ΜΑΤΙΕΣ Η φιλοξενία

ΜΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ένας αναγνώστης: «Διάβασα στις “Ματιές” το άρθρο σας για τους
τσιγκούνηδες τους Αυστριακούς και μελαγχόλησα. Μας περιγράφετε πώς οι
ποδοσφαιρικοί παράγοντες του Γκρατς δεξιώθηκαν τους παράγοντες της ΑΕΚ: δεν
τους έστειλαν ταξί, τα φαγητά δεν ήταν σπουδαία, μουσική έπαιζε ένας
γεροντάκος κ.λπ. Και λέω: Γιατί, δηλαδή, αυτοί οι “Βιεννέζοι”, με τη γνωστή
ποιότητα ζωής (καλύτερη, εν πάση περιπτώσει κι απ’ ό,τι λέγεται, απ’ αυτή της
Ψωροκώσταινας) αρκούνται (το θεωρούν φυσιολογικό) να προσφέρουν μια σεμνή και
μετρημένη διασκέδαση, εν αντιθέσει με μας που κρίνουμε απαραίτητη την προσφορά
νεοπλουτίστικων εκδηλώσεων;

Είναι κακό που προσέχουν τη διαχείριση του Ταμείου τους και δεν σπαταλούν τα
κονδύλια του προϋπολογισμού; Μήπως εμείς, με τα καμώματά μας “του έχουμε
παραβγάλει τα μάτια;”:

Αυτή η νοοτροπία μας αφορά φυσικά και αυτούς που μας διοικούν ­ από τα σπλάχνα
μας βγήκαν. Και ψάχνουμε να βρούμε γιατί δεν κλείνει ο προϋπολογισμός μας κι
αγωνιζόμαστε με νύχια και με δόντια να περιορίσουμε τον δείκτη του πληθωρισμού
μας και τις δανειακές μας ανάγκες.

Μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε λίγο την αντίληψή μας για τη σημασία της λέξεως
“λιτότητα”; Μήπως οι Αυστριακοί (και οι άλλοι Ευρωπαίοι) είναι λιτοί,
απέριττοι, μετρημένοι και όχι τσιγκούνηδες; Ο διαπρεπής συνάδελφός σας κ.
Μαρίνος έχει επανειλημμένως εκφρασθεί σε άρθρα του, που δεν έχουν όμως την
εκτεταμένη δημοσιότητα των δικών σας. Θα ήμουν ευτυχής αν έβλεπα ένα ακόμη
σχόλιο δικό σας επί του θέματος».

Απαντώ: Το σπίτι όπου μεγάλωσα είχε μόνο ένα δωμάτιο. Όταν ερχόταν, όμως,
κάποιος ξένος, τον βάζαμε να κοιμηθεί στο κρεβάτι και εμείς, οι τέσσερις της
οικογένειας, κοιμόμαστε στο πάτωμα. Χάριν του ξένου, η μάνα μου έφτιαχνε το
καλύτερο φαγητό. Και το πρωί, στην αυλή, του ‘δινε την καλή καρέκλα μας, για
να κάτσει κάτω απ’ την κληματαριά, στη σκιά.

Ο ξένος, αγαπητέ φίλε, είναι ένα πρόσωπο σχεδόν ιερό. Τον φιλοξενούμενό μας
οφείλουμε να τον έχουμε στα πούπουλα και να τον κοιτάζουμε στα μάτια.
Αυτό μας δίδαξαν οι παππούδες και οι παππούδες των παππούδων μας. Αυτό θα πει
πολιτισμός. Η ΑΕΚ ήταν φιλοξενούμενη της Στουρμ Γκρατς. Μιας
ποδοσφαιρικής εταιρείας. Η Στουρμ όφειλε να περιποιηθεί τους παράγοντες
της ΑΕΚ με τον ίδιο τρόπο που η ΑΕΚ περιποιήθηκε τους παράγοντες της Στουρμ.
Οι Γάλλοι, πέρυσι, ήταν πολύ εντάξει. Οι Γερμανοί, πρόπερσι, το ίδιο. Μόνον οι
Αυστριακοί με την τσιγκουνιά τους με έβγαλαν από τα ρούχα μου. Είδατε να
διαμαρτυρηθώ για τους Γάλλους και τους Γερμανούς;