ΜΑΤΙΕΣ Η επίσκεψη

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ αποφάσισε να κάνει ένα «ντου» στο Λαϊκό Νοσοκομείο. Να δει με
τα μάτια του πώς είναι οι συνθήκες νοσηλείας σ’ αυτό το ίδρυμα. Την άλλη μέρα,
βουλευτές της Ν.Δ., αναπτύσσοντας σχετική επερώτηση στη Βουλή, κατήγγειλαν ότι
«μέσα σε λίγες ώρες εξαφανίσθηκαν από τους διαδρόμους ράντσα και φορεία, με
αποτέλεσμα να αναζητούνται μετά την αποχώρηση του κ. Σημίτη ακόμη και οι…
ασθενείς από τους γιατρούς!».

Να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά: πολύ καλά έπραξε ο Πρωθυπουργός και πήγε
στο Λαϊκό. Χρειάζεται να έχει προσωπική αντίληψη για την κατάσταση που
επικρατεί στα νοσοκομεία ­ και όχι μόνο στα νοσοκομεία. Πιστεύω, όμως, ότι
αυτή η αιφνίδια επίσκεψη, ­ το «ντου» ­ έπρεπε να είναι όντως αιφνίδια. Γιατί
αλλιώς το πράγμα καταντάει κοροϊδία. Και δίνει λαβή για δικαιολογημένα
αρνητικά σχόλια.

Θα μου πείτε: είναι εύκολο ένας πρωθυπουργός να κάνει ξαφνικά και
απροειδοποίητα μια επίσκεψη σ’ ένα, ας πούμε, σχολείο; Απαντώ: όχι, δεν είναι
εύκολο. Ο πρωθυπουργός δεν είναι ένας όποιος κι όποιος πολίτης. Τις
περισσότερες ώρες της μέρας του δεν ορίζει τον εαυτό του. Πάρα πολλά μάτια τον
παρακολουθούν, πάρα πολλοί άνθρωποι βρίσκονται γύρω του και πίσω του, για να
τον προστατεύουν, πριν απ’ όλα.

Εν τούτοις, ακόμη και κάτω απ’ αυτή την ασφυκτική πίεση, μπορεί ο
πρωθυπουργός, αν θέλει, πιστεύω, να ξεφύγει από τους ανθρώπους του, να τους
«αποκοιμίσει», να τους παραπλανήσει, να τους βάλει εν ανάγκη στη γωνία, για να
κάνει εκείνο που επιθυμεί: να επισκεφθεί το νοσοκομείο ή το σχολείο χωρίς να
τον πάρουν χαμπάρι υπουργοί, γιατροί, δάσκαλοι, δημοσιογράφοι και τηλεοπτικά συνεργεία.

Αν δεχτούμε ­ και εγώ το δέχομαι ­ ότι ο Πρωθυπουργός ειλικρινώς επιθυμεί να
μάθει «τι τρέχει» στο Λαϊκό ή το Αντικαρκινικό και δεν ενδιαφέρεται καθόλου
για την προβολή αυτής της επίσκεψης από τα ΜΜΕ, τότε όλη τη ζημιά την κάνουν,
εκθέτοντάς τον συγχρόνως, οι άνθρωποί του. Οι συνεργάτες του εκείνοι, τους
οποίους ενημερώνει για το «ντου» κι αυτοί με τη σειρά τους δίνουν εντολές για
τα περαιτέρω στους οδηγούς, στους αστυνομικούς, στην Τροχαία κ.λπ.

Κατά τη γνώμη μου, λοιπόν: όποτε θελήσει ξανά ο κ. Σημίτης να πραγματοποιήσει
αιφνιδιαστική επίσκεψη, σ’ ένα νοσοκομείο π.χ., να μην ενημερώσει κανένα. Να
βγει απ’ το γραφείο του, να μπει στο αυτοκίνητό του και να πει στον οδηγό του
«πάμε στον Ευαγγελισμό»… Έτσι μόνο θα δει τι ακριβώς συμβαίνει στο εν λόγω
νοσοκομείο. Τις κάμερες, βέβαια, δεν θα τις αποφύγει: όλο και κάποιος γιατρός,
κλητήρας, επισκέπτης, περαστικός θα τις ειδοποιήσει. Και θα καταφθάσουν, με
κάποια καθυστέρηση. Θα αποφύγει, όμως, τα δυσμενή σχόλια. Τη φράση ότι «όλ’
αυτά είναι θέατρο!». Φράση που του αποδίδει προθέσεις τις οποίες, κατά την
άποψή μου, δεν έχει.