ΜΑΤΙΕΣ Απολογισμός

ΕΙΝΑΙ μερικά πράγματα που δεν χωράνε κουβέντα. Χωράει κουβέντα το ότι ο
Μπάγιεβιτς είναι σπουδαίος προπονητής; Χωράει κουβέντα το ότι ο Τσάρτας όταν
έπαιζε στην Ελλάδα ήταν το καλύτερο «δεκάρι» του πρωταθλήματος; Χωράει
κουβέντα το ότι ο Βαζέχα είναι «δεινός εκτελεστής» και ο Βάντσικ καταπληκτικός τερματοφύλακας;

Παρακολουθώ πολλές συζητήσεις, τούτες τις μέρες, για τις επιδόσεις της
κυβέρνησης στον πρώτο χρόνο της ζωής της. Οι πολιτικοί βγαίνουν στα τηλεοπτικά
«παράθυρα» και λένε ο ένας το κοντό του και ο άλλος το μακρύ του, ανάλογα με
το κόμμα στο οποίο ανήκουν. Οι εφημερίδες κάνουν το ίδιο. Ο κόσμος όμως δεν
επηρεάζεται. Ο κόσμος ξέρει. Κι αυτή η γνώση αποκρυσταλλώνεται και στις σφυγμομετρήσεις.

Μπείτε σ’ ένα καφενείο, μπείτε σε μια συντροφιά που «μιλάει πολιτικά». Θα
διαπιστώσετε ότι εκτός από μερικούς φανατικούς ή «εκ συμφέροντος ορμωμένους»
όλοι οι άλλοι, οι πολλοί, μπορεί να μην είναι ιδιαιτέρως ευχαριστημένοι με την
κυβέρνηση, μπορεί να εκφράζουν κάποια παράπονα, αλλά σίγουρα της έχουν
εμπιστοσύνη κι αυτό είναι μεγάλη υπόθεση.

Άκουγα προχθές στο ραδιόφωνο ένα βουλευτή της Ν.Δ. Το τι καταμαρτυρούσε στον
κ. Σημίτη, προσωπικά, δεν λέγεται! Κι όταν σε μια στιγμή ο δημοσιογράφος με
τον οποίο μιλούσε τον ρώτησε «έχετε τη γνώμη ότι ο ελληνικός λαός, αν γίνουν
αύριο εκλογές, θα εμπιστευτεί τις τύχες του στον κ. Καραμανλή, που είναι
άπειρος, δεν έχει δοκιμαστεί πουθενά και “δείγμα γραφής” του δεν υπάρχει;»
ξέρετε τι απάντησε; «Βεβαίως! Γιατί ο πρόεδρός μας είναι άφθαρτος!».

Με τέτοιου είδους «επιχειρήματα» όμως δεν γίνεται συζήτηση. Συζήτηση γίνεται
με στοιχεία. Και τα στοιχεία λένε ότι αυτή η κυβέρνηση και τον πληθωρισμό
εδάμασε και στον τομέα της Άμυνας κάνει καλή δουλειά και στην Παιδεία
επιχειρεί τομές και το σκορποχώρι των χιλιάδων δήμων και κοινοτήτων πάει να το
βάλει σε λογαριασμό και σε μεγάλα έργα προχωρεί.

Βεβαίως η τράπουλα δεν έχει ξαναμοιραστεί. Υπάρχει ανεργία, οι φτωχοί δεν
έχουν δει καλύτερες μέρες, το κράτος αλληλεγγύης, που όλοι θέλουμε, βρίσκεται
στα σπάργανα. Ωστόσο ­ αυτή είναι η αίσθησή μου ­ ο λαός αναστενάζει μεν αλλά
υπομένει. Γιατί ελπίζει. Ελπίζει ότι αύριο – μεθαύριο πολλά πράγματα θ’
αλλάξουν. «Ο Σημίτης είναι σοβαρός άνθρωπος, θα τα καταφέρει», λέει. Κι έχει
δίκιο, νομίζω.