκαταστήσει και το κύρος
της Εκκλησίας έναντι όλων να ενισχύσει…

ΑΛΛΑ και την ελπίδα να ενδυναμώσει πως η εκκλησιαστική ηγεσία
ανταποκρίνεται με αφοσίωση στον κοινωνικό και πνευματικό της ρόλο.